تلخیِ اخلاق را اندامِ موزون حل نکرد استکانم شد کمر باریک و چایَم تلخ ماند..!

_هنوزم به واژه اعتماد ایمان داری؟! +معلومه که نه؛ _چرا؟! +خب اعتمادشکنی شد(: در نتیجه توی این جهان هیچکس موردِ اعتماد نیست.. _همه اعتمادت رو شکستن؟! +نه،فقط اون یه نفر همه بود که باعث شد به همه اعتماد نکنم(:'

حقیقت این بود هر آنقدر که، توانستیم کسی را خوشحال کردیم به همان اندازه هم تنها ماندیم!

بِشناس مرا ، حکایَتی غمگینَم . .

براش عیناً یه آشنایِ‌غریبه بود ، بعد می‌گفت چیشده؟ اونم گفت: به تو حاصلی ندارد ، غمِ روزگار گفتن (:

آدما دردو فراموش میکنن،ولی آدمایی که کنارشون بودن تو دردارو، هرگز(:

لطفا از دادن قلبت به افرادی که به مغز نیاز دارن دست بردار‌.

‏فقط كسانى كه زمان رفتن، در را آهسته و بى سر و صدا مى بندند باز نخواهند گشت!

- به کامِ ما بُوَد عالم ، اگر او یارِ ما باشد !(:

و تمام ماجرا همین است، من جز من چیزی ندارد.

عشق‌ها ‏از فاصله‌ها نه ‏که از تردیدها می‌میرند.

یه همچین آدمی کافیه برا همه درداتون(((: