آدمی‌زاد بنده‌یِ بغله، آدمی‌زاد،بنده‌یِ بغلِ یاره.

روح و جانم خسته است! نمیدانم تمامِ احساسی که در قلبم انبار کرده ام را چطور بازگو کنم، اما این را خوب‌ میدانم که با بهانه ای کوچک، بغضِ پنهان شده در گلویم میترکد و تمامِ شب را  گریه میکنم... نمیدانم چه بر من گذشته و چه دارد میگذرد، نمیدانم دارد چه بلایی به سرم می‌آید، ولی این را خوب میدانم که همه چیز خوب نیست، این را با تمامِ ذراتِ تنم درک میکنم...

کاش هیچ محدودیتی وجود نداشت برای دیدنِ کسی که دوسش داری کسی که باید و میخوای کنارش باشی..

که علاجِ دلتنگی، آغوشی‌ست طولانی با بوسه‌های بسیار..!

اونی که بهت میگه قرار بود ی چیزی قبلا بهم بگی یادمه یعنی خیلی براش مهم بودی که یادش نرفته.

زندگی دفتر شعری‌ست پر از شادی و غم   شعر من بی‌‌ تو به آن قسمت شادش نرسید

غیر منطقیه ولی فکر میکنم پرسیدن حال ادما وقتی نمیتونی کاری براشون انجام بدی هیچ فایده ای نداره و فقط باعث میشه بهشون یاداوری بشه که حالشون بده، دیگه دلم نمیخواد از کسی حالشو بپرسم.

بیمارِ غمم عینِ  دوایی‌تو مرا..!

واژه‌ها ممکنه دروغ بگن،اما رفتارها همیشه واقعیت رو نشون میدن..!

ای عشق می‌رسم به تو اما چقدر دیر..!

مالِ من فقط مالِ منه، انقدر سخته فهميدنش؟اینکه هی بهش نزدیک نشین؟اینقد سخته؟!