مادرِ سه تا بچه؛ جهادی؛ فعالِ امرِ به معروف و نهی از منکر؛ جهادگرِ تبیین؛ خادمِ اربعین؛ سیزده بار اربعین‌رفته... حتی باردار و با بچه؛ همه‌ی این کارا رو هم با چادر و حجابِ کامل انجام داده... اومدم تشییعِ عُرضه و جهاد و امتداد؛ شاید زن، امتداد، بندگی... @sarbehrah

دارم به این فکر می‌کنم که هرکدوم از دوستای این مدلیم که ازدواج کردن، اتفاقا با یه پسرِ مدلِ خودمون هم ازدواج کردن، بعد از ازدواج خونه‌نشین شدن و دیگه راهِ هر فعالیتی به روشون بسته شد... حتی شرکت در راهپیمایی... که خب نشون می‌ده شوهره، واقعا حزب‌اللهی نبوده... اما این خانم با سه تا بچه و اییییییین‌همه کار... ظاهرِ امر می‌گه پشتِ این خانم، یه مردِ حزب‌اللهیِ راست‌راستکیه، نه از این پسر شلوارپارچه‌ای‌های ریش‌دارِ چفیه‌بنداز که تنها حدیثِ از برشون «جهادِ زن، شوهرداری استه»(!) خودشون به اربعینِ حضرتِ زینب سلام الله علیها، ولی جای زن و خواهر و مادر و مَحارم‌شون تو اربعین نیست... پسرمذهبیای جوک(!) ظاهرِ امر می‌گه پای مردی در میونه مثلِ شوهرِ خانم دبّاغ... این‌قدر دل‌گنده که اعضای بدن همسرش رو هم اهدا کرده... خواستم در این قحطیِ مردِ حزب‌اللهی، درودی هم به همسرِ شهیده بفرستم و بگم دمت گرم مَرد. @sarbehrah

تازه خادم شده بوده... تازه یعنی همین روزها کشیکِ اولش بوده... تازه یعنی کارتِ خدمتش تازه صادر شده بوده... تازه یعنی... همه‌ی شعرهایی که دوست دارم تو سرم چرخ می‌خورن؛ برای عرضِ ارادت به حضرتِ زینب (سلام الله علیها) اگر که نوبتِ من شد، شهیده خواهم شد... تازه اجازه‌ی کنیزیِ امام رو گرفته بوده... تازه یعنی... من شنیدم سرِ عُشّاق به زانوی شماست وَ از آن روز سرم میلِ بُریدن دارد... چند سالش بوده این شهیده فاطمه؟! تو چه مدت عمر چنین امتدادی از خودش تو دنیا باقی گذاشته؟! چقدر من ول‌معطلم تو این دنیا... حرفم شهادت نیستاااااا! شهادت آبرومندیه؛ عاقبت‌بخیریه؛ روسفیدیه؛ اللهم اختم لی بالشهاده و الرحمه. الآن حرفم مفید بودنه... حرفم مؤثر بودنه... حرفم به‌دردبخور بودنه... شهدا یادم میارن به هیییییییییچ دردی نخوردم و نمی‌خورم... دردم میاد که دردی رو دوا نکردم و سن و سالم زیاده... دردم می‌گیره امام زمان روحی له الفدا حتی اگر می‌خواستن یه لیوان رو جابه‌جا کنن، اون و نسپردن به من... یعنی قدِّ یه لیوان جابه‌جا کردن مفید نیستم... کارراه‌اندازشون نیستم... دردم اومده از خودم... از عمرِ بی‌حاصلم... از... یا صاحب‌الزمان! از شما مدد... @sarbehrah

امروز امتحانِ درسِ منه. بعد از استقامتم تو آذرماه، گربه‌ای اگر بود دمِ حجله کشته شد و خانواده‌ها و بچه‌ها راهی جز تلاش برای نمره گرفتن از من ندیدن. این بار دخترام غالبا از دو روزِ پیش شروع کردن به خوندن و این دو روز کلی سوال و نکته ازم می‌پرسیدن و من هم باحوصله مدام شاد آنلاین بودم و با پاسخگو بودنم سعی کردم نشون‌شون بدم حامیِ تلاش‌شونم و همین برام مهمه. حتی الآن هم که دو ساعت قبل از شروعِ امتحانمه، دارن سوال می‌پرسن و منم سعی می‌کنم بهشون آرامش و حس خوب بدم. حالِ جسمیم خوب نیست؛ قهوه خوردم و ضعف دارم و بدنم از درون می‌لرزه. لبریزِ غبطه و فکرم به شهیده فاطمه... شهیده فائزه... شهیده ناهید... شهیده دُرّه‌الصّدف... شهیده... شهیده... نه که شهادت‌شون؛ بلکه امتدادِ فایده‌شون در دنیا تا قیامت... باید برم آماده شم برم مدرسه. بیشتر از ۲۴ ساعته نخوابیدم. رنگ‌وروم پریده. بستم روی صلواتای شما هدیه به امام زمان ارواحنا فداه که هم دخترام روزِ خوبی داشته باشن و نتیجه‌ی تلاش‌شون رو ببینن و امتحانم براشون سخت نباشه، هم من تا ظهر بکشم و پس نیفتم. دقیق‌تر بگم؛ من «برکت» می‌خوام. برکت و رزق که فقط مادی نیست، گاهی یه قطره اشکه برای امام حسین علیه السلام... گاهی یه آهه برای نمازِ صبحی که قضا شده... گاهی فکرِ شهادته... اغلب امتداد داشتن به فایده و ثمره... این امتحانا... این درس خوندنا... این معلمی کردنا... این نمره دادنا... این تلاش کردنا... این همه... بی‌برکت کدوم دردِ دنیا رو به دوش می‌کشه؟! بی‌برکت کجای بحرانِ عبودیت رو نور می‌تابونه؟! یا صاحب‌الزمان! از شما مدد... صلوات یادتون نره🌿 @sarbehrah

درسته از معاون تذکرِ پوشش گرفتم(!)، اما امروز تیپی زده بودم که هروقت دخترام سرِ امتحان نگاهم کردن، لذت ببرن و ذهن‌شون باز شه. رسیدم مدرسه کلللللللی عطر زدم و به خودم رسیدم که حتی رد شدنم از کناردستشون براشون خوشایند باشه و اگر برای سؤالی خم شدم کنارشون، لبریزِ آرامش بشن و بارِ روانیِ امتحان کم شه. سرِ همین دوست داشتم تو دفتر با همکارام هم عکسِ دسته‌جمعی بگیرم. عکس‌هایی که صرفا و‌ صرفا آرشیوِ روزهای عمرم در لپ‌تاپه و هیچ‌وقت اون‌قدر برام عزیز نمی‌شه که پروفایل بذارم! اصولا نه با همکاری دوست می‌شم، نه با دوستی همکار. این دو، دو‌ دنیای متفاوتن که اگر مخلوط شه، همکاری و دوستی تحت‌الشعاع قرار می‌گیره. اما این مطلب رو نوشتم که بگم وقتی موبایل رو دادم به یکی از نهم‌ها که از ما عکس بگیره، مشاوره‌ی مدرسه روی‌ زاویه‌ی صورتش خی‌لی حساس بود... بعد از عکس، قبل از فرستادنِ عکسا، همون‌جا گفت می‌شه عکسا رو ببینم؟ شاگردم شیطنت کرده بود و تندتند ازمون عکس گرفته بود و کلی عکسِ کج‌وکوله داشتیم. من همه رو ارسال کردم برای همکارام و اصلا برام مهم نبود تو کدوم قشنگ افتادم (که اشتباه کردم چون مقنعه‌م جلو نبود و موهام همه بیرون بود... به خیالی که با موبایلِ خودمه حساسیت به خرج ندادم... خودم و از ظهر می‌خورم ولی آبِ رفته به جوی برنمی‌گرده... اینم درسِ عبرت برام باشه... امام زمان روحی له الفدا هم خودشون مراقبِ اون عکسا باشن)، اما مشاوره‌مون با یه لایه آرایش... خی‌لی اذیتِ زاویه‌صورت بود... تیکه ننداختم، خواستم تذکرِ کوچیکی بدم... گفتم اعتماد به‌نفس ندارید؟ گفت اصلا... اصلا اعتماد به نفسِ عکس گرفتن ندارم... خب قبلا هم سرِ ماجرایی شنیده بودم از این‌که زود ازدواج کردن راضی نیستن... با شیطنتِ هفتم یکی‌ها هم مشکل دارن و از معاون می‌خواستن کاری کنن... وَ چندین موردِ کوچیک و بزرگِ دیگه... نمی‌دونم مسأله براتون جوری که برای من بزرگه، بزرگه؟ از منظرِ آموزشی و پرورشی ببینید؛ آدمِ متعهد باید باتخصص باشه. بدونِ تخصص چطور کاری رو قبول می‌کنیم؟! کسی که اعتماد به نفس نداره چطور می‌تونه به دخترای سنِ بلوغ که مشکلِ اعتماد به نفس دارن کمک کنه؟! احتمالا بگید حرفم عوامانه است، اما خودم چنین نظری ندارم و می‌گم؛ واقعا مشاورا و روانشناسا و تحصیل‌کرده‌های این رشته خودشون قشرِ مشکل‌دار و بیمارِ جامعه‌ان، وکلا هم این‌قدر مار خوردن افعی‌ان! اصلا از این دو شغل و از این دو گروه خوشم نمیاد... اصلا! @sarbehrah

خدایا زندگیِ من رو جوری بچین که عاقبتش خیرِ کثیر باشه و روسفیدی و شهادت. @sarbehrah

خدایا من رو جزو اون پنجاه نفر خانم قرار بده. @sarbehrah

خدایا به من زندگی کردن یاد بده اون‌جوری که تو می‌پسندی. @sarbehrah

خدایا من ظهور رو ببینم و یاورِ امام زمان روحی فداه باشم. @sarbehrah

خدایا پاکم کن... نذار روسیاه و آلوده با هم ملاقات کنیم... به‌جبر پاکم کن. @sarbehrah

طرف تو وبلاگش نوشته من و رفیقم ساعتها می‌تونیم از کتابایی که خوندیم با هم حرف بزنیم؛ با هم آهنگ گوش بدیم؛ بریم خرید و با هم لباسِ سِت بخریم؛ بشینیم پشتِ سرِ دوست‌پسرامون حرف بزنیم؛ من و رفیقم یک روحیم در دو بدن(!) گفتم بیام منم از رفیقم یکم بنویسم که نه تنها یک روح نیستیم، بلکه دو دنیای کاااااااملا متفاوتیم: من عاشقِ کتابم، رفیقم عاشقِ فیلم؛ هیچ‌وقت تو این ده سال رفاقت نتونستیم در این دو مسأله حرفِ مشترک داشته باشیم! اما ساااااعت‌ها می‌تونیم درباره‌ی صفر تا صدِ یه فعالیتِ جهادی با هم صحبت کنیم، یه سینِ مرتب ببندیم، برای حداقل یک سال برنامه داشته باشیم، وَ نه از فردا، که از همون لحظه بزنیم به دلِ کار! من عاشقِ طبیعتم، رفیقم عاشقِ سینما؛ گاهی اون به دلِ من میاد و تو کوه و در و دشت نفس براش نمی‌مونه، گاهی من به میلِ اون میرم و دو ساعت چرتِ محضی می‌بینم که جز وهم و خیال چیزی نیست! اما چه تو طبیعت، چه تو سینما پایه‌ی امر به معروف و نهی از منکره و وقتی با همدیگه‌ایم شیر می‌شیم و مواردِ بیشتری رو تذکر می‌دیم. من و رفیقم حتی رشته‌های درسی‌مون زمین تا آسمون با هم فرق داره و درسی هم نمی‌تونیم با هم صحبت کنیم! اما جفت‌مون شاگرداولِ دانشگاه فردوسی‌ایم و وقتی می‌خواستم برای اردوجهادی نیرو بگیرم، خوب می‌دونست تو مصاحبه هم‌پای نماز و روزه و حجاب و انگیزه، چرا باید معدل رو هم بپرسه که الگوی مذهبیِ بی‌خاصیت و تن‌پرور نبریم جلو چشمِ بچه‌های امام زمان روحی فداه. رفیقم حتی روحیه‌ی نویسندگیِ من رو درک نمی‌کنه و اینجا عضو نیست و هر از گاهی یه سری می‌زنه و من هم درکی از روحیه‌ی هنریِ اون ندارم و وقتی با ذوق پوستری که چندین ساعت روش کار کرده رو برای من می‌فرسته که نظر بدم، خی‌لی بی‌ذوق فقط می‌نویسم خوبه و ویراستارانه عیوبش رو بیشتر می‌بینم! اما رفیقم بود که باعث شد قراردادِ نوشتنِ کتاب رو امضا کنم و بالاخره یه کتاب چاپ کنم و من بودم که زیرِ پاش نشستم با فلان ارگانِ خفنِ کشور واردِ همکاری شه و پوستراشون رو کار کنه. رفاقت یه فرصته برای رشد! رشد در دین و دنیا! رفاقت واسه کِیف کردن و خوش‌به‌حال‌مون شدن نیست! رفاقت چون به اختیار و انتخاب خودمونه؛ بهتر باید درباره‌ش تصمیم بگیریم! عمرِ آدم رودرواسی‌بردار نیست که از سرِ خجالت و مردم‌داری با هر کسی وقت بگذرونیم؛ واجب تو دین فقط خونواده و ارحام هستن، بعد همسایه. دوست و رفیق باید اونی باشه که بزرگ کنه آدم رو... ریشه بده به آدم... دست‌ش رو برسونه به آسمون... بیست تا پیامِ سین‌خورده دارم اما فقط سه تاشون رو جواب دادم؛ چون یکی‌شون کارِ دنیام و راه انداخته، دو تاشون به آخرتم اضافه می‌کنن. مابقی مادامی که کمکی ازم برنیاد و همینم به دنیا و آخرتم کمک نکنه، اتلافِ عمره! @sarbehrah