ولی میشه بیای به اندازه تمام روزایی که دلتنگت بودم، بغلت کنم؟!(:

امروز بالاخره رفتم مرکزِ کتاب و کتابِ جدید خریدم اونم با ژانری که خیلی ازش کم میخونم یعنی روانشناسی؛ باشگاهِ پنجِ صبحی ها رو اتفاقی برداشتم و نظرمو جلب کرد،امیدوارم بدردم بخوره(: بریم بخونیمش ببینیم محتوایِ ارزشمندش چیه، اگه قشنگ باشه توصیه میکنم بهتون که شماهم بخونیدش؛

از دردناک ترین حسای دنیا میشه به (تو خواب میبنی یکی بهت پیام داده، بلند میشی گوشیتو چک میکنی و میبینی چیزی نیست) اشاره کرد..

از تو فرار میکنم باز تویی مقابلم.

بی‌حوصلگی یه چیزه ، دلتنگی یه چیز دیگه اما دلیل دوتاش می‌تونه نبودنِ تو باشه(:

وای داشتم شام میخوردم یهو یچیزی شد یادِ یچیزی افتادم رفتم تو اتاق تا جا داشت گریه کردم(: اینقدر اشک ریختم که حس کردم جونی تو تنم نمونده! فقط یادش میتونه این بلا رو سرِ من بیاره..

خب نه دیگه.

دستام این روزا پر از زخمه علتش رو هم نمیدونم داداشم اومده میگه آبجی تو چرا همیشه زخمی هستی؟!چرا مراقب خودت نیستی؟! خواستم بگم زخمایِ روحم رو ندیدی که از اینا بدترن ولی نگفتم،فقط یه لبخند زدم گفتم همیشه همینجوریه(:

هر‌ آنچه هستید نتیجه افکارتان است.

‏یه لحظه منم دلم خواست یکی باشه برای خوشحال کردن من یه کاری کنه، چیزی که دوست دارمو برام بیاره، کاری که دوست دارمو انجام بده، یه کاری که برای هیچکس انجام نداده برای من انجام بده (:

آنکه تورا دوست بدارد به تماشای رنج تو نخواهد نشست.