پایان ما ، آغاز راهیست که شروع کردی.

که شرحِ بی‌کسی‌ام در خطوط پیشانی‌ست(:

می‌دانستم زهر است و چشیدم((:

به من سفارش کن گاهی از خانه بیرون بروم و بگو که این‌قدر خودم را اذیت نکنم؛ من فقط حرفِ تو را گوش می‌کنم، می‌دانی که؟!

دلتنگی مثل خُره افتاده به جونِ آدما.

آدم هر ضربه‌ای میخوره اول از خودش میخوره از مهربونی‌های بی‌جاش از دلسوزی‌های زیادیش از انتخاب‌های اشتباهش از اعتمادهای بی‌موقعش به آدم‌های اشتباه! از اجازه ورود اشتباه آدم‌هایی که فقط بوی عشق میدادن . . از تموم دردهایی که فقط بخاطر خودش خورده..!

یاد بگیرین وقتی می‌خواین دلیت اکانت بزنید اول از چنل هایی ك عضوید لف بدید. همین الان چندین تا اکانت پاك کردم😐. بفهمین اینو؛

دلم اعتماد کردن و پشیمون نشدن میخواد.

عاقل باش قلبِ من خسته ای دیگر،کندتر از پیش می‌زنی.

+چیشد یهو ساکت شدی؟! -هیچی همینطوری چیزی نیست(یه بحث پیش اومد یادش افتادم و الان دوست دارم گریه کنم اما شرایطش نیست،بنابر این سکوت میکنم و بغض زده به یه جا خیره میشم). +آها

چقدر نیاز به شنیدنِ یسری حرفا داشتم و چقدر اون نگفت.

بی تفاوتی نسبت به کسی که دوستش دارید از روی اجبار،آخرین فصلِ درد و رنج است(: