نه تو میمانی، نه اندوه تنها چیزی که میماند خاطره ای خواهد بود، از تو و اندوه بعد از تو.....

نوشته‌ها همه زاده‌ی ذهنِ آشفته و قلبِ اَحمقم..(:

فقط چند روز مامان نبود و ندیده بودمش و مامانِ خونه من بودم قدرِ چندسال کار کردم و برا بچه ها مادری کردم و واااااااقعا و عمیقا حس کردم مامانم با ما چی میکشیده. مادر بودن یجوری سخته... که فقط برید قدرِ مادراتونو بدونید ببوسیدش دورش بگردید نزارید یك لحظه دلش بشکنه(:

هرلحظه نتم روشن و چشمم‌ به پیامی؛ یک حالِ شما؛عاشقتم،عرضِ سلامی!؟(:

‏شاملو تو یکی از نامه‌هاش به آیدا میگه : من با تو ، انسانی را که هرگز در زندگیِ خود نیافته بودم ، پیدا کردم .

از میانِ تمام چیزهایی که دیده ام ، تنها تویی که می‌خواهم به دیدنش ادامه دهم .

من همانم که تو را سخت به آغوش گرفت و تو او را ، که بماند چه سخن ها گفتی!

دردلم‌یادکسی‌هست‌که‌خودبی‌خبر ازحال‌من‌ست! این‌غمِ‌سخت،مگرولکن‌مامی‌گردد؟:)

به من در عمق نگاهت که ناکجای جهان است ، وطن بده .

حرف زدن با آدمایی که دوستشون دارم هیجان‌زده‌ام میکنه،حتی اگه یه گفت‌و‌گوی ساده و بدون محتوا باشه،حتی اگه وانمود کنم واسم مهم نیست.

«بار غمش برای تنِ ظریف و نحیفش، زیادی سنگین بود.»

تو چه باشی چه نباشی به غمت سخت اَسیرم(: _آرام