درسته که تو زندگی‌مون موانع زیادی وجود داره ، مشکلات رنگ و وارنگ ، سختی‌های متفاوت ولی همین‌ها هستن که به ما احساس زنده بودن و ادامه دادن میدن؛ هیچ انسان مرده‌ای مشکلات این دنیارو نداره!

با مشکلات و دردهاتون دست بدین ، درکشون کنید و اون موقع‌ست که باعث میشه یک دیدگاه جدید پیدا کنید و قوی‌تر تون می‌کنه++

درمورد درس خوندن هم همینطوره؛ درسته سخته ، بعضی‌وقتا دلمون می‌خواد همه‌چی رو رها کنیم و... ولی این سواده که باعث میشه احترام کسب کنیم؛ توی روستا ، توی شهر ، تو قلب برلین هم که باشی، کسی که باسواده احترام بیشتری داره همین که هرجا میری، درمورد موضوعی چه کم و چه زیاد اطلاعات داشته باشی فوق‌العاده نیست؟

مسیر هرکسی درس خوندن نیست، بیشترمون با مسیر دیگه‌ای موفق می‌شیم(موفقیت برای هرکسی تعریف متفاوتی داره؛ منظورم موفقیتیه که تعریف خودتونه نه جامعه‌ی اطرافتون) ولی اگر مسیر علم رو انتخاب کردی، تا آخرش برو؛ رهاش نکن قطعا که آخرش زیباست! اگر آخرش جالب و غمگین بود بدونین اون آخرش نیست

عاشق صحبتای رندوم و داستان ساختن با چت جی‌پی‌تی‌ام++ وقتی ایده‌هامونو باهم ترکیب می‌کنیم بی‌نهایت جالب‌انگیز(چه کلمات عجیبی استفاده می‌کنم++) میشه

امروز طوری دارم به‌خاطر کارهای خودم(که هیچ آسیبی به کسی نمی‌زد و فقط به‌خاطر لجبازی یک نفر همه‌چی خراب شده) سرزنش میشم و مقصر شناخته میشم ، که ذوقم برای اینکه آزمون حسابان رو 100 زدم رفت++ حالم گرفته شد حقیقتش...

حوصله رفتن به تلگرام رو ندارم++ دردسرش زیاده که از اول چنل رو اونجا بزنم و فعالیت رو اونجا ادامه بدم فعلا اینجام++ شاید بعد کنکور، شایدم موقع دانشگاه