آه.

امروز یه پیام داشتم برای خادمیِ هویزه... دیروز یه پیام داشتم برای کرمان... به هر دو گفتم نه! مرخصی‌های بهمنم فقط وقفِ یه‌جاست... فقط وقفِ یکی... همهٔ شهدا... حاج قاسم... فدای مکتبِ همون یکی شدن... دستِ رد زدم به ده روز خادمیِ شهدا... به سه روز گلزارشهدای کرمان... به امیدِ یک نفر... فقط یک نفر.

هوسی‌ست در سرِ من که سرِ بشر ندارم من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم! دو هزاااااار مُلک بخشد شهِ عشق هر زمانی من از او به‌جز جمالش... طمعی دگر ندارم❣

سحری بِبُرد عشقش دلِ خسته را به جایی که ز روز و شب گذشتم... خبر از سحر ندارم...

سفری فتاد جان را به ولایتِ معانی... که سپهر و ماه گوید که چنین سفر ندارد!

چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشد که نگفت عذر روزی، که برو شکر ندارم... آه...

بنمودی نشانی ز جمالِ او ولیکن دو جهان به هم برآید... سرِ شور و شر ندارم.................

اگر حافظ قرآن اینجا موجوده یه پیام بده.

شماره بنده‌خدایی رو داشتم ذخیره می‌کردم، دیدم آدرس کانالشم تو بیوگرافی زده. رفتم دیدم هشت نفر دنبال‌کننده داره از پنج سال پیش. تعداد برام مهم نبود، این‌که چطور دوست و آشنا و فامیل و... تو کانالش نیستن برام عجیب بود. بهش گفتم جالبه کانالتم گذاشتی، مشکلی نداری آشنایی بیاد؟ گفت نمیاد! گفتم ایتا ندارن؟ گفت همه‌شون دارن، ولی کسی کاری به من نداره! راستش خی‌لی جا خوردم... دوست داشتم بیشتر بپرسم ولی حس کردم این رنجه که کسی کاری بهت نداره... نخواستم به رنجش ناخن بکشم... ولی بنیانش خی‌لی وحشتناکه که تو آدرس درونیاتت رو بذاری و مطمئن باشی برای هیچ‌کس جذاب نیست که بهش سرکی بکشه... وحشتناکه برای شمام؟! من اگر آدرس بذارم به شب نکشیده تیک آبیِ ایتا رو می‌گیرم... حتی مادرم که این چیزا رو بلد نیست، می‌زنه روی آدرس کانالم و میاد و می‌خونه!

اگه کسی محلتون نذاشت ولش کنید، کسی ماه گذشت و یه پیام بهتون نداد حذفش کنید، می‌خوام بگم روی هیچ‌کس حساب نکنید و آویزون هیچ‌کس نباشید، هرگز پای کسی نمونید که براش ارزشی ندارید، مغرور و کمال‌طلب باشید، ولی تنها نباشید! این فرق داره. با تنهایی ادای شاخا رو درنیارید، هرکی گول بخوره یکی مثل من می‌فهمه داغونی از تنهایی(!) مثل مذهبی‌نفهما هم منظورم ازدواج نیست، تنها نباش یعنی دوستی و رفاقت، فامیلی و آشنایی، یعنی هرجا رفتین یکی باشه اون‌جا باهاش صحبتی داشته باشید. از خدا بخواید بهتون رزق رفاقت بده... این ماه، ماهِ دعاست، از خدا بخواید محبت شما رو به دل انسان‌های صالحش بندازه، با ورود صلحا و مؤمنین به زندگی‌تون، شما رو بیش از پیش به خودش هدایت کنه... از خدا بخواید سیس الکیِ من با تنهاییم حال می‌کنم و از شما بگیره و از این دروغ نجات‌تون بده تا عرضهٔ دوست پیدا کردن داشته باشید... از خدا بخواید خودخواهی و بی‌فایدگی رو ازتون بگیره تا بلد باشید با آدم‌ها معاشرت کنید... اگر دوست و رفیقی ندارید، خیلی خی‌لی بدبختید! این یعنی به‌قدرِ دعای دوست پیدا کردن هم همّت نداشتید(!) پس تا رجبه از خدا بخواید خوشبخت‌تون کنه به دوست و رفیق مؤمن و رشددهنده... به دوست و رفیقی که خدا و شما راضی باشید... به دوست و رفیقی که دنیا و آخرت‌تون رو رنگِ آبرو و عزّت بزنه... از آدم‌های تنها به‌شدت به‌شدت به‌شدت پرهیز کنید! اینا عقابِ تک‌پر نیستن! مُشتی پف‌نالهٔ همیشه ورّاجِ به‌دردنخورن. طلبکار، آیهٔ یأس وَ خودمظلوم‌پندار(!) اینا ضعیفن و آسیب‌دیده. حسودن و بخیل. بدخواهن و بداندیش. تا شما رو هم مثل خودشون نکنن ول نمی‌کنن. گول سیس من در تنهایی به خدا رسیدم‌شون و نخورید! نمازجماعت ثوابش قابل قیاس با نماز فرادی نیست(!)

میفته درسته. معادلهٔ دومجهولی حل نکردما، دقت و تفکر و تحلیل. همین! سخته که به‌جای حسودی، این‌طوری ادامه نمی‌دی؟!