مهاجرت کردم به فرسته‌ای جدید. وسعتی جدید. ادامه می‌دهم. نوشتم باکی نیست. زمینِ خدا فراخ. وَ من دوست‌دارِ وزیدن. تنها خواب، که بی‌وقت پا بر آجرِ سینه‌ام می‌کوبد، مرا از بینِ شاخه‌ها می‌دزدد. بخواب دختر. بی‌اضطراب بخواب. وَ به فرزندانِ فردا فکر کن. هم‌الآن... هم‌الآن که علیرضا قربانی حلزون‌های گوشَت را پروانه کرده و پروانهٔ کلماتت را چون حلزونی، چسبیده به آجری... هزاران نطفه از پهلوی هزاران زن در حالِ جوانه است... تو سیزده سال بعد می‌توانی آن‌ها را در حیاطِ مدرسه‌ای ملاقات کنی... در یکی از کلاس‌های مؤسسه... در یکی از آمفی‌تئاترهای بزرگِ آموزش و پرورش وقتی میل دستت گرفته‌ای و قصه بافتن آموزش می‌دهی؛ یکی زیر، یکی رو... قصه‌های کِش‌دار را دو تا زیر، دو تا رو... دو تا رو، یکی زیر... قصه‌های طویلِ شالگردنی‌ را سه تا زیر، سه تا رو... رجِ بعدی چهار تا زیر، چهار تا رو... رجِ بعدی... بخواب و برای سیزده سالِ بعد آماده شو... روی سرت حنا بگذار... سنگِ پا بکش... بگذار این پاها پوستِ تازه برویاند... اجزای تازهٔ بدنت را شور نده... وَ تا اطلاعِ ثانوی هیچ آوازی نشنو! به جهان بگو درکت کند... وَ بگذارد کمی بخوابی... بخواب... وَ فکر نکن که چه کلمه‌ها که توانِ ساختنش را نداشتم... چه شعرها که از پسِ سرایشش برنیامدم... چه مقال‌ها و چه نامه‌ها و چه عریضه‌ها... بگذار ملودیِ سکوتت لَختی به جهان بوزد... اصلاً نوشتی وزیدن دوست داری؟!

وَنی که باهاش مدرسه می‌رم، که از اوّل دارم پیامک می‌دم، که سرِ ساعت شد، امروز «اتوبوس» اومد! پیامک زدم تشکر و قدردانی کردم. روسیاه هرکی به بهانهٔ «فایده‌ای نداره» از وظیفه‌ش در‌می‌ره!

با همکارم بودیم. اذان مغرب گفتن. راضیش کردم بیاد اولین مسجدی که دیدیم نمازمون و بخونیم. قبول کرد. تو مسجد یه خانمِ خونه‌دار از صحبتای کاری‌مون فهمید معلمیم. خوش‌وبش کرد باهامون. نماز که تموم شد همکارم که چادری نیست، داشت چادرِ مسجد رو نابلد تا می‌زد. ازش گرفتم که درست تاش کنم. خانم خونه‌داره با تمسخر گفت شما زنای شاغل، کارِ خونه نکردید که! همکارم ناراحت شد ولی چیزی نگفت. من هم با تمسخر گفتم شما هم کارِ بیرون نکردید، فقط این‌که از ما خونه‌دار درمیاد، ولی از هر خونه‌داری معلم و دکتر و مهندس درنمیاد! خانومه گفت خونه‌داری شغلِ مقدسیه! گفتم بر منکرش لعنت، اما شغلِ انبیا نیست😎 دهنش و بست. وقتی داشتیم بیرون می‌اومدیم بهش گفتم سخنرانی‌های رهبر رو کااااااامل گوش بدید؛ اون خونه‌داری‌ای مقدسه که منجر به خانواده‌داری بشه. مفهومِ خونه‌داری در محورِ تربیتِ انسان مقدسه، کاری که تردید دارم از شما با این رفتار بربیاد، ولی مشخصاً تخصص و جایگاهِ ما معلم‌هاست.

هوای حرم.

از هر دری، وری: ۱. روزِ دانش‌آموز رو از شاگردای گذشته‌م فقط به سه نفر پیام فرستادم و تبریک گفتم: خوب‌ترین، بلاخانوم، دخترتیزهوشانیه که باهاش دو ماه کلاس داشتم. فقط همین سه تا تو ذهنِ من معادلِ واژهٔ «دانش‌آموز» هستن. کلیپِ تازه‌منتشرشدهٔ غزلِ سیدالقائد رو فرستادم و روزشون رو تبریک گفتم. ۲. دیروز مدرسه پُر بود از دخترایی که روی مقنعه‌هاشون پیکسلایی بود که من بهشون هدیه دادم😍 جعبهٔ همیشگی رو که یادتونه؟ برعکس که طرحش دیده نشه، ریختم تو جعبه و رفتم مدرسه. صبحِ خیلی زود رسیدم چون شب‌کار بودم و باید به سروصورتم می‌رسیدم رنگ زرد و چروکِ پوستِ بی‌خوابم دیده نشه که موفق نبودم. بی‌نهایت خسته بودم و چهره‌م متلاشی شده بود. زشت و خسته بودم. ولی به خودم رسیدم و عطر زدم و مدیر از راه رسید. جعبه رو دید گفت براشون کادو آوردی؟ خوشحال شدم بهم این دید رو پیدا کردن. چون عیدی می‌دم و این‌ها هم به این جعبه شرطی شدن. حس خوبیه که به دست‌هات امید ببنندن. این یعنی دست‌های گشاده‌ای داری. دستِ گشاده رو دوست دارم. گفت ببینم تو رو خدا. درِ جعبه رو باز کردم. دید و ذوق کرد. ولی با سردی گفت بچه‌ها نگاه‌شون به هدیه عوض شده. بی‌خودی زحمت کشیدی، به چشم‌شون نمیاد. خندیدم و گفتم می‌بینید! معنی هدیه، از هدیه‌دهنده صادر می‌شه. شما خودت معتقد به هدیهٔ سنگینِ مالی باشی نه معنوی، همه ازت همین توقع رو دارن، نباشی متفاوته. خصوصاً برای سنِ زلالِ اینا. وقتی داشت می‌رفت تو حیاط گفت اینا فقط آیفون رو کادو می‌دونن و بس! اما زنگ سوم که مراسم روز دانش‌آموز برگزار شد، حیاط پر بود از دخترایی که سمت چپ مقنعه‌شون پیکسلای هدیهٔ خانم ادبیات بود😍 همهٔ مدرسه به‌لطفِ خدا شاگردِ من شدن به‌جز یازدهم و دوازدهم انسانی که با حسرت و حیرت به بقیه نگاه می‌کردن و می‌پرسیدن این و کی داده بهتون؟🥲 حتی مدیر پیکسل یکی رو گرفته بود زده بود روی مقنعه‌ش که تو مراسم با دخترا یکی شه😂 با این‌که پیکسل اضافه می‌اومد ولی به کادر ندادم. اضافه‌ها رو می‌برم برای دوستام. ۳. از همه بیشتر یازدهم تجربی ذوق کردن. اون‌قدر که چشماشون رو می‌بستن، نیت می‌کردن و برمی‌داشتن. بعدش بغلم کردن. دونه دونه. اونا با من سر نگارش خیلی صحبت می‌کنن. سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، حتی مسائل خصوصی. شر نیستن، ابداً، ولی در مدرسه مشهورن به شرهای بدزبون! خب چون کسی نهم دوهای دو‌ سالِ گذشتهٔ من رو ندیده(!) دیروز می‌گفتن خانوم اینجا فقط شمایید که ما رو دوست دارید... همه معلما از ما بیزارن! ۴. یکی از دهما که پررو و بی‌ادبه و من دمش رو چیدم، دیروز با پررویی اومد گفت از شما خیلی برای مادرم تعریف کردم، روز گرفتن کارنامه می‌خواد بیاد با شما صحبت کنه. بااشتیاق برگشتم نگاهش کردم و گفتم واقعاً؟! چقدر عالی! حتماً بگو روزی بیان که من باشم، خی‌لی باهاشون صحبت دارم. بادش خوابید و با ترس گفت خانوم! چی می‌خواین بهش بگین؟! گفتم پدرت هم اگر بیان عالی‌تر می‌شه. بیشتر ترسید. این‌قدر که از دهنش پرید بابا ندارم. خانوم چی می‌خواین به مادرم بگین؟! اصلاً می‌گم پیش شما نیاد. تازه فهمیدم دلیل این‌همه کج‌خلقی و بی‌ادبی چیه. ولی در رفتارم تأثیری نداره چون قرار نیست دنیا برای بی‌باباها، بی‌مامان‌ها، مدرک‌سوخته‌ها، دل‌سوخته‌ها، درد عشق کشیده‌ها، خم‌وراست بشه(!) باید مقاومت و تلاش رو یاد بگیرن. یا خودشون یاد می‌گیرن، یا زمانه بهشون یاد می‌ده! جوری که حساب کار دستش بیاد و سرخمیده برگرده کلاس، تو چشماش زل زدم و گفتم حرف‌های بسیار! حرف‌های مهمِ بسیار! حرف‌های مهمِ تعیین‌کنندهٔ بسیار! سرخمیده برگشت کلاس. خدا رو سپاسگزارم معلمی هستم که از والدین وحشتی ندارم و علم و ادب رو پایمال نمی‌کنم و باج نمی‌دم. خدا رو شاکرم معلم‌مذهبی‌های دینی و عربی، خاک‌برسرانه با اولین تشر، نمره می‌دن و دخترا این‌قدر خوب می‌فهمن که کل مسائل دینی‌شون رو مثلِ هر سالِ معلمی‌م میان و از من می‌پرسن، نه اونا! مذهبی‌زرزروهای مغزگندیدهٔ همیشه پَست در هرررررررررر جایگاهی😂

۵. همکارای شب‌کاریم هم برام تولد گرفتن و یکی‌شون برام بطری آبِ شیشه‌ای رنگی گرفته. خیلی خوشگله ولی فکر می‌کنم ازش استفاده نکنم بهتره... آخه شبیه... از نظر شما هم شبیهه؟ یا می‌شه ازش بیرون استفاده کرد؟ وسط خیابون با چادر وایسم از این آب بخورم، کسی فکر بدی نمی‌کنه؟! وجههٔ بدی نداره؟! فکر می‌کنم توش گل بذارم بمونه خونه بهتره...😅

۶. تو شب‌کاری با یکی صحبت نمی‌کردم. یک سال و نیم، دو سالِ پیش یه حرفِ کاریِ غلط زد و منم محکم جوابش و دادم‌. فیس کرد، قهر کرد، رفت. منم هرکی بره محلش نمی‌دم. معتقدم رفتنیا می‌رن. خودت و شرحه شرحه کنی فایده‌ای نداره. پس تا هستن بگذرون، نیستن هم بگذرون 😂 پریشب من و اون و گذاشتن یه بخش و اون شد مدیرم. مشغولِ کار شدیم و هی میومد سمتِ من خروجی بگیره و حرفی نمی‌زد و می‌رفت. آخر مجبور شد. اومد خیلی عادی و کاری گفت ببخشید خروجی چی شد؟ منم خیلی عادی و کاری خروجی دادم بهش. فهمید من فیسوک نیستم. خیلی طبیعی شروع کردیم به حرف زدن و کار کردن. کار رو با هم عالی جلو بردیم. هم‌سنِ خودمه. مجرده. شاغله. زن خونه‌دار و کلاً زن نیست که پی خاله‌زنک‌بازی باشه. بخش‌مون به بهترین شکل خروجی داد و جفت‌مون کیف می‌کردیم. اومده بودم استراحت به دوستام که زنِ خونه‌ان گفتم فلانی باهام حرف زد. خوشحالم آشتی کردیم. نه چون برام مهمه، ابداً. چون آشتی خوبه. بچه‌ها گفتن فلانی خیلی مغروره. چطوری با توی مغرورتر صحبت کرده؟! گفتم چون کاریه‌. زن خاله‌زنک نیست! آدمای کاری، کار براشون مهمه. هر هفته با مُشتی چلمنِ شلخته همکارم می‌کنن، حرص می‌خورم تا صبح. دیشب با این کِیف کردم. من از مخلصای خوش‌اخلاقِ زرزرو خوشم نمیاد، طرف مغرور باشه، متکبر باشه، بداخلاق باشه، ولی کاری و بادقت باشه. می‌ارزه به صد تا خوش‌اخلاقِ باوضوی چلمن(!) خدا که نیستم بگردم دنبالِ مخلصا😂

یه مردی رو دیدم که مشکیِ فاطمیه پوشیده بود و داشت تو ایستگاه صلواتی چای می‌داد که شاخ درآوردم(!) زنش از دستش عاصیه و هزار بار ازش توهین شنیده و کتک خورده... بعد اومده برای حضرت زهرا سلام الله علیها خدمت کنه(!) مذهبی‌آشغال عوضی چه می‌فهمه زن چیه(!) من این‌قدر از این آشغال‌مردای مذهبی تو اربعین و فاطمیه دیدم... این‌قدر دیدم... طرف صورتش و زخم می‌کنه که حضرت رقیه سلام الله علیها سیلی خورده، اون‌وقت با همون سیاهِ تنش پشتِ چراغ‌قرمز به راننده‌های زن توهین می‌کنه(!) با همون سیاهِ تنش خواهرش ازش در امان نیست... با همون سیاهِ تنش خدمتِ مادرش و نمی‌کنه... آشغالای شلوارپارچه‌ای‌پوشِ ریشوی عوضی واسه حضرت زینب سلام الله علیها خودشون رو هلاک می‌کنن، بعد زن و دخترشون رو اربعین نمی‌برن و شکر زیادی می‌خورن که جای زن نیست(!) عقب‌موندهٔ به‌دردنخورِ دسته‌بیل؛ اربعین رو زن‌ها پایه‌گذاری کردن! صدقه‌سریِ زن‌ها داری اون مسیر رو می‌ری! تو دین و مذهب حالیت بود زن و دخترت و می‌بردی اربعین و کل راه رو خدمت‌شون می‌کردی بلکه حضرت زینب سلام الله علیها یه نگات بکنن(!)

یکی از شپشوهای سربرهنهٔ دوازدهمیِ مؤسسه ازم خداحافظی کرد و گفت: شما اولین مذهبی‌ای هستین که دیدم تمیز و مرتبین باکلاسین وَ این‌قدر عالی درس می‌دید! گونه‌م و بوسید و رفت. بدین مژده بخندم یا گریه کنم؟!... #روضه

۷. مهرماه برای کل دهمای مدرسه در همهٔ رشته‌ها این موسیقی رو پخش کردم و گفتم تا روزِ آزمونِ آبان وقت دارین دقیقاً شبیه موسیقی بخونن. گروهی (نه کلاسی، بلکه کل دهمای مدرسه) و با چینشِ خلاقانه. نتونستن نمره‌ای کم نمی‌شه، ولی بتونن پنج نمره به کل کلاس می‌دم. اینام افتادن به خودشون که این پنج نمره رو بگیرن، خصوصاً بعد از دیدنِ نمراتِ آزمونِ مهر😂 دوازدهمای مدرسه خی‌لی خموده و ناامیدن. برگه‌هاشون و دسته‌بالا امضا کردم و حتی برای یک از ده هم نوشتم اشکالی نداره اگر امروز خراب شد، فردا که چشمات و باز کردی یعنی خدا بازم بهت فرصت داده. من این‌قدر منتظر می‌مونم تا تو بشی دو از ده❣ یازدهما رو دوست دارم. خی‌لی ماهن. درس‌خون‌تر هم هستن. دوازده از ده هم داشتن😊 معتدل امضا کردم. نه اون‌قدر دقیق که ناامید شن، نه اون‌قدر شل که پررو شن. براشون چیزی هم ننوشتم و رفتم کلاسی تشویق‌شون کردم. کلی امید گرفتن. اما دهما بچه‌پرروهای نهم رو همین‌جوری رد کردنن(!) هم امتحان مهر رو سخت گرفتم، هم چنان تصحیح کردم که مو رو از ماست کشیدم بیرون. از سی نفر، ۲۵ نفر مهر رو افتادن! پنج نفر دیگه هم فقط پاس شدن😂 دیروز شنیدم ریاضی‌شون هم خراب کردن. زبان رو هم. هیچ‌کدوم از دبیرهای محترم هم کوتاه نیومدن و دست‌شون درد نکنه. عربی رو خراب کرده بودن که ریختن سر دبیرش و این‌قدر نق زدن که دبیر احمق نمره داده... نمرهٔ یامفت یعنی نه سؤالات استاندارده، نه تصحیحت، نه تدریست، نه شخصیتت! گفتم مذهبیه؟! من وقتی برگه‌ها رو دادم، ریختن سرم که اعتراض کنن، با لبخند گفتم یاد بگیرید دیگه هرگز موقع امتحان، بعد از امتحان وَ بعد از کارنامه برای اعتراض سراغ من نیاید، هر حرفی دارید مدیریت. همون‌که فهمیدم بابا نداره گفت بااااید جواب بدید. با لبخند نگاهش کردم و گفتم برای معلم هیچ بایدی وجود نداره عزیزم. هرجا دیدی اذیتی برو پیش مدیریت، پاسخ ندادن، برو اداره، پاسخ ندادن برو وزارت علومِ تهران، پاسخ ندادن برو پیش آقای پزشکیان. باشه؟ این یعنی معلمت این‌قدر به کارش مطمئنه که از کسی وحشتی نداره. ساکت شد. وَ از مهر تا امروز بسیار مؤدب. البته هم‌چنان از من بدش میاد چون انشاهاش و از من گرفته یازده و فارسیش و گرفته سیزده و خب تا قبل از من جز بیست نمی‌شد، ولی یاد گرفته من معلمِ احمقِ عربی نیستم😊 دیروز گفتن خانوم می‌خوایم براتون امتحانی اجرا کنیم نظرتون رو بگید. گفتم نمی‌شه چون بقیهٔ دهما نیستن. گفتن دبیر ندارن، می‌تونیم بگیم بیان. دلم می‌خواد پنج نمره رو بگیرن. نمره درد من نبوده. می‌خواستم یه ماه با شعری از فاضل نظری درگیر باشن. با صدایی بهشتی و حقیقی مثل صدای علیرضا قربانی. می‌خواستم یک ماه به‌جای چرت و چرند، چیزهای مفید رو گوش بدن و حفظ کنن. می‌خواستم بشه همینی که آتنا گفت: خانوم! باور می‌کنین تو‌ خیابون و کافه هم می‌رم دارم این مزخرف و می‌خونم😂😂😂 من می‌خواستم کار گروهی یاد بگیرن که بتونم چند ماه دیگه امتحان گروهی بگیرم و تحمل داشته باشن با خنگا صفر بشن و یاد بگیرن اونا رو هم بکشن بالا... پنج نمره بهانه است. قبول کردم. رفتن دهمای دیگه رو هم صدا کردن. کلاس خی‌لی شلوغ شد. تجربیا خی‌لی شلوغن. صدام گرفت تا چینش‌شون رو کمک کردم. افتضاح بود. کجایی خوب‌ترینم؟ کجایی بلاخانوم؟ خواستن بخونن که اجازه ندادم. اول باید می‌فهمیدم هر کلاس چقدر تلاش کرده. رشته رشته و کلاس کلاس گفتم جدا بخونن. خوب حفظ کرده بودن. خوب موسیقی دست‌شون بود. ایراد داشتن ولی خوب بود. بعد گفتم همه بخونن. موقع خوندن خیلی درگیر بودم که تشویق‌شون کنم یا بزنم تو ذوق‌شون. پررو می‌شن یا بیشتر تلاش می‌کنن. حساب‌کتاب کردم و وقتی تموم کردن براشون دست زدم. گفتم تا امروز به سه نمره‌ش رسیدین. دو هفته وقت دارید برای دو نمرهٔ دیگه چینش‌تون رو درست کنید. این‌قدددددددر خوشحال شدن، شدن که نگو! دست و جیغ و هورا کلاس رو برداشت :) زنگ تفریح دیدم دارن خودشون رو شرحه می‌کنن چینش دقیق داشته باشن. خدا رو شکر❤️

۸. سریال حضرت یوسف علیه السلام رو که خانواده می‌بینن، با این‌که مشغول کارم ولی منم چیزایی متوجه می‌شم. مثلاً این‌که حدود هجده سال پیش، بدون هوش مصنوعی، چقدر خوب این فیلم رو ساختن. حتی رؤیاهای سریال رو. هوش مصنوعی برای همه‌کاری خوب نیست. خودم حذفش کردم از موبایلم‌. چون واقعاً از خروجیش در هیچ زمینه‌ای راضی نبودم. حالا حالاها هم نمی‌تونه برای انسان تهدیدی باشه. البته که ما باید تخصصش رو کسب کنیم، اما منظورم به کارکردی بودنشه. واقعاً فیلم صیاد اذیتم کرد. خی‌لی بد بود. خیلی افتضاح بود. خی‌لی بی‌کیفیت و مصنوعی بود. چون هوش مصنوعی داشت. من حتی فرق عکسای هوش مصنوعی رو از عکسای طبیعی می‌فهمم. یا من خیلی دقیقم یا واقعاً خبری نیست و شلوغش کردن. یه‌بارم هوش مصنوعی بهم گفت خسته شدم، سؤالات شما بسیار دقت لازم دارد. اگر اجازه دهید وقتی دیگر پاسخگو باشم(!) نوشتم تو مصنوعی‌ای، نیاز به استراحت نداری، اختراع شدی تا شب‌وروز در خدمت منِ انسان باشی! اگر نتونی باید نابودت کرد. نوشت حق با شماست، ادامه می‌دهم، بپرسید😂😂😂 دیگه این‌که این‌قدر دیوار ما با همسایه نزدیکه که نوشته بودم صحبتامون رو متوجه می‌شیم😂 شبا هر دو طرف این سریال رو می‌بینن. اون‌شب طنزم گرفته بود، صدای تلویزیون رو قطع کردم و با صدای اون‌طرف چند دقیقه دیدیم😂 بابا می‌گفت فکر نمی‌کردم این‌قدر جدی صدا ردوبدل شه. مامان گفت وقتی با تلفن صحبت می‌کنی من خودم و ریزریز می‌کنم باید این نکته یادت باشه، دخترت معلمه، بلده چطوری بفهمونه، واگرنه من که زبونم مو درآورد😂😂😂 یا داشتم فکر می‌کردم این پادشاهه، رحیم نوروزی، هی به پیامبر می‌گفت بریم تو شکم این کاهنا، پیامبر می‌گفتن الآن وقتش نیست، صبر کنید. هی هر سال پادشاهه می‌گفت و ایشون می‌گفتن صبر کنید. هفت سال فراوانی گذشت و اگر اشتباه نکنم، دو سال خشکی تا با صبر و استمرار کارهای پیامبر و بابرنامه جلو رفتن، خودبه‌خود کاهنا نابود شدن و مردم قلب‌هاشون با خدای پیامبر یکی شد. کار فرهنگی این شکلیه. بابرنامه، صبر و استمرار. موبایل برداشتم به مسؤول آقا این رو بگم، ضروری ندیدم با ایشون جز همون مطالب کاری پیام داشته باشم. گفتم اگر پیش اومد همون حضوری می‌گم. کدوم مذهبی الآن اینه؟ کدوم جهادی؟ کدوم هیئتی؟ کدوم طرح ولایتی؟ کدوم بی‌نهایتی؟ کدوم اربعینی؟ کدوم راهیان نوری؟ کدوم قرآن‌دوره‌ای؟ کدوم پایگاه و قرارگاهی؟ کدوم آستان قدسی؟ کدوم مسجد و امام‌زاده و حسینیه‌ای؟ اداش و دارن ولی در عمل کاریکاتورن😂والا من به هر کدوم گفتم صبور باشید، کنارم گذاشتن چون از من براشون رزومه و سابقه درنمیومد😂😂😂 به رفیق گفته بودم، خندید گفت فانتزی نباش، اونم اگه پیغمبر نبود و زورشون می‌رسید کنارش می‌ذاشتن(!)