شعری که هرگز سروده نشد
شعر بلند پرواز بود
شعری که در قفس رؤیاها
به ردیف میله های سر بر آسمان کشیده
در اوج آرزو ها قافیه باخت
و امید پنجره ای بود
به گستره ی آفتاب تا افق نیاز
-نادر مسلمی
وقتی هشتاد سالم شد و روی صندلی سنگی ام نشستم ، قطعاً در حالِ خواندنِ هری پاتر خواهم بود و خانواده ام به من خواهند گفت: بعد از این همه وقت؟
و من هم می گویم: همیشه.
-آلن ریکمن
محسن چاوشی.دیوارِ بی در..mp3
زمان:
حجم:
4.9M
دنیایِ من تویی ، دنیا ولی می گن ، زندونِ مومنه.
کلمه ئی هست که خیلی خیلی دوست ش داشته باشید یا بهش مدیون باشید؟ تا حالا شده بخواید دِین تون رو بهش ادا کنید؟ اگه آره ، چطور این کار رو کردید؟ چه جوری عشق تون به اون کلمه رو بهش اثبات می کنید؟
توی ناشناس بهم بگید.