این رو هم شما برام فرستاده بودید😍 دارم‌ش. مثل اون نشانِ کتاب از نادر... اون صفحه فال حافظ... عکس از کتابخونه‌تون... شعری که برام خوندید... صفحه‌کتابی که خوندید... اون یادداشت نادر که تمیز، وَ تمیز، وَ تمیز... وَ البته فایل داستان‌هاتون که می‌فرستادید بررسی کنم😍 به‌جز این‌جا که هستن، یه آرشیو هم از مخاطبین مجازی دارم😁

وقتِ دونه دونه جواب دادن رو ندارم آوردم روی کانال: سال‌های گذشته چه کار می‌کردم؟ امسالم همون رو می‌کنم. یعنی با رفقام غذا می‌خریم (هیچ‌کدوم شرایط پخت‌وپز نداریم، واگرنه خودمون صفر تا صد انجام می‌دادیم. قبلاً هم گفتم غذای ساده می‌پختم که به هرکی دادم بدونه برای غدیر نیاز نیست پول‌دار بود، یا کار آن‌چنانی کرد، مهم همونیه که از دستت برمیاد و اطعام اولویته چون دقیقاً در حدیث و روایت داریم. لقمه و اونی که بطون باهاش پر می‌شه مهمه، برای همین اطعام غدیر باید اولویت و ضرورت باشه. شما بگو یه دونه خرما، ولی اون خرما چون رزقِ غدیره، می‌تونه تقدیر عوض کنه.) وَ چون خریدنیه دیگه، پیتزا یا یه چیز ذوق‌آور می‌خریم مثل ساندویچ بمبی که ممکنه تو عمرش نخورده باشه، می‌بریم جاهای پرت و دوری که سال‌های قبل فیلم گذاشتم و هیچ‌کس اون‌جاها نمی‌ره و موکب و جشنی نیست و احتمالِ زیاد، اهل تسنن هستن، می‌دیم به اونا. ممکنه سهم من بشه یه پیتزا، چون خی‌لی گرون شده، یه سالی یادمه که فقط تونستم یه پیتزا بخرم با نوشابه و سس، ولی همون یه پیتزا رو می‌رسونم جایی که باید ان‌شاءاللّه. در کنارش هم با رفقا، نفری یه «الغارات» می‌خریم و وقف در گردش می‌بریم نقاط مختلف می‌ذاریم. یه یادداشت مهم و ترغیب‌کننده می‌نویسیم می‌چسبونیم روی جلد کتاب، دربارهٔ وقف در گردش هم می‌نویسیم که مطمئن بردارن، می‌ذاریم تو کاور و می‌ذاریم جاهای مختلف. اینا کارای مستقیم من هست. کارای غیرمستقیم هم ایده‌هامه به افراد مختلف که در جریانه ان‌شاءاللّه. مثلاً یکی از شاگردای قدیمی‌م که خوب روش کار کرده بودم و الحمدللّه کادرسازی شد و خودش الآن سربه‌راه شده و شروع‌کننده، داره قربان تا غدیر رو کار می‌کنه و برنامه‌های متنوع ریخته و همین جمعه تماس گرفته بود که متن شبِ قربان رو ازم تأیید بگیره. خودم مستقیم تو جشنا و برنامه‌های عمومی نیستم، چون موافق افراد و برخی برنامه‌هاشون نیستم و اونام دنبال کار حقیقی و اصلی نیستن. همین دیشب همه داشتن برای روضه زار می‌زدن، من داشتم به حاجاقای مسجد پیام می‌زدم این درست نیست که خادم‌های خانم لباس ارتشی پوشیدن و جلوی چادراشون بازه و به بهانهٔ با تلفن حرف زدن و کنارِ خیابون رو مدیریت کردن، هی جلوی پسرای خادم رژه می‌رن... خادم باید الگو باشه! خادمای خانم حرم امام رضا علیه السلام رو دقت کنید؛ ممکنه بیرون از حرم چیز دیگری باشه که همینم بده، اما داخل حرم و در لباس خادمی حتی موهاشون رو بالا نمی‌بندن... چون خادم، یعنی نزدیک‌ترین فرد به امام. وقتی زائر امام رضا علیه السلام باید نسیم رضوان ثبت‌نام کنه تا به قرعه‌کشی سر سفرهٔ امام بشینه یا گردن کج کنه پیش خادما تا یه لقمه از سفرهٔ امام بهش برسه، اما خادم حرم هفته‌ای یک بار داره از سفرهٔ امام ارتزاق می‌کنه و محترم و با عزت کنار آقا می‌شینه، یعنی اون خادم اهل بیتِ امامه، خانوادهٔ امامه. پس باید نزدیک‌ترین در رفتار و کردار و پوشش به امام باشه. بله، صد نداریم چون انسان هستیم، اما هرکس تلاش کنه شبیه کسی یا گروهی بشه، آقا امیرالمؤمنین فرمودن اداشون رو دربیاره بالاخره می‌شه. خادمِ انقلاب هم باید الگو باشه. اون دخترا خارج از تجمع هرطور خواستن باشن، ولی در تجمع شما باید همه‌چیزتموم باشی یا اداش و دربیاری؛ اگر بیرون از تجمع مراقب رفتار و چشماش نیست و دنبال جلب توجه نامحرمه، در تجمع اتفاقاً بره جایی که خارج از دید نامحرمه... تو این تجمعات بچه‌ها و نوجوان‌ها دارن تربیت می‌شن... بچه‌کوچولوها یاد گرفتن با اسم آقا صاحب‌الزمان علیه السلام دست روی سر بذارن، مدارس سال‌هاست سرود ایران رو پخش نمی‌کنه و بچه‌های این مملکت سرود ملی‌شون رو بلد نبودن(!) مردِ این خونه خودش رو فدا کرد که تربیتِ بد و به‌دردنخور ما رو خودش دست بگیره و حالا به برکت خونش همه سرود ملی بلدن... نذارید کلاسی که معلمش آقای شهیدمونه با این مسخره‌بازی‌های آلوده از دست بره... به آقای شهید کمک‌ کنید بچه‌هاش رو همون‌طور که دوست داره بار بیاره..‌. جمع کنید این خادمای ادایی بی‌آداب رو... یا خدمت یادشون بدید و جایگاه‌شون رو گوشزد کنید. #غدیر

من روسری‌م و گره می‌زنم. چی بشه که یقه پیراهنم باز باشه و لبنانی ببندم. ساق دست نمی‌پوشم و حیای مچ دست ندارم. طلق و گیره و این چیزام ندارم. رنگی‌پوش و همه‌چی‌پوش هم هستم. زیر چادرم همیشه بلوزشلوارم و معمولاً پسرونه. چادرم ترکیبی از جده و لبنانیه و جلوبسته. خودم طرحش رو دادم و سال‌هاست از یه‌جا خرید می‌کنم. چی بشه بخوام شیک کنم یا اهدافی رو داشته باشم که چادر سادهٔ ایرانی بپوشم که جلوی اون رو هم تا روی شکم دوختم و بستم. دین، پوششِ من نیست، «من» اینم! درست و غلطش رو باید از دین‌تون بررسی کنید و دین‌مدار باشید، نه شخص‌مدار(!) اما می‌خوام بگم ببینید چی هستین و چطور می‌پوشین و چطور رفتار می‌کنید که هرررررررررررکس من رو در جمعِ شما بسیجی‌ها ومذهبی‌ها دیده گفته از همه‌تون محجبه‌ترم و اصولی و تندرو(!) این برای شما بده... خی‌لی بده... خی‌لی خی‌لی بده که شما با تمامِ لوازمِ یه حجابِ کامل (گیره‌روسری و ساق دست و تیره پوشیدن و...) طوری عمل کردید که محجبه دیده نمی‌شید...! این‌م رزقِ یادداشتِ غدیریِ من به شما... دیگه خود دانید!

واقعاً؟! واقعاً امام خامنه‌ای تجمعاتِ شبانه رو از تلویزیون می‌بینن؟! واقعاً ما رو کفِ خیابون می‌بینین آقا؟!😍 تا تو نگاه می‌کنی، کارِ من آه کردن است... ای به فدای چشمِ تو❣ این چه نگاه کردن است... چون تو نه در مقابلی، عکسِ تو پیشِ رو نهیم😭 این هم از آب و آیِنه، خواهشِ ماه کردن است...💞 از فرداشب شیک لباس می‌پوشم... زیرِ چادرم عطر می‌زنم... ساعتی که بیشتر دوست دارم دستم می‌کنم... اصلاً می‌رم دوش می‌گیرم، موهام و می‌بافم، پنس می‌زنم، طلاعلا می‌ندازم، همه‌‌ش می‌ره زیر روسری و چادر ها! ولی می‌خوام مرتب و شیک‌ترین باشم😍 امام... امام‌م دارن من رو می‌بینن... وَه که چه خوش‌به‌حالِ من😍😍😍😍😍😍😍 از فرداشب هم پرچم، هم شعارنوشته، هم مچ‌بندِ ایران‌م، هم پیکسل‌م. می‌رم بازم مقوّا می‌خرم. روزنامه‌دیواری می‌سازم، بازم عَلَم می‌سازم. وای چقدر ایده باریده به ذهن‌م😍 حتــــــــــــماً یه‌طرفِ مقوّام می‌نویسم اماما! من شنیدم شما ما رو از تلویزیون می‌بینید... یابنَ علی‌ُنا؛ تا تو نگاه می‌کنی کارِ من آه کردن است... ای به فدای چشمِ تو❣ این چه نگاه کردن است... چون تو نه در مقابلی عکسِ تو پیشِ رو نهیم.......😭❣ این هم از آب و آیِنه خواهشِ ماه کردن است...💞😍😭❣

یَابنَ علی؛ خدا کنه این‌بار من فدای شما بشم.................🥀💔❣

من هِدیه رو با ذوق و سلیقه دوست دارم؛ غذا رو با مخلّفات و هم‌سفره؛ عکس رو دسته‌جمعی و سفر رو با رفیق؛ هر دوستی و ارتباطی رو با توجّه می‌پسندم و هر پیامی رو با سلام؛ حتی سلامِ خشک و خالی زیبنده نیست، سلام هم باید چاشنی داشته باشه؛ نماز با تسبیحاتِ بعدش می‌چسبه؛ تجمّع با وضو و نیّت؛ گلدون باید گل بده؛ درخت، میوه؛ عمر، ثمر؛ اصلاً چاشنی و مخلّفات یعنی «توجّه»... یعنی «اهمّیّت»... یعنی «جزئیات»... از دیدنِ این چاشنیِ چایِ خلق‌کردنی خی‌لی ذوق کردم (البته اگر ناخن‌ها کاشت نبود و محصول، آلوده، بیشتر می‌چسبید...). دوست دارم بتونم درستش کنم، اما برای روی کیکِ پرتقالی‌م، هوش مصنوعی گفته بود کارامل بسازم، نتونستم. تا گاز رو خاموش کردم، شکرای آب‌شده، سفت شد... من خی‌لی سریع عمل کردم، اما نشد. قطعاً باز هم تلاش می‌کنم و این جذّابیت و خلّاقیت رو خلق خواهم کرد. برای زنده‌گی فراتر از زندگی، یا راهی می‌یابم؛ یا راهی می‌سازم.

چندین پیام داشتم که حکم قاتلای آرمانِ عزیز تغییر کرده. از منابعی که خودم همیشه بررسی می‌کنم هم نگاه کردم دیدم بله، نوشته. کمی برام عجیبه به این سرعت و مردّد و مشکوک هستم... ولی خب... ان‌شاءاللّه که همین‌طور باشه... بیش بادا برای هر وحوش و فواحشی که به این کشور و مردم‌ش آسیب رسوند... بیش باد خبر اشدّ مجازات برای وحوش و فواحشِ دی‌ماه... آفرین به هرکی مطالبه کرد... دمِ هرکی با قوهٔ قضائیه تماس گرفت گرم... سرِ هرکی به اعتراض و انتقاد برخاست سلامت... دستِ هرکی کارزار امضا کرد و برای من و بقیه هم فرستاد درد نکنه... پای هرکی باتفاوت بود، ثابت‌قدم در دین... وَ البته دیدید امرِ به معروف وَ نهی از منکر، اثر دارد؟!😉 نهضتِ شعارنویسی در تجمعات رو جدی بگیرید... امامِ جامعه حتی یک کلمه رو بی‌دلیل و همین‌جوری نمی‌فرمایند! یادداشت‌هاتون از پیام‌های امام خامنه‌ای رو مرور کنید؛ کلمه به کلمه با دقت و هدف انتخاب شده. «مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجهٔ مذاکرات مؤثر است». تماس گرفتن با روابط عمومی قوّه‌ها، مجلس، صداوسیما، شورا و... رو جدی بگیرید. تذکرِ حجاب رو باور کنید! به بی‌تفاوت‌ها در زیارتِ ناحیه سلام داده نشده! اما در زیارت عاشورا لعن شدن...!

به‌عنوانِ یک ایرانی، تا قیامِ قیامت دی‌ماه رو نه می‌بخشم نه فراموش می‌کنم. تا قیامِ قیامت هرکس در دی‌ماه دخیل بود حتی به لبخندی(!) حتی اگر خانواده‌م باشه دیگه از من نیست.

اومدم نماز عصرم و بخونم دیدم باز همسایه صدای آهنگش تو اتاق منه... باندای ماشینِ بابام خونه است. آوردم اتاقم، مداحی عِراقی گذاشتم، باندا رو چسبوندم به دیواری که خونهٔ اونه، صدا رو تا تـــــــــــــــــه زیاد کردم، درِ اتاق رو بستم، خودم اومدم پایین می‌خوام آشپزی کنم😂😂😂 ناهار چی داشتین؟ بهم برنامه ندین، برنامه خودم از هوش مصنوعی گرفتم، ولی برنامهٔ طبیعیِ یه زندگیِ انسانی نیست. دنبالِ طبیعی‌شم. یه‌سره گوشت و مرغ و خوراک و برنج و اینا نه. اینا برنامهٔ یه زندگیِ طبیعی نیست. فقط بگین ناهار چی داشتین که من بتونم به تنوع برسم و بدونم برای سحریِ امشب چی بذارم. پیشاپیش متشکرم چون ممکنه پاسخ ندم و فقط بخونم.

ماش‌پلو پختم😊 برای ده روزِ آینده هم لیستِ غذاهای مختلف دارم😍 هنوز داره دینگ دینگ پیام میاد و هرکی از راه می‌رسه و فرستهٔ قبل رو می‌بینه، بهم پیام می‌ده. اون‌قدر زیاد بود که دیگه نرسیدم جواب بدم. این یعنی همسایه‌ها یاری کردین، تا من خونه‌داری کنم❣ درواقع، من نابلد در آشپزی هستم، وَ شما کارِ من رو راه انداختید❣ جالبی‌ش می‌دونین چیه؟ که این بین حتی راه‌کارهایی برای کارامل درست کردن هم بهم گفتید و من رو سرِ ذوق آوردید و سومین کیک‌م رو هم پختم😍 شما به‌محضِ خواستن و گفتنِ من، دست‌به‌کار شدید پیام دادید. برخط گذاشته بودم ناشناس و هی دینگ دینگ صدا می‌داد😁 امربه‌معروف به همین سادگیه! نهی از منکر به همین خوشمزگیه! یکی آدابِ زندگیِ روبه سعادت رو بلد نیست. با خطا کردنش، خصوصاً در جامعه، ابرازِ نابلدی می‌کنه. شما همونی که بلدی رو برو بهش بگو! کارِ من رو راه انداختین، کارِ خدا رو هم راه بندازین! به مدلِ پیاماتون نگاه کنید: ۱. سلام عزیزم، قیمه داشتیم. (عزیزم موهاتون رو بپوشونید) ۲. سلام سربه‌راه جانم، کتلت داشتیم، دلت نخواد راحت هم هست، الآن برات می‌گم. (خواهرم موهاتون رو بپوشونید، حیفِ شماست که هر نگاهی بهتون بیفته) ۳. اشکنه (پوشش‌ت درست نیست) [این حداقلی‌ترین و بی‌ذوق‌واحترام‌ترین بازخورده، اما بازم بهتر از محل نذاشتنه! می‌تونست بگه جهنم که بلد نیست غذا بپزه. بعد هم کانال رو ببنده و بره، ولی همونی که بلد بود رو انجام داد.] ۴. سلام خانم سربه‌راه. ما یه مدل کوکوی مامان‌بزرگی داشتیم. اگر دوست دارید می‌تونم دستورپختش رو بگم. (خواهرم این پوشش در شأن خانم محترمی مثل شما نیست. اگر بخواین می‌تونم براتون روسری/شال‌تون رو پوشیده ببندم یا گیره بهتون بدم) وَ... . گفتین و رفتین. موندید پاسخ بدم؟ توقع داشتید؟ نه! بر فرض من فحش‌تون می‌دادم. چیزی‌تون می‌شد؟ بازم نه! با خودتون می‌گفتید این آشپزی بلد نیست، من کمکش کردم، فحش می‌ده! دختره دیوانه است! هوم؟ امربه‌معروف هم همینه :) دقیقاً همینه! برای تشکر از لطف و همراهی‌تون وَ حجم بالایی از دینگ دینگ که داره میاد، بهتون این هدیه رو می‌دم که به‌ازای یک غذایی که بهم معرفی کردید، امشب یک امربه‌معروف و نهی از منکر کنید. اگر ترسیدید، اگر وحشت برتون داشت، اگر هول شدید، اگر نمی‌دونستید چی باید بگید، اگر خجالت کشیدید، اگر تنها بودید، من پیامای امروز رو تا فردا پاک نمی‌کنم. برگردید و پیاماتون به من رو بخونید تا یادتون بیاد باتفاوت بودن نسبت به نابلدها همین‌قدر آسونه! همین‌قدر خوشمزه! چون یکی دیگه رو هم در طعمِ خوشی که خودتون چشیدید شریک می‌کنید... چون تک‌خور نیستید... چون بی‌بخار و رقم و عددِ بالای سردرِ کانال نیستید... شما کارِ منِ بشر رو راه انداختید، کارِ خدا رو هم راه بندازید! اون یه تذکری که امشب می‌دید، هدیهٔ تشکرِ من به شما❣

اومدیم یه‌جای دیگه از شهر که خی‌لی برای اورانیوم شعار می‌دن و خی‌لی بهم خوش می‌گذره😍 از نکاتِ جالب‌شون این‌که هم شعارنوشته امانت می‌دن، هم پرچم😍 کلی هم غرفه داشتن که کلی مهمّات خریدم و یه عالمه پیکسلِ براندازسووووووووزِ جدید😂😍 وقتی کارت کشیدم یادِ مردک عبدی بودم... خبری نشد از پفیوزش!

مجری شعار داد: ما اهلِ کوفه نیستیم ولی تنها بماند همه با شور گفتن. من مکث کردم... آخه امشب، دقیقاً شبِ چنین شعاریه... ما اهل کوفه نیستیم ولی تنها بماند؟... خدا کنه نباشیم...