کاش من یه انگشتر فروش تو نجف بودم.

من طعمِ تلخ «از دست دادن» رو میپذیرم، ولی زیرِبارِ حسِ حقارت آمیزِ «بلاتکلیفی» نمیرم.

یبار دیگه مرورت کردم،واقعا ارزششو نداشتی.

راستش با مقدارِ زیادی سن هنوز موقع شامپو زدن از ترس چشمامو نمیبندم.

پسری که ظرف میشوره از پسری که عینک آفتابی میزنه جذاب تره،خیلیم جذاب‌تره.

مثلِ اینکه هنوز یه سریا نمیدونن فرستادن اینا (😞😔) جنبه فان داره..

لحظهٔ بغض نشد حفظ کنم چشمم را در دلِ ابر،نگهداریِ باران سخت است!

هیچ وقت نمیتونم سر اینکه در اتاق و باز میزارن عصبی نشم.

---

پر شدیم از من من کردن هممون فکر میکنیم فقط خودمونیم که صبوری میکنیم،درک میکنیم،لطف میکنیم،دلداری میدیم،گوش میکنیم و.. مسئله اصلی اینه که اینا وظایف انسانیمونه! وظایفِ هر رابطه ایه!

اینکه بوی عطر کسی بمونه رو لباست واقعا عذاب آوره،البته واقعاً مهمه طرف کی باشه.

اتفاقاً من دوست دارم وقتی اشتباه میکنم جدی باشی؛ اخم کنی و بهم تذکر بدی نمی‌خوام دوست داشتنم باعث بشه خطامو نادیده بگیری دوست دارم تذکر بدی تا درستش کنم؛ خیلی از خطاها بخاطرِ چشم‌پوشیِ که باز تکرار میشن.