سیمرغِ بلورینِ تیزترین مخاطبِ فضول هم تقدیم می‌شه به ایشون👏🙄🌷 و علیکم السلام و رحمة الله و برکاته😊

بیدار شدم امام علی علیه السلام ببینم. ببینید. اگه از اول ندیدید از اینترنت دانلود کنید دو‌ قسمت قبل رو که برسید. این سریال، تصویریِ الغاراته. ببینید و ببینانید.

سرِ مختارنامه نوشته بودم الآنم می‌نویسم وقتی می‌بینید پیشِ خودتون و خدای خودتون بررسی کنید ببینید کدوم شخصیتید. حتی اگر به نتیجهٔ ترسناکی رسیدید این کار رو بکنید... تا شبِ قدر نرسیده می‌شه علاج کرد...

یه سری کلمات از اساس برای بَرخوردن هستن. یعنی صراحت در برخی واژه‌ها، اثرشون رو بیشتر می‌کنه. آیهٔ ۵ سورهٔ جمعه رو مترجم‌ها خیلی محترم ترجمه کردن: درازگوش، چهارپا، حمار... دیشب ولی تو محفل دیدم تازه‌مسلمونه رو ازش پرسیدن چرا فلان کار رو کردی؟ خیلی راحت و صریح جواب داد:  God says; don't be like a donkey with books on your back! خنده‌داره ولی اثرِ این کجا و اثرِ اون کلماتِ کادوپیچ کجا! خدا صریح صحبت کرده، نمی‌دونم چرا بنده‌هاش دنبال صورتی‌بازی‌ان(!) به خدا هم وِفاق وِفاق می‌بندین؟! خدا به عالِمِ بی‌عمل گفته خر! والسلام.

تو اتوبوسم، دختره سوار شد مقنعه‌ش دور گردنش بود. نشست صندلیِ جلوی من. زدم به شونه‌ش گفتم عزیزم مقنعه‌تون رو سرتون کنید. آروم اما با بی‌ادبی جواب داد: نمی‌خوام! منم آروم ادامه دادم همون‌طور که برچسبِ روی شیشه رو می‌بینید، برای استفاده از امکانات عمومی باید پایبند قانون باشید، کار شما غیرقانونیه و شرعاً حرام. هم‌چنان آروم اما بی‌ادب ادامه داد: من می‌خوام حرام کنم که برم جهنم، تو خودت برو بهشت! من گفتم چون شما رو دوست دارم نمی‌خوام برید جهنم. گفت من نیازی ندارم تو من و دوست داشته باشی! منم لبخند زدم و گفتم راست می‌گید، هرکسی لیاقتِ دوست داشته شدن رو نداره :) خانوم کناریش برگشت بهش نگاه کرد و گفت چقدر بی‌ادبی! :) منم بلند گفتم چون همه تذکر نمی‌دن، اگر همه به وظیفه‌شون عمل کنن، ادب، فراگیر می‌شه. دختره تا اتوبوس نگه داشت، پیاده شد و محل رو ترک کرد😂

فضای گناه رو ازش گرفتم😂😂😂 گناه رو هم کوفتش کردم😂😂😂 به بقیه هم تذکرِ باتفاوت بودن دادم😂😂😂 نشون دادم جامعه هنوز تختِ خواب نشده و باتفاوت‌هایی مثل من هستن😎✌️😂 چهار اثرِ دو کلمه امربه‌معروف و نهی از منکر❣😍

تا خونه از گرسنگی می‌مردم، حرم پیاده شدم افطار کنم😍 باب‌الکاظم علیه السلام چای و شله می‌دن 😂😍❣😁

از حرم میومدم بیرون که دیدم ورودیِ رواق امام خمینی رحمة الله علیه آقای قرائتی رو دارن میارن. روی ویلچر بودن و بسیار نحیف‌تر و مُسن‌تر از توی تلویزیون دیدم‌شون. این‌قدر که دلم رقیق شد و اشکم ریخت. چند نفر داشتن باهاشون صحبت می‌کردن. دوست داشتم برم جلو بهشون التماس دعا بگم، اما همه دورشون آقا بودن. دوزانو نشستم چندقدمی‌شون و با لبخند فقط نگاه‌شون کردم. پیامبر صلوات الله علیه فرمودن که نگاه به علما عبادته‌. خدا رو شکر برای این عبادت وضو داشتم. فکر می‌کنم حدود پنج دقیقه طول کشید. صحبتِ آقایی که با ایشون بود تموم شد. اومدن ویلچرشون رو حرکت بدن که برن داخل رواق شن، آقای قرائتی رو به من کردن و دستاشون رو به نشونهٔ سلام دخترم، دیدمت، بالا بردن و بهم لبخند زدن. من مُردم از ذوق که حواس‌شون به من بوده😭❣😍 دو تا دستام و به ادب گذاشتم روی سینه و براشون سر خم کردم و با لب‌خونی گفتم التماس دعا. دستاشون و بالا بردن و برام دعا کردن و دست تکون دادن... آه خدا... الحمدلله ربّ العالمین❣ خدا حفظ‌شون کنه... این هفته‌م لبریز از برکته به دعای ایشون❣❣❣ برای سلامتی‌شون پنج صلوات هدیه کنید به آقا امام زمان علیه السلام.

الآن داشتم نماز عصر رو می‌خوندم. وقتی بعد از سجده می‌نشستم، فهمیدم پاهام ورم کرده. یعنی که حجم کلاسام و ایستادن‌هام زیاد شده... صدام هم افتاده و تنها دلخوشیِ الآنم، فرنیِ افطاره و یه قوری چای، بعدش اتاقم و تشکم، وَ بیهوش شدن بدون بدخوابی و فکر... خدایا شکرت که خستهٔ کار و فعالیت هستم، نه بیهودگی و اتلاف و توهم❣ از پسش برمیای دختر.

بعد فرنی و چایِ افطار، نمازِ خواب‌آلودی خوندم و اومدم تو جام. غرقِ خواب بودم که تلفنم زنگ زد. بدخواب شدم و رفتم پایین با زن‌داداشم کمی صحبت کردیم و دیدم مغزم هشیار نیست. هیچ کاری رو نمی‌تونم متمرکز انجام بدم. گفتم پیاماتون و ببینم. دایگو رو باز کردم و دیدم بالاش یه خرگوشِ نارنجی اومده و اخطار داده سایت مشکل داره و به پشتیبان بگید. گفتم ولی هنوز جوابی نگرفتم! پیام‌هاتون رو نصفه کرده... حتی پیامایی که پاسخ داده بودم، پاسخ خودم رو هم نشون نمی‌ده. کمی با تنظیمات موبایل و سایت سروکله زدم ولی داخلیِ خودِ سایته. گفت‌وگوی ناشناس رو‌ برداشتم فعلاً چون همین‌طور که می‌بینید نمی‌تونم همهٔ صحبت‌تون رو بخونم. این در حالیه که امروز بیان‌بلاگ هم اطلاعیه داده داره تعطیل می‌کنه و فضای نوشتن در وبلاگ هم از دست می‌ره. بیانی‌ها دارن کوچ می‌کنن بلاگفا، ولی من به بلاگفا برنمی‌گردم. هم قبلاً اونجا بودم و امکانات نداره، هم مخاطبینش مشتی اره و اوره و شمسی کوره هستن و چه می‌فهمن نوشتن یعنی چی، هم از تکرار بدم میاد، قبلاً بلاگفا رو آزمودم دیگه، چرا باید آزموده را آزمود؟! این‌جام که گفت‌وگوش این‌طوره. کانالِ یه‌طرفه رو دوست ندارم. درسته به‌خاطر ناشناس بودن دوستی و‌ صمیمیت شکل نگرفت، ولی تعامل برکت داره. قاصدک و اونی که برام نادر می‌فرسته و اونی که کتاب برام می‌خوند و کارای فرهنگی‌ای که با هم روش فکر می‌کردیم و اون مهربونی که بی هیچ حرف و‌ حدیثی با گل و سبزه فقط بهم سلام کرده بود و اونی که مداحی‌های اختصاصی خودش و برام فرستاده و... خب اینا رو دوست دارم. ولی اینم اینطور. در حال حاضر برای نوشتن هم هوا کم است😒