یه کلمه وجود داره به نام«Limerence» یعنی اونقدر یه نفر رو دوست داری که دردش، میشه دردت و خوشحالیش میشه خوشحالیت، یه جور حسِ عمیق قلبیه بین دونفر؛حتی اگه اون یه نفر احساساتش رو ازتون مخفی کنه ولی بازم شما حسش میکنید.
خیلی کلمه ی خاص و قشنگیه(:
کسی نمیداند که شب ها زیر آوار افکار چگونه از هم پاشیدم و صبح بی آنکه کسی بفهمد ، بلند شدم و لبخند زدم.
کلا دو نوع آدم واست وجود داره : یکی هست که تو رو انتخاب میکنه چون کسیو نداره،یکی هم هست تو رو انتخاب میکنه چون به جز تو کسیو نمیخواد،یه دنیا فرقشونه!
یکی از باگ های اخلاقیم اینه که:
_با اونی که ازش بدم میاد اونقدر سرد رفتار میکنم که ازم خوشش میاد و با اونی که ازش خوشم میاد اونقدر مهربونم که دلشو میزنم!🚶🏻♀
یهجا خوندم نوشته بود «حال من خوب است
نه عاشقم نه غمگینم نه دلتنگ.
جای هیچکس خالی نیست، در بیتفاوتترین
حالتِ ممکن قرار دارم.»
خیلی زیاد منو توصیف کرد ..(:"
من که خودم دخترم نمیدونم وقتایی که غر میزنم دلم تنگ شده یا حوصله ندارم یا میخوام بپیچونم ؛ شما پسرا چجوری میخواید بفهمید؟ :)
هیچ وقت به هیچ آدمی نشون ندید که روش حساسید،دست میذاره رو نقطه ضعفتون،تا میتونه از طریق نبودنش شمارو نابودميكنه!