کلیپش رو یه بار دیدم یادِ ابنِ زیادِ مختارنامه افتادم فرستنده رو تنبیه کردم که محتوایی در شأن من برام نفرستاده وَ کل پیام رو به‌خاطر هم‌نشینی با اون کلیپ پاک کردم. اسمش رو با صفحهٔ خالی از نو باز کردم براش مداحیِ دکتر مطیعی در حسینیه امام رو فرستادم و گفتم تا فردا روی این کلیپ فکر کن. ببین با کدوم مداحی، به منظومهٔ امام نزدیک‌تر می‌شی. با دلیل به من بگو تا بتونم تصمیم بگیرم با تو ادامهٔ مکالمه بدم یا نه.

من دانشجوی روانشناسی یا هم‌چین چیزی بودم موضوع پایان‌نامه‌م و «شخصیت‌شناسی بر مبنای فورواردهای فردی» انتخاب می‌کردم. نتایجش خیلی خیلی به‌دردبخور می‌شد! مثلا شما می‌خوای با یکی شریک شی، با یکی ازدواج کنی، با یکی مشورت کنی، با یکی درد و دل کنی، یکی رو به‌عنوان معرف خودت اعلام کنی، به یکی تو شورای شهر رأی بدی، نامحسوس ازش بخواه برات ده تا کلیپ، فرسته، عکس، خبر یا هر چیزی رو که تو فجازی دیده و شنیده و خونده فوروارد کنه. اصلا با همون ده تا، نفوذ می‌کنی به بخشی از پناهگاه‌های شخصیتیش!

روضه‌های جای خونه، روضه‌های بصیرت‌افزایی نیست... چاره‌ای ندارم شب جایی برم و برگردم، ناچار محیطِ محله رو استفاده کردم که دلم خارج از عزا نمونه... همین‌قدر بسنده کردم که توش فعل حرامی نباشه... درواقع، ناچار چسبیدم به هیئت‌هایی که حال ندارن ثواب کنن، ولی گناه هم نمی‌کنن(!) اما دوست داشتم امشب و فرداشب و شامِ غریبان، حداقل جایی باشم که یه ذره... فقط یه ذره عزادارِ حقیقی باشم و قبل از روضه‌م با بعد از روضه‌م فرق کنه... صبح دوباره روزی‌م شد و رفتم بهشت رضا علیه السلام... این سربند از شهدای تهران... از معراج شهدای تهران... رزقم شد... از ساعتِ ده تا ساعتِ چهارِ عصر... مزار شهدا رو درنوردیدم... انگار خرده‌شیشه‌ای میکروسکوپی رفته باشه تو چشمم و پزشکی جرأت نکنه درش بیاره و هرچه زمان بگذره به آسیبِ بیشتر نزدیک‌تر بشم و از شدتِ ترس و دلهره بی‌تاب و بی‌قرار باشم، روحم آروم نمی‌گرفت... یه خرده‌شیشهٔ میکروسکوپی تو چشمِ روحم گیر کرده بود و طبیب حاذقی پیدا نمی‌کردم... چهارِ عصر، از حلقهٔ رفقای اربعینی‌م زنگ زد و گفت کجایی؟ گفتم مزار شهدا. گفت امشب خونه‌‌مجردی به‌راهه، میاین همه‌تون شبم بریم هیئت؟ گفتم خبر می‌دم. تماس گرفتم بقیه و همه‌مون انگار مبتلا به خرده‌شیشه‌ای میکروسکوپی تو روح‌مون؛ پایه و مشتاق! یکی‌شون گفت تو از همه‌مون دورتری. بمون میایم دنبالت. اومدن و دیدن رنگم زارونزاره. فهمیدن از صبح تو آفتاب دخیلِ شهدام و ناهارنخورده... بُردن و فست‌فودِ جانانه‌ای مهمونم کردن. بعدش رفتیم خونه‌‌ای که مامان و باباش رفتن سفر.

شبِ تاسوعا با هم بودیم که همه‌مون مشکی‌پوشیم... که همه‌مون یه مراعات‌های ریزی داریم... شبِ تاسوعا نمازمون جماعت شد... زیارت عاشورامون به‌راه شد... شبِ تاسوعا بحثامون همه مقیّد شد... دغدغه‌هامون یکی شد... قطعاً متوجه نمی‌شید چی می‌گم. قطعاً نمی‌دونید همین‌ها چقدر برای ما تنفسه... قطعاً نمی‌دونید چه هوایی به سینه‌های در فشارِ ما رسید... شماها بچه‌های خونواد‌ه‌مذهبی‌اید که فقط می‌خواید خودتون رو به ما بچسبونید که آره ما هم متفاوت دورمونه و مُفتِ چِرت می‌گید و عمراً بدونید تفاوت یعنی چی(!) هرکدوم مبتلا به روضه‌ها و هیئت‌های ظاهریِ بی‌بصیرت... امشب دورِ هم بودیم با وسیله با جمعِ هم‌پا و هم‌فکر... گفتیم خب؟ هیئت کجا بریم؟ رفتیم تو گوشی‌ها بگردیم که من گفتم مشهد جز آقای علم‌الهدیِ با ولایت، فقط یه روحانیِ با ولایت دیگه داره! فقط. یک‌صدا گفتیم حاج‌آقا راجی! سریع جمع کردیم که خودمون و برسونیم هیئتِ رایت المهدی... درست به شروعِ سخنرانی حاجی راجیِ بابصیرت رسیدیم. یه سخنرانیِ با دیانت و سیاست... نَفَسِ یه اهلِ ولایت... یکی که هم از مذاکره گفت... هم از علقمه... هم از خیمهٔ امام حسین علیه السلام... هم از جمهوری اسلامی... خیلی چسبید... به یادِ هیئت سیدالشهدای دانشگاه فردوسی و روزهای دانشجویی... خی‌لی چسبید... مداحی شروع شد... چراغا رو خاموش کردن... مداح گفت امشب دردمندی داریم اینجا؟ گفت حتماً داریم که طبیب خودش رو رسونده... وَ پرچمِ حرمِ حضرتِ عبّاس رو واردِ مجلس کردن... به‌خدا رفیق فقط همونی که تو رو به امام حسین علیه السلام نزدیک کنه... بقیه‌ش همه‌ش اتلافِ عمره... همه‌ش.

وَ دلم می‌خواست با رفقا جمع کنیم بریم امام‌زاده چیذرِ تهران... محمود کریمی بخونه این بیرقِ علمداره... هنوز رو زمین نیفتاده... اصلاً جمع کنیم بریم مشّایه... رو مانیتورای بزرگِ کنارِ عمودهای نزدیک به ششصد، حیدر البیاتی با تمومِ وجود بخونه عبّاس... قائد الجیش الهی...

«اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم؛ در سلامت و عزّت و پیروزیِ سیّدناالقائد، کشورمون، مردم‌مون، خونواده و دوستان‌مون، خدایا ما رو به مشّایهٔ اربعین برسون🤲 اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم #یاصاحب‌الزمان‌ازشمامدد »

📌سخنگوی وزارت خارجه: از خشم مردم هیچ‌کس جرئت صحبت دربارۀ مذاکره و دیپلماسی را ندارد. نهی از منکر اثر داره! می‌بینید! تا این خشم، پابرجا باشه، آشغالی دیگه جرأت گفتن کلمهٔ مذاکره رو نداره! زنگ بزنید هر روز به صداوسیما و وزارت خارجه و ریاست‌جمهوری و مجلس و شورای شهر. هر روز از موضع قدرت یادآوری کنید دهانی که از مذاکره حرف بزنه رو باید گِل گرفت... امروز عزادار ِ عبّاسی؟ هنر کردی؟ همه عالَم عزادارن! تو انسانی! با قوهٔ اختیار و انتخاب! عبّاس گریه‌کُن نمی‌خواد، پیرو می‌خواد، شیعه می‌خواد، یکی می‌خواد که عَلَمش رو زمین نذاره عبّاس امان‌نامه گرفت؟ مذاکره کرد؟ در برابر امان‌نامه ساکت موند؟ می‌خواید فوروارد کنید چنین فرسته‌ای رو فوروارد کنید بلکه دو نفر زنگ زدن، بلکه دو نفر نامه نوشتن نهاد رهبری، بلکه دو نفر پایگاه بسیج‌شون چهار تا بَنِر برای فردا درست کرد، بلکه خونه‌داری دید و سردرِ خونه‌ش نوشت، بلکه مذهبیای ساکتِ گریه‌کنِ امام حسینی که مذهبیای ساکت سرش رو به نیزه بردن، رگی ازشون جنبید(!)

«اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم؛ در سلامت و عزّت و پیروزیِ سیّدناالقائد، کشورمون، مردم‌مون، خونواده و دوستان‌مون، خدایا ما رو به مشّایهٔ اربعین برسون🤲 اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم #یاصاحب‌الزمان‌ازشمامدد »

آقای کریمی؛ ای ایران بخوانید. #خفن_من ❣ #ماشاءالله‌لاحول‌ولا‌قوّة‌الا‌بالله 😎 #hero

پسرِ فاطمه شبِ عاشورا اومد به رجزخونی؛ «ای ایران بخوانید!» +گفته بودیم تیغِ علی با اهلِ خیبر کااااااااااااااار دارد✌️ #hero

می‌خوام همین امشب بگم همین امشب که مثلاً عزاداریم همین امشب که مثلاً برای حضرت عبّاس خودمون رو شرحه شرحه کردیم همین امشب که مثلاً آه و واویلا از مصیبتِ عظیمِ اباعبدالله داریم می‌خوام همین امشب بگم بلکه یکی فهمید آاااااااااای جماعتِ مذهبیِ «حکم آن‌چه تو فرمایی»! بچه‌مذهبیایی که پشت‌بندِ توئیتِ عراقچی شماها به پیشوازِ آتش بس رفتید(!) آقا اون‌موقع هنوز هیچی نگفته بودن! بعد هم که گفتن حکم‌شون با پروفایلای شما خی‌لی فرق داشت! تبیینِ تبریک‌هاشون رو مجدد گوش بدید! عبّاس قبل از امامش حرف نمی‌زد! یارانِ امام قبل از امام جنگیدن! قبل از امام شهید شدن! قبل از امام تیکه‌تیکه شدن! هرکی هرچی گفت یارانِ امام کارِ خودشون و کردن! هفتاد و یک‌مین نفر که شهید شد هفتاد و دومین نفر یعنی آخرین نفری که مونده حتی مکث نکرد که ببینه عه! من فایده‌ای نداره برم! عه! همه کشته شدن که! عه! امام باخت که! عه! برم بپرسم آقا من یکی که جایی رو نمی‌گیرم، برم یا نرم؟! هفتاد و دومین نفر بدون مکث وظیفه‌ش و انجام داد نیومده بود تحلیل و تفسیر کنه نیومده بود ببره یا ببازه نیومده بود بپرسه و بفهمه اومده بود پای امامش باشه! فقططططططط! امشب نیّت کنید از این‌به بعد سخنرانی‌هاش و همون وقتِ سخنرانی گوش کنید. نیّت کنید کتابای خود ایشون رو بخونید. نیّت کنید زندگی‌نامه‌شون رو بدونید. نیّت کنید هرکی رو ایشون گفته بخونید، بخونید. هرکی رو ایشون گفته بشنوید، بشنوید. هرکی رو ایشون گفته ببینید، ببینید. نیّت کنید به‌جای صد تا گروه و کانال و گعده و دوره و همایش و طرح و کتاب و کوفت و دردی که دارید تا به ولایت نزدیک بشید(!) فقط به خود ولایت بچسبید تا کمتر تو بحران‌ها گیج بزنید(!) تا وقتی امامت واکسن می‌زنه واسه نفْسِ ذلیل‌مرده‌ت امامت رو نکشی پایین و تفسیر و تحلیل نکنی مجبووووووور بوده(!) که با گل بنفشه‌ت خفه‌مون کنی(!) تا یکی بهت گفت چرا رهبرت روضه‌های امسال نیومده، هول نکنی و آسمون ریسمون نبافی و شبهه تو خودت ایجاد نشه(!) امام مثل من و تو بردهٔ نفس نیست که مجبوووووور بشه! امامی که صبح فرمانده‌هاش و زدن و تا ظهر جانشین براشون گذاشته و وسطِ وطنم وطنم وطنمِ هزاران من(!) تنها وطن‌پرستِ حقیقی و اهل عمل بوده و حتی آمار مداحی‌های تو وطنش رو داره یعنی خی‌لی مدبّرتر از اونیه که چیزی یا کسی مجبورش کنه! الهی امشب شبِ ولایت‌پذیر شدنِ مذهبیامون باشه... خی‌لی روضه است... می‌دونم. مثلِ روضهٔ فردای گودال که اونام مذهبی بودن........... چون دعوا همیشه سرِ ولایت بوده و هست... وَ آاااااااای دعای فرج‌خون‌ها؛ آخرین بزن‌بزنِ دنیا هم سرِ ولایته! همین امشب که چراغا رو خاموش می‌کنن تکلیف باید روشن شه... صبح که هوا روشن شد اگه هنوز تو خیمهٔ امام بودیم، بُردیم... بیرونِ این خیمه هرجا که باشیم دیگه با امام نیستیم!