﷽ اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَهِ وَفی کُلِّ ساعَهٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً #امام زمان 🌍امام غریب و تنها را همیشه یادش کنیم... 🌤الّلهُـمَّ‌عَجِّــلْ‌لِوَلِیِّڪَـــ‌الْفَـــرَج 🌤 #امام_زمان 🕊#سدرةالمنتهی ↙️↙️ ‌ 🕋👉@Sedrah👈🇮🇷

💔به تو از دور سلام... ✋ اِی‌رِفیقی‌ڪه‌هَمه‌زَحمَتِ‌ما‌گَردَنِ‌توست ما‌مَحال‌اَست‌ڪه‌دَست‌اَزسَرِ‌تو‌بَرداریم! #صلی_الله_علیک_یااباعبدالله♥️ #امام_حسین 🕊#سدرةالمنتهی ↙️↙️ ‌ 🕋👉@Sedrah👈🇮🇷

#حدیث 🪴«حُسن ظنّ» و «عیب پوشی» 🪴دو رمز موفقیتِ امر به معروف امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند: بر هر مؤمنی #واجب است که از هر مؤمن دیگر ۷۰ گناهِ کبیره‌اش را #بپوشاند. (گناهان صغیره‌ که هیچ! اگر هفتاد گناه کبیره هم _تازه اگر یقین دارید!_ از کسی سراغ دارید ، حق ندارید آن را جار بزنید) 📚الكافي ج۲ ص ۲۰۷ 🕊#سدرةالمنتهی ↙️↙️ ‌ 🕋👉@Sedrah👈🇮🇷

✳️ جناب آقای #دکترقنبری ❇️ سلسه مباحث #سبک_زندگی_اهل‌بیت‌علیهم‌السلام، جلسه ششم؛ ✅ طرحِ «سبکِ زندگی» به عنوان توصیه‌ی هفتم حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بیانیه‌ی گامِ دومِ انقلاب، تفاوتِ محسوسی با سایر توصیه‌ها داشت؛ ✳️ یکی از اصول تربیتی در نظام فکری آیت‌الله خامنه‌ای، اصل تأثیرِ متقابلِ رفتارها، باورها و گرایش‌ها است. بر این اساس، تعلّقات و تلقیّات انسان از رفتارهای خوب و بد او اثر می‌پذیرد. کار اگر بد باشد، «...روی دل ما اثر می‌گذارد، روی اخلاق ما اثر می‌گذارد، گاهی روی برداشت‌ها و تلقی‌های ما اثر می‌گذارد. دلبستگی که پیدا می‌کنیم، این دلبستگی روی ذهنیات ما اثر می‌گذارد» (رهبر انقاب: ۳ تیرماه ۱۳۸۸) #الّلهُـمَّ‌عَجِّــلْ‌لِوَلِیِّکَـــ‌الْفَـــرَج 🕊#سدرةالمنتهی ↙️↙️ ‌ 🕋👉@Sedrah👈🇮🇷

امام شناسی | برشی از کتاب «از قله عاشورا تا دریای ظهور» مقام زیارت جای آن است تا پرسش شود؛ اگر عاشورا و جانبازی حسین(ع) و یارانش در دشت «کربلا»، معنی دهنده به مرگ و غایت بودن در عرصه هستی است و زیارت، معنی دهنده به زندگی و پیوند دهنده آن با عالی‌ترین حکمت الهی و نقشه کلّی درباره آفرینش است، چرا روز و روزگار مسلمانان این‌قدر تباه، تیره و آویزان میان زمین و آسمان است؟ انفعال و ندانم به کجایی، همراه با فساد منتشر در مناسبات و معاملات فردی و جمعی، چنان‌که شرق اسلامی بدان مبتلاست، تنها حاصل غلبه استعمارگران بر این پهنه از خاک خدا نیست. تنها وجهی از این همه تباهی به عمل تمامیّت خواهان متکبّر برمی‌گردد، وجهی دیگر به عمل خود مسلمانان بازگشت می‌کند. اگر جان شیعه در مودّت به اهل بیت(ع) معنی و با اظهار عشق به حسین(ع) ظهور پیدا کرده و طراوت می‌یابد، زائر معنی زندگی را از زیارت دریافت می‌کند. چنان‌که زینب کبرا(س) عهده‌دار آن شد. دشمنان اهل بیت(ع) همه تلاش خود را مصروف آن می‌داشتند تا واقعه روز عاشورا در جغرافیای زمانی سال 61 ه‍ .ق. و جغرافیای مکانی دشت «نینوا» بماند. حال زائری که بی‌بهره بزرگ از «کربلا» خارج شده و قیام و حضور و عمل خاندان پیامبر اکرم(ص) در او، منش، ادب و اندیشه او تأثیر نگذاشته، گویی حسین(ع) را در کربلا رها کرده و به شهر و دیار خویش بازگشته است. او هم همنوا با دشمنان اهل بیت(ع) واقعه جانسوز عاشورا را در همان جغرافیای زمانی و مکانی سال 61 ه‍ .ق. تعریف کرده و شناخته است؛ در حالی که بنا نبود این قیام در ظرف محدود زمانی و مکانی ویژه بماند. آنکه پس از دیدار کربلا و زیارت اباعبدالله(ع) از خود خارج نشده، بی‌حسین(ع) به شهر و دیار خود برگشته است. مقام و جایگاه «زیارت» نسبت به بسیاری از مناسبات و معاملاتی که از ابتدای سال تا انتها بدان مشغول می‌شویم، جان و دل بدان می‌سپاریم و درباره‌اش هزینه می‌کنیم، اشرف و افضل است. جایگاه قیام، در «کربلا»، به آنجا می‌رسد که امام صادق(ع) از قول خداوند متعال می‌فرماید: «ارزش مکّه در برابر کربلا، مانند تری نوک سوزن در برابر دریاست.» از بدو خلقت تاکنون، هیچ مکان و زمانی، ارزش و شرفی این چنین نداشته است. در روایات بسیاری آمده است که زمین «مکّه» رشک زمین کربلا می‌برد. فدا از جمله، اساسی‌ترین عقاید مسیحیان است؛ یعنی نجات بشریّت به وسیله مرگ عیسی(ع). از نظر آنان، مسیح، پاک‌ترین و بی‌گناه‌ترین فردی است که می‌تواند قربانی و فدا شود و باعث بخشوده شدن گناه جمله پیروان مسیحی گردد. این تفسیر و تعبیر، بس کودکانه است. گویا مسلمانان هم دانسته یا نادانسته، مبتلای این شبهه شده‌اند که حسین(ع) نیز «فدایی» امّت محمّد(ص) است و باعثی برای بخشیده شدن گناهان یا دست‌یابی به حاجات ریز و درشتش. بی‌تردید، حسین(ع) بدین منظور راهی «کربلا» نشد. امام در جای جای حرکت خود، هنگام خروج از «مدینه» تا وقت دیدار صحرای کربلا، پرده از حکمت سفر خویش برداشتند و در موضعی فرمودند: «اِن کانَ دینِ مُحَمَّدٍ لَم یَستَقِمُ اِلّا بِقَتلی فَیَأسَوفَ خُذینِی؛ اگر دین جدّم نمی‌ماند؛ مگر به قتل من، ای شمشیرها فرود آیید.» زیارت، زیباترین مجرای اظهار وَلایت و معرفت و مجرای اظهار قبولی وِلایت امام معصوم است. تقاضا و طلب شرف زیارت تقاضا و طلب نیل به حقیقت بودن در عرصه زمین است؛ در حالی که متأسّفانه زائران عموماً برای ذخیره آخرت و رفع حوائج دنیوی رنج سفر زیارتی را بر خود هموار می‌سازند. نویسنده: استاد اسماعیل شفیعی سروستانی ──────────── ✦ لینک دسترسی به نسخه چاپی (فروشگاه موعود عصر) ✦ لینک دسترسی به نسخه الکترونیکی (طاقچه) ✦ لینک دسترسی به نسخه صوتی (ایران صدا) ──────────── #امام_شناسی #برشی_از_کتاب #از_قله_عاشورا_تا_دریای_ظهور 🕊#سدرةالمنتهی ↙️↙️ ‌ 🕋👉@Sedrah👈🇮🇷