دوست داشتم فرصت کردم بیام آمار روز معلم رو بنویسم، اما صبح خواب دیدم رفتم حرمِ حضرت خدیجه سلام الله علیها❣یادم اومد این هفته قول دادم منبعِ مطالعه بذارم. پس اول اون، شب برگشتم آمارِ روز معلم☺️ خاکِ پای بانو هستم که خودشون مراقبِ قولم بودن و به‌خاطرم آوردن😍 تو خوابم کنارِ مزارِ بانو یه ضریح دیگه بود؛ مزارِ امام حسین علیه السلام😍😭 @sarbehrah

برای مطالعه درباره‌ی خانم حضرت خدیجه سلام الله علیها پیشنهاد من ایناست: ۱. یوما: مریم راهی یه کتاب سبک که برای نوجوان هم خوبه، داستانیه اما اطلاعات خوبی می‌ده. قلم خیلی برای من کشش نداره و فقط محتوا برام مهمه. ۲. سرور زنان جهان ام‌المؤمنین حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها: اکرم سادات هاشمی‌نژاد بخشِ زندگیِ خانوم در عصر جاهلی خیلی جالبه ۳. خصایص ام المؤمنین خدیجه کبری سلام الله علیها + ۴. محبوبة‌المصطفی + ۵. حامیة‌الرسول: هر سه کتاب از حسین تهرانی. از این نظر که بر مبنای منابع شیعه و سنّی اومده نکات رو گفته و به جعلیات هم پرداخته مهمه. ۶. Khadijeh.com ۷. http://www.sibtayn.com/fa/index.php?option=com_content&view=category&id=1615&Itemid=1112 ۸. مطالب پراکنده ذیل مطلب اصلی کتاب از زندگی بانو در کتاب زن: دکتر شریعتی + کتاب‌های عاشورایی سیدمهدی شجاعی #زن_زندگی_آزادی #افتخارم @sarbehrah

دارم می‌رم کلاس که یه لکسوس 570 مشکیِ تمیز از جلوم رد شد. از بعد از اون من احساس می‌کنم هنوزم خواسته‌های دنیوی دارم😂 بللللللللند بگو الهی آمین! @sarbehrah

بهترین هدیه‌ی روزِ معلم با اختلاف: پریدنِ دختر ششمی‌م تو بغلم که آزمونِ ورودیِ مدرسه‌ی امام رضا علیه‌السلام رو قبول شده❤️ درسته معلمِ آزمون‌های تیزهوشانم و دارم آماده‌ش می‌کنم برای ۳۱ خرداد، اما همه‌ی دعام اینه جایی قبول شن که علاوه بر آموزشِ تخصص، تعهد هم پرورش بدن... می‌خواد تا آزمونِ فرزانگان صبر کنه و بعد تصمیم بگیره... خدا کنه امام رضا علیه السلام عهده‌دارش بشن... #روز_معلم @sarbehrah

از هدیه‌ها نکاتشه که برام مهمه و عزیز؛ به گلدونِ حُسن یوسف نگاه کنید، چهار مدل حُسن یوسف داخلش کاشته شده. شلوغه و پُر. می‌دونین چرا؟ دخترِ ششمی‌م وقتی بهم هدیه داد گفت گفتم شلوغش کنن و چند مدل بکارن چون شما «تخته‌های شلوغ از سؤال‌های هم‌جنس اما مختلف رو دوست دارید». بعد می‌دونین دخترِ کلاس ششمی این و از کجا فهمیده که چنین ابتکاری به خرج داده و هدیه‌ی خلّاقانه آورده؟ گفتن چون همیشه وقتی تخته پُر از تست‌های مختلف می‌شه و ما همه‌ش و جواب می‌دیم شما خوشحال می‌شید و می‌خندید! آه از معلمی که هر لحظه‌ش اکتشافه... اعجازه... عشق و شور و مستیه... خدایا هزاران شُکرت... هزاران تعظیم بر درگاهت... هزاران بوسه بر ابرهات... #روز_معلم @sarbehrah

نکته‌ی هدیه‌ی کتری برقی هم که واضح و مُبرهنه😂 یه چای بزنم ببینم حوصله‌ی نوشتنِ آمارِ روزِ معلم رو دارم یا نه! (لباسام و عوض کردم اومدم عکس بگیرم دیدم آینه عمل می‌کنه، دوباره چادر سرم کردم عکس گرفتم😂) راستی از تبریکاتونم متشکرم🌿 ببخشید یه‌سره بیرون بودم و شلوغ، نتونستم اساسی پاسخ پیاماتون و بدم🙏 #روز_معلم @sarbehrah

به پای چای بنشین ار بدانی که حلّال مسایل چای باشد✌️ @sarbehrah

#روز_معلم ۱: همکاران ۱. تا دخترا برن سرِ صف و صبحگاه برگزار شه و برن کلاس، ما همکارا تو دفتر فرصتِ خوش‌وبش یا کارای قبل از کلاسمون رو داریم. یکی از دبیرهای قبول‌شده‌ی آموزگاری رسید. همکارمون بهش گفت چادر بلد نیستی بگیری، تا کمر خاک شده! داشت می‌گفت آره و مجبورم که خیلی محترم و به خوش‌اخلاقی و دلسوزی گفتم خانم فلانی! شما خوب درس می‌دید، بچه‌ها از درس دادن‌تون راضی‌ان، یعنی تخصص دارید، نیازی به این کارا نیست، قطعا به تخصصِ شما نیاز دارن. گفت اینجا کسی واسه تخصصت بهت نگاه نمی‌کنه... راست می‌گفت و من دقییییییق درک می‌کنم چی می‌گه اما ادامه دادم. می‌دونم اما شما شبیه‌شون نشید! اونا بد می‌کنن، شما هم دارید شکل اونا بد می‌کنین. مصاحبه قبول بشید ان‌شاءالله پول بیت‌المال بگیرید، چون با دروغ وارد شدید و ادامه دادید، حقوق‌تون شبهه‌دار می‌شه. نسل‌تون ناپاکی می‌گیره. عجیب‌غریب نگام کردن! اما بهم اعتماد کردن و همه‌شون درد و دل کردن اگه جز این کنیم قبول نمی‌شیم و نمی‌تونیم آینده‌مون و بسازیم. خیلی تلاش کردم بدونن من می‌فهمم، من از مدرکِ ارشدم هزینه دادم، من سختی کشیدم، من تخصصم به‌خاطر عقایدم نادیده گرفته شد، من از جنس خودشونم اما باور نکردن! من گفتم از ته دل دعا می‌کنم شما رو به خاطر سوادتون بخوان، به خاطر تخصص‌تون، امیدوارم تا مصاحبه خدا کمک کنه خودِ واقعی‌تون برید پیشِ اونا. دوست ندارم همکارم یکی مثلِ اونایی بشه که ما ازشون بیزاریم... دوست ندارم حقوق‌تون ناپاک باشه... این‌قدر دلی گفتم و به نیتِ هدیه‌ی روز معلم که به دل‌شون نشسته بود و در سکوت گوش دادن... ان‌شاءالله اثر کنه... ۲. بعد از مدرسه همه دعوتِ مؤسس بودیم و باید با هم می‌رفتیم اون‌یکی شعبه. من تلاش کردم بپیچونم ولی مدیرم بیست دقیقه من و از کلاسم کشیده بود بیرون که امکان نداره نیای. با رفیق برنامه داشتیم، زنگ زدم گفتم اینا از کلاسم من و زدن که راضیم کنن و من دیگه توانِ نه گفتن و محاله شنیدن ندارم! زنگِ تفریح خانم ریاضی گفت حداقل می‌ذاشتین لباس عوض کنیم! من آرایش کنم، کت و شلوار بپوشم، به موهام برسم. مدیرم داشتن می‌گفتن همین‌جوری خوبین که من با دلسوزی و به نیتِ هدیه‌ی روز معلم بهش گفتم اون‌جوری لباسات و آرایشت و می‌دیدیم و به‌جای تو جیبت رو، اما این‌جوری تو رو می‌بینیم، مهربونیت و، شور و اشتیاقت و، انرژی دادنات به همکارات و. اون‌جوری نه تو دیده می‌شدی، نه ما خودت و دوست داشتیم، این‌جوری ولی اگه از خواب بیدار شده باشی و چشمات پر از پوخولی باشه، توی مهربون همکارِ مایی و ما خودت و هرجور که باشی دوست داریم. این‌قدر از تهِ دل گفتم که همکارای دیگه و مدیرم و خانم ریاضی در سکوت و لبخند خوشحال شدن. خانم ریاضی گفت تو میای؟ گفتم آره. گفت آخ‌جون! وَ اومد کنارم نشست چای بخوریم. خدا کنه اثرِ دائم کنه حرفام... ۳. دوست نداشتم جشن مؤسس برم چون معتقدم جشن‌های ساده‌ای که زنگِ تفریح تو خودِ مدرسه برگزار می‌شه، خودش القاکننده‌ی مقام و جایگاهِ معلمه. خودش تحریک‌کننده‌ی احساساتِ شاگردا نسبت به معلمه. خودش آموزنده است. این تفکیکِ بچه‌ها از هیئت و بردن‌شون به مهدکودکِ هیئت، این تفکیکِ جشن روز معلم از مدرسه و دعوت بردن به رستوران و باغ، این تفکیکِ اسکانِ اردوجهادی‌ها از مسجد روستا به پایگاه بسیج، اینا ضربه‌زننده است... خراب‌کُنه... افتضاحه! دوشنبه هم یه جای خفن دعوتم از طرف مدرسه‌ی ششم‌ها، اما نمی‌رم. ۴. نهمِ دو... روزِ معلم... اشکِ معلم درآورد! مدرسه تموم شه از نهم دو می‌نویسم؛ نهم دو هم تهدید بود، هم فرصت. به لطف و عنایتِ امام زمان ارواحنا فداه فقط من فرصتش و دیدم و بقیه‌ی دبیرها و معاونین و مدیر، تهدیدش رو... خانم علوم رو سرِ کلاس اذیت می‌کنن... گریه می‌کنه... مدیر میره سر کلاس‌شون... بانیِ این خطا رو از کلاس اخراج می‌کنه... وقتی دختر از کلاس بیرون میاد، خانم علوم با این‌که بهش بی‌احترامی شده و داره گریه می‌کنه و دلش شکسته، همون دختر رو بغل می‌کنه و باهاش صحبت می‌کنه... اون دختر نه متنبّه می‌شه، نه حتی احساسی... به بی‌ادبیش ادامه می‌ده... مدیر به هر زوری هست کلاس رو منسجم می‌کنه... خانم علوم با همون چشم‌ها برمی‌گردن کلاس... ظهر گریه می‌کردن و می‌خواستن جشن نیان که ما همکارا دوره‌ش کردیم و بردیمش. شب بهش پیام دادم و از کارش قدردانی کردم. نوشتم اجر محبت و تواضع شما پیش خدا محفوظه... اون دختر هم دیر اما پشیمون می‌شه... برام مهم بود بدونه مسیرش رو همه‌ی معلم‌ها نمیرن... معلم‌ها قهر می‌کنن... تنبیه و تحقیر می‌کنن... باد می‌کنن... اون بغل کرده... صحبت کرده... وساطت کرده مدیر برش گردونه... ما از این معلم‌ها کم داریم که با چشم گریون برگردن سر کلاس! چنان‌چه خانم ورزش برنگشت... خانم ریاضی نهم با اون‌همه ادعا و غرورش برنگشت... @sarbehrah

جشن روز معلم ندیدن این دخترا که یادشون بیاد معلم، جایگاه پدر و مادر رو داره و احترامش واجبه... ۵. شما خانم ریاضیِ نهم‌ها هم باشی و چپ و راست باد به غبغب بندازی که سه ساله این مدرسه‌ای و بزرگ‌شون کردی و اونا با تو راحتن، باز این بچه‌هان که تعیین می‌کنن کدوم معلم محبوبه! خانم ریاضی نهم با یه دسته‌گل برگشت خونه، خانم علوم با دو تا هدیه، خانم مطالعات با یه نامه، خانم ریاضی هفتم با یه شاخه‌گل، بقیه دست خالی، وَ من... نه منِ فلانی، نه! مَن به عنوانِ معلمی که ضدّ اسرائیل سر کلاس‌ها حرف زد، از فلسطین طرفداری کرد، کفِ گوشیش یا عکس رهبر بود یا پرچم فلسطین، پروفایلای سیاسی گذاشت، چادری همیشگی و ثابته، از نظام و انقلاب حرف زده و شبهه جواب داده و مباحثه کرده، مناسبات مذهبی رو عیدی داده، شهادت‌ها مشکی پوشیده، موبایلش در مدرسه عمومی و آزاد بوده، سخت‌گیرترین معلم بوده و رئیس ناحیه آموزش و پرورش هم نتونسته ازش نمره‌ی حرام بگیره، والدین دو ماه ریختن سرش، کلاس‌هاش با شورش شروع شده، این من که تلاش کرده پرچمِ اسلام و انقلاب رو بالا ببره و هرچه کرده کمترین وظیفه‌ش برابرِ نعمتِ جمهوری اسلامی بوده؛ این من جلوی همه‌ی همکارا با یه کوله کادو، یه دسته بادکنکی که دستاش جا نداشت برداره و موند مدرسه، بزرگترین جعبه‌ی شیرینیِ تاکنون رؤیت‌شده و پر از شیرینی کاکائوییِ خامه‌ای برگشت خونه✌️ امیدوارم این پیروزی رو خدا ازم قبول کنه و امام زمان ارواحنا فداه بهم افتخار کنن❣ @sarbehrah

#روز_معلم ۲: دانش‌آموزان ۱. هدیه‌های ششم‌ها دلخواهِ معلم و طبقِ علایق و سلایقِ خودم بود و خلّاقانه؛ هفتم‌ها دلخواهِ معلم و طبقِ علایق و سلایقِ خودم اما بدونِ خلاقیت (یه جعبه‌شیرینی بزررررررگگگگگ پر از شیرینی خامه‌ای کاکائویی آوردن برام چون دوست دارم، یه جعبه خوراکی و شکلات و هله‌هوله چون شکمویم، هیچ‌کدوم هم علنی بهشون نگفتم، طی سال دقت کردن و فهمیدن و همین ارزشمنده)؛ هشتم‌ها رو یک‌شنبه می‌بینم؛ نهم‌ها به دلخواهِ خودشون روزِ معلم رو جشن گرفتن، نه طبق سلایق و علایق معلم (چهل دقیقه بزن و بکوب و حرفای چرت‌وپرت)! ۲. هدیه‌های دخترام در مدرسه‌ی پایین‌شهر خلّاقانه‌تر و دلی‌تر، در بالاشهر صرفا گرون و مجلّل، بدون زیبایی یا جذابیتی! ۳. درصدِ بسیار زیادی از تبریک‌هام مجازی بود و با کارت‌پستال‌های دیجیتالیِ با اسم و رسمِ خودم و دخترم ساخته‌شده. یکی از نهم دویی‌ها هم وقت گذاشته و برام پوستر ساخته. یعنی حتی هدیه‌شون متناسب با زمانه‌شون بود و بیشترین نفرات به من هدیه‌ی مجازی دادن. من عادت دارم پیام‌هام و پاک کنم. همه‌چی باید دورم تمیز و خلوت باشه و هرچی هست کاربردی. از مجازی‌ها همه رو پاک کردم جز پوستر که هم خودش رو در گالری ذخیره کردم، هم پیامِ دخترم و نگه داشتم. ۴. متوجه شدم افرادی در مدرسه دوستم دارن و برام هدیه‌های خصوصی آوردن که سرِ کلاسم کمترین صحبت رو دارن و بالطبع توجه لازم رو از من ندیدن... این برام آزاردهنده بود... این‌که چند ماه دختری دوستم داشته و درگیرم بوده اما محبت لازم رو از من ندیده... باید اگر باز هم خدا رزق معلمی به من عطا کرد، فکری برای این مورد بکنم... @sarbehrah