یادم نمیاد چند سال پیش اولین بار این فیلمو دیدم ولی خب میدونم اون موقع که تماشاش میکردم عشق، احساسات و بیان اونچکه تو قلب هست هم خیلی اسون تر بود و هم نزدیک تر به نیاز های انسانی. یه فیلم رامکام عاشقانه که حس و حال خوبی میده و من نمیدونم چرا ولی برای یاداوری یکسری چیزها هر سال ریواچش میکنم، اینکه حتی با نقص هامونم باز هم میتونیم عاشق باشیم و وفاداریمون رو نسبت به هم ثابت کنیم، این چیزی نیست که بشه فراموشش کرد، حتی با وجود کیس های بهتر و انسان های کامل تر! (Love & Other Drugs 2010) یا همون عشق و دیگر داروها که خب از اسمش پیداست که قراره پلات داستانی و تم فیلم براساس چه چیزی باشه. برعکس فیلم قبلی که معرفیش کردم، دیدنش اصلا در جمع های خونوادگی و دوستانه جایز نیست(اگه میخوای سرتو ببرن و یا زنده زنده دفن بشی حتما این کارو بکن). دارای صحنه های بزرگسالانه ی بیشماره ولی در عین این حال فان و خنده دار. یکی از دلایلم برای دیدنش(در اون زمان) وجود بازیگر های برجسته ی فیلم بود.(اصلا نمیدونستم چی هست گفتم بزنم شروع کنم فیلمو و بعد گفتم... یا حضرت کتری برقی) خانم انه هتوی و جیک جیلنهال. شیمی خیلی خوب، جالب و جا افتاده ای دارن و بعد یه مدت که داستان از اون قسمت مدرنیته ی عاشقانه خارج میشه و احساسات به نمایش گذاشته میشن، اون بازی اونقدر طبیعی جلوه میکنه که نمیذاره کارکتر هارو جدا از فضا تفکیک کنی. #Movie 𝙨𝙚𝙥𝙪𝙡𝙘𝙝𝙧𝙖𝙡

نمره ی IMDb این فیلم 6.7/10 اگه پایین ترم بود هیچ مشکلی نداشت چون نمره ی منم به این فیلم 6 از 10 نه کمتر نه بیشتر! پیشنهاد میشه ولی اگه فقط دنبال صحنه اید، برید پورن ببینید بهتره، اگه نه و یه عاشقانه ی پر ماجرای خنده دار میخواید که پر از چالشه ببینید و لذت ببرید. نکته: تاکید میکنم جلو خانواده و یا دوستان تماشا نکنید؛ پارتنر چرا از خدای هردوتون هم باشه ولی والد ...لالا انتَ خلاصه ی مختصر: زنی که از بیماری پارکینسون رنج میبره، به صورت تصادفی با یه دلال دارو آشنا میشه و بعد از مدتی متوجه یه چیزی میشن، یه احساس جدید و غیر منتظره، اینکه هردو معتاد یه چیز هستن، یه عنصر احساسی بنام «عشق». #Movie 𝙨𝙚𝙥𝙪𝙡𝙘𝙝𝙧𝙖𝙡

#ناشناس یادمه نویسنده بودی مغزم خیلی وقته نان استاپ شده چیکار میکردی که مغز باز بشه که بتونی بنویسی؟ منم مینویسم ولی هرچی مینویسم خوب در نمیاد ولش کردم هی پیشنهادی داری؟ - کی گفته؟ از بچه های چنل قبلیمی؟ عجیب بود یهو. حقیقتا من خودمو نویسنده نمیدونم ولی یه چیزایی مینویسم در حد دستگرمی، اماتورم راستشو بخوای و الان خودمم نمیدونم چطور از این توقفه در بیام ولی خب چنتا چیز هست که برای من کار میکنه همیشه و باعث میشه مغزم از اون حالت هنگ کردنه در بیاد به عنوان اولینش ورزش، مثلا پیاده روی، یه مدت به قدری پیاده روی میکردم که زمان از دستم در میرفت، دوچرخه سواری و یا وزنه زدن، قشنگ حالتو جا میاره دوم گوش دادن به اهنگ بود، نه برای تمرکز، موزیک های فانک تند که باعث بشه مغزمم نبض بزنه و مجبور بشه کار کنه، معمولا میگن موزیک های کلاسیک گوش کنید ولی خب من میگم این کار فقط ذهنو اروم میکنه که بعدش بره برای استراحت و خواب. این برای من خیلی جواب بود اینکه گوش خودمو کر کنم و بعدش مغزم مجبور بشه به خاطر اون تندی اهنگ کار کنه و داستان بسازه مورد سوم و اخری نوشتن تیکه پاره داستان بود. اول درباره ی یه چیز بی ربط خیال پردازی میکردم و مینوشتم، نه داستان و نوشته ی اصلیم. که دستم عادت کنه به تایپ و یا نوشتن روی کاغذ و بعد از مثلا نیم الی یه ساعت میرفتم سراغ تایپ کار اصلیم، زمانی که دستم گرم شده بود. امیدوارم این سه مورد بهت کمک کنه از نو بتونی نوشتنو شروع کنی تو این دوره و این موقعیت زمانی شاید تنها دلخوشی و نجات، همین غرق شدن تو خیالات لا به لای کلمات و نوشته ها باشه نه تنها نوشتن بلکه کلا هر هنری، موسیقی نقاشی بازیگری فیلم نامه نویسی هرچیزی خودتون رو سرگرم کنید تا مغز تو حالت بقا فرو نره اگه به این مرض دچاربشه اونموقست که کار از کار گذشته ...

آدم‌ها مثل کتاب‌اند ؛ از روی بعضی‌ها باید مشق نوشت ، بعضی را باید چند بار خواند تا مطالبشان را درک کرد ولی بعضی‌ها را باید نخوانده کنار گذاشت ...

حسم به چنل: #Something

دوستان تهرانی با توجه به حملات اخیر نیاز به نیرو برای آوار برداری هست، از فردا صبح ساعت ده شروع میشه و چند روزی ادامه داره اگر امکان حضور دارید در شخصی بنده اعلام کنید. @rahro05

همیشه وقتی یهچیزی تو غذا رو دوست نداشتم، همون اول میخوردمش که دیگه مجبور نباشم با هر لقمه حسش کنم و بجومش مثلا تیکه های بزرگ پیاز تو ماکارونی، یا کشمش داخل عدس پلو، هویج داخل استامبولی، همون اول کار تمامش رو از داخل بشقابم جدا میکردم، خفتشون میکردم تو کنار ظرف و بعد در اولین لقمه قورتشون میدادم تا در ادامه بتونم از غذام لذت ببرم شاید زندگی هم همینه، چیز های ناخوشایند همیشه داخل اونچه که دوست داریم جا خشک کردن، باید بکشیمشون بیرون، خفتشون کنیم و بعد همش رو قورت بدیم و یا سر بکشیم تا بتونیم از بقیه ی اونچکه داریم لذت ببریم

البته اگه قابلمه خالی باشه این روش هیچ افاقه ای نمیکنه

5⁰ members

ممنون از تمام دست اندرکاران عزیز

#ناشناس https://eitaa.com/sepulchral/385 اتفاقا حجاب اصلا واجب نیست جهت حرف داخل پرانتز گفتم‌و جبهه گیری ندارم جاست حقیقتو گفتم. - خب راستشو بخوای بحث داشتن حجاب یا نداشتنش یه مسئله ی فقهی و کلامی پیچیدست که شاید اصلا جواب کامل و واضحی نداشته باشه و معمولا به دو تا دیدگاه خلاصه میشه که در مقابل هم قرار میگیرن دیدگاه اول: حجاب واجبه، چه برای من چه برای تو، برای همه! چه بر اساس مبنای فقهی یا همون ایات قران و سنت (هم سنت پیشین و هم سنت پیامبر) یا چه بر تعریف و تفسیر اونچه که تو قران ذکر شده دیدگاه دوم هم میگه حجاب واجبیت نداره بر اساس مبنای فقهی گفته شده حجاب صرفا به معنای پوشش کامل بدن نیست بلکه پوشیدگی در برابر نامحرم کافیه، جزوی از اخلاق و رفتار مناسب و داشتن منش و متانته یا همون عفاف خودمون هیچ نتیجه گیری خاصی هم نسبت بهش وجود نداره چون اختلاف نظر های زیادی دربارش هست اگر من گفتم حجاب واجبه صرفا به معنای پوشش نبود، حجاب فقط بخشی از پوشش رو تشکیل میده، عفیف بودن، احترام و پاکی، چه مرد چه زن فرقی نداره هر دو باید داشته باشنش ولی چون در حال حاضر ما در حکومتی اسلامی زندگی میکنیم و این پوشیدن سنت چادر و حجاب جا افتاده تر از نپوشیدنشه بهتره که تا هست نگهش داریم چرا ؟ چون ما ایرانیم و ایرانی جماعت همیشه جوگیر بوده و هست. برای همین نیاز داریم این نداشتن حجاب و حق انتخاب رو اروم اروم داخل جامعه جابندازیم تا هیچ جبهه ای اسیب جدی نبینه درسته ؟ متاسفانه ما در کشوری زندگی میکنیم که حکومتی داره که از مردمش تنها استفاده ی ابزاری داره، بدون حمایت بدون سازش، با قشری خشک و متعصب که به سختی سنت ها و روش هاشون رو تغییر میدن ولی باید به قدری پیشرفته رو داشته باشیم که به نقطه ای برسیم که حق انتخاب داشته باشیم. جدا از دین حق پوشش، اظهار نظر و یا انتخاب اینکه من میخوام چطور زندگی داشته باشم ... پس فقط یه انتخابه نه اینکه واجبه و یا نه ؟ صحیح؟