-پیچك توجه به جزئیات پیچیده به پایِ دلِ من. ؛ باور دارم که بعد از چشم‌ها، پشتِ دستانِ آدم‌ها داستان‌های مختلفی پنهان شده. از گرفتن و لمسِ انگشتانِ معشوقه گرفته،تا کار کردن و سختی کشیدن در کفِ بازار و سرکار،تا n سالِ تحصیلی و پاسخ به برگه امتحان و چرخیدن قلم بین انگشت‌ها از سر استرس،تا رگ‌هایِ سبزی که امواجِ غم در آن جریان دارد..! و خیلی چیزهای دیگر،که کلمات کششِ توصیف آنها را ندارند. حسِ زیبایی دارد. تفسیر غم و درد و رنج و محنتِ مخفی شده در پشتِ داستانِ دست‌هارا میگویم...(: -دست هایِ پرماجرا و زیبا؛

لا أنتَ بعيدٌ فأنتظركَ ولا أنتَ قريبٌ فألقاكَ ولا أنتَ لي فيطمئن قلبي ولا أنا محرومٌ منكَ فأنساكَ أنتَ في مُنتصف كُلّ شيء..! و این دردناك است(:

روزي قرار شد برسيم آخرش به هم حالا بگو پس از نرسيدن قرار چيست؟!

نفری یه "الهی به رقیه" برایِ من؟! دعا لازمم زیاد(:

زورم به خودم نمیرسه عزیزِ من..!(:

اونجام‌ که‌ میگه: "به‌دشت‌ِپُرملال‌ِما،پرنده‌پَرنمی‌زند"

گاهی گر از ملال محبت برانمت دوری چنان مکن که به شیون بخوانمت..! -استاد شهریار

؛

به خودتون تلقین نکنید که شاید بلد نیست؛ واقعیت اینه‌که همه‌ی آدم‌ها بلدن چطور با کسی که دوستش دارن رفتار کنن. همشون ناز کشیدن،سوپرایز کردن،جنگیدن و صبوری رو خوب بلدن؛ ولی واسه‌ی کسی که خودشون بخوان. اگر کسی اونجوری که باید رفتار نمی‌کنه، پس خودش نمی‌خواد. اونی که واسه تو کاری نمی‌کنه،واسه یکی دیگه صدش و می‌ذاره،خودتون و گول نزنید.

راستش درباره‌اش می‌خوام به مشهد فرار کنم.

باشد كه با فردى واردِ رابطه شويد كه به زبانِ روحِ شما سخن بگويد و مجبور نباشيد عمرى را صرفِ "ترجمهٔ‌خود"براى او كنيد.

کاش من یه انگشتر فروش تو نجف بودم.