امام زمان عجلاللهفرجه میآیند تا عدل و داد را گسترش دهند.
•آیتالله شهید خامنهای رضواناللهعلیه
بین جمعیتی از مشتاقان، آخرای سخنرانی آقا بود؛
که یک نفر صدا زد: آقا دستمو رو بگیر..!
آقا هم دستش رو پدرانه میگیره.
آقا میشه دست ماهم بگیری؟
ما خیلی دور بودیم ازت ولی به همون اندازه
مشتاقیم که دست ماهم بگیری...
از کمک و یاری به یکدیگر فروگذار نکنید. بحمداللّه خصلت همیشگی بیشتر ایرانیان جز این نبوده و انتظار میرود که در این روزهای خاص که طبعاً بر بعضی از آحاد ملّت سختتر از بقیّه میگذرد، این مطلب جلوهی بیشتری داشته باشد.
•امام خامنهای جوان ۱۴۰۴/۱۲/۲۱
هر جا یک حرکتی، یک نهضتی به مردم متکی بود
و مردم با آن همراه شدند، این نهضت قابل ادامه است؛
اما اگر مردم با یک حرکت اعتراضی پیوند نخوردند،
ناکام خواهد ماند؛ کمااینکه بعد از حادثهی مشروطه
در ایران قضایائی اتفاق افتاد، مبارزاتی شروع شد،
هم از طرف گروههای چپ، هم از طرف گروههای ملی،
اما همهی اینها در طول تاریخ نهضتهای ایران، سرنوشتشان شکست و ناکامی بود؛ چون مردم با اینها نبودند.
وقتی مردم وارد میدان میشوند و پشتوانهی یک نهضت، احساسات مردم، اندیشهی مردم و حضور مردم میشود، آن نهضت قابل ادامه است و پیروزی برای آن نهضت رقم میخورد.
• رهبر شهید انقلاب
به باور من درمیان شخصیتهای درجه اول انقلاب کمتر کسی به اندازه ایشان(رهبر شهید) با زبان و ادبیات و تاریخ و نیز سبکهای ادبی و شعرای فارسی و در کنار آن با ادبیات، لغت و شعر عربی آشنایی دارد. علاقه و تسلط ایشان به ادبیات عرب فوقالعاده است. ایشان نثر عربی را بسیار شیوا و نه به سبک قدما، بلکه به سبک امروز مینویسند. این ذوق ادبی و تسلط ایشان به ادبیات، به ویژه در نقد شعر، از جمله عللی بود که بنده را بیشتر به ایشان مرتبط میکرد.
•آقای حداد عادل
از همسر رهبر انقلاب سوال شد آیا همسرتان در خانه به شما كمك میكنند؟ در جواب گفتند: در حال حاضر نه ایشان چنین فرصتی دارند و نه از ایشان چنین انتظاری داریم. اما یك خصیصه بسیار پسندیدهای كه ایشان دارند و میتواند نمونه و سرمشقی برای دیگران باشد این است كه زمانی كه ایشان در منزل هستند، اگرچه معمولاً خسته از كار روزانه میباشند اما سعی دارند تا جوّ خانه را از مشكلات محیط كارشان به دور نگه دارند.
•مصاحبه سال ۱۳۷۲
آقای خامنهای زمانی که رئیس جمهور بودن یکبار به لیبی سفر میکنن. وقتی هواپیما توی شهر مقصد مینشینه، هیئت استقبال برای خوشامد گویی نمیان کنار هواپیما. وقتی پرس و جو میکنن میگن قذافی توی چادر منتظر شمان. آقای خامنهای که این رو میفهمن همونجا میگن پس ما بر میگردیم. و وقتی هواپیما دوباره آماده پرواز میشه تازه طرف لیبیایی میترسن و هیئت استقبال به فرودگاه میاد. :)
بعد که به چادرهای قذافی میرسن چون ورودی چادرها کوتا بوده همه مجبور میشدن خم بشن و برن تو و روبهرو عکس قذافی رو گذاشته بودن که یه جورایی تعظیم به قذافی میشده. آقای خامنهای وقتی میبینن قذافی همچین شرایطی برای رسانه درست کرده پشتشونو میکنن و وارد چادر میشن. :)
[ چرا نمیشه هم عزت داشت هم دیپلماسی؟ آقای خامنهای در تمام این سالها همین رو به ما یاد دادن. ]
•از خاطرات جواد مادرشاهی، مشاور امنیتی رئیس جمهور وقت