📹 محبتی که درمان تمام دردهاست! 🎙 #استاد_عابدینی #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 جایگاه و مسئولیت معلم خیلی بالاست #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet

🗞 سه راهبرد برای حفاظت از نیروی کار 📩 نگاهی به تأکید حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب بر «اجتناب از تعدیل نیرو و جداسازی نیروی کار تا حد ممکن» در پیام به مناسبت روز کارگر و روز معلم در سرمقاله شماره جدید صدای ایران.

🗞 سه راهبرد برای حفاظت از نیروی کار 📩 نگاهی به تأکید حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب بر «اجتناب از تعدیل نیرو و جداسازی نیروی کار تا حد ممکن» در پیام به مناسبت روز کارگر و روز معلم در سرمقاله شماره جدید صدای ایران. 🖼 سرمقاله این شماره👇 📝 محدود کردن جنگ تحمیلی جاری علیه ایران به زدوخورد نظامی، نادیده‌انگاری واقعیت و ماهیت این نبرد است. بدون شک، جنگ اقتصادی یکی از جبهه‌های اصلی این نبرد است که از سال‌ها پیش آغاز شده و همچنان ادامه دارد. در جنگ نظامی اخیر نیز، اهداف و رویکردهای اقتصادی -مانند حمله به زیرساخت‌ها و محاصره دریایی- یکی از ابعاد مهم درگیری بود و همچنان هست. 🔹 از این رو، باید برای این جبهه نیز بیش از پیش آماده بود و کمر همت بست تا دشمن را همچون جبهه نظامی، ناکام گذاشت. 🔹 رهبر معظم انقلاب در بخشی از پیام خود به مناسبت روز کارگر و روز معلم، بر «اجتناب از تعدیل نیرو و جداسازی نیروی کار تا حد ممکن» تأکید کردند. در این پیام، سه راهبرد برای حمایت از نیروی کار پیشنهاد شده است: یک) «اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل» که وظیفه‌ی آحاد مردم است. دو) نگاه به نیروی کار به منزله‌ی ثروت واحدهای تولیدی و خدماتی که وظیفه‌ی بنگاه‌های اقتصادی است. و سه) حمایت از حفظ نیروی کار توسط دولت در حد مقدور. در این سه راهبرد، عملاً برای آحاد فعالان اقتصادی نقش تعریف شده است. 🔹اگر تقاضا برای محصولات کارگاه و کارخانه‌ی ایرانی بیشتر شود، این بنگاه‌های اقتصادی از رکود خارج می‌شوند. بنابراین، اساساً فشار از روی تولیدکننده برداشته می‌شود و نیاز به تعدیل و اخراج نیروی کار کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، تأکید بر تغییر نگاه فعالان اقتصادی به نیروی کار و توجه به نیروی انسانی به‌مثابه سرمایه‌ی بنگاه نیز انگیزه‌ی اخراج نیروی کار را کاهش می‌دهد. واقعیت این است که اگر فعال اقتصادی امروز به دلیل کاهش تقاضا و تولید، نیروی کار را اخراج کند، وقتی در سال‌های پیش رو دوباره به وضعیت رونق بازمی‌گردد، استخدام نیروی کار آشنا با آن فعالیت اقتصادی خاص و کسب مهارت‌های لازم زمان می‌برد. 🔹 به عبارت دیگر، دانش اقتصاد نیروی کار نشان می‌دهد رابطه «بنگاه–کارگر» نوعی سرمایه است که از طریق تجربه، یادگیری و اعتماد طی سال‌ها انباشت می‌شود و جایگزینی آن پرهزینه است. اخراج گسترده‌ی نیروی کار در شرایط رکود اقتصادی، نه‌فقط به رفاه کارگران ضربه می‌زند، بلکه هزینه‌های استخدام، آموزش و آزمون و خطاهای تولیدی در دوره بعدی رونق را هم بالا می‌برد و سرعت بازیابی اقتصاد را کاهش می‌دهد. 🔹 با این حال، دو توصیه‌ی فوق کافی نیستند. به هر حال، حتی اگر تقاضا برای محصولات ایرانی مقداری افزایش یابد و کارفرما نیز -به‌درستی- نیروی کار را سرمایه‌ی کارخانه و کارگاه خود ببیند، باز هم تنگنای اقتصادی ممکن است او را وادار به تعدیل بخشی از نیروی کار خود کند. در چنین شرایطی -همان‌طور که بسیاری از کشورهای پیشرفته در رکود بزرگ سال ۲۰۰۸ میلادی عمل کردند- حتماً دولت نیز باید با سیاست‌های حمایتی، به کمک بنگاه‌های اقتصادی بیاید. حفظ نیروی کار، خودش کمک می‌کند اقتصاد زودتر از وضعیت رکودی به وضعیت رونق اقتصادی حرکت کند؛ چرا که وقتی نیروی کار حفظ شود و دستمزد دریافت کند، تقریباً همه‌ی آن دستمزد دوباره به چرخه‌ی تقاضای کالاها و خدمات ایرانی بازمی‌گردد. 🔹 اما دولت چه کمکی می‌تواند انجام دهد؟! تجربه‌ی کشورهای مختلف در طراحی نوعی برنامه‌های «حفظ شغل» و نظام «کار کوتاه‌مدت» می‌تواند درس‌آموز باشد. به‌طور مثال، دولت می‌تواند اعلام کند اگر بنگاه‌ها تعدیل نیرو انجام ندادند و به‌جای آن ساعت کار کارگران را کاهش دادند، مابه‌التفاوت دستمزد را پرداخت خواهد کرد. طبعاً این از پرداخت بیمه‌ی بیکاری بسیار بهتر است؛ هم هزینه‌ها برای دولت کمتر است و هم نیروی کار از فضای کار منفک نمی‌شود. همچنین اقتصاد نیاز به بازسازی دارد. می‌توان برنامه‌ای طراحی کرد که بخشی از نیروی کار تعدیل‌شده تا کنون، در پروژه‌های مرتبط با بازسازی اقتصاد به‌کار گرفته شوند. 🔹 دولت همچنین می‌تواند، مشروط به عدم تعدیل نیرو در بنگاه‌های اقتصادی، بسته‌های حمایت مالی و بیمه‌ای طراحی کند. به‌طور مثال، می‌شود برای بنگاه‌هایی که در دوره‌ی حمایت هیچ تعدیل نیرویی نداشتند، در سهم کارفرما از حق بیمه‌ی تأمین اجتماعی تخفیف قائل شد. همچنین اگر کارگاه اقتصادی مثلاً ۹۰ درصد نیروی کاری که پیش‌تر برایشان بیمه رد می‌شد را حفظ کرد، دولت می‌تواند این بنگاه‌ها را در اولویت تخصیص وام‌های مربوط به سرمایه در گردش قرار دهد. همچنین می‌توان به این بنگاه‌ها وام‌های با نرخ بهره‌ی ترجیحی نیز داد. 📥 دریافت نسخه PDF 👇

📹 گرامیداشت یاد #شهید_مطهری #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet

🔰 قدرت معلم #آیت_الله_حائری_شیرازی بعد از شهادت امام حسین (ع) ظاهراً به معاویةبن یزید پیشنهاد خلافت کردند و قبول نکرد. گفت: «تا علی بن‌الحسین هست، من سزاوار این کار نیستم؛ حق با آنها است». ناراحت شدند و تحقیق کردند که چرا اینطور گفت و آبروی ما را برد؟ چرا این فردی که ما گذاشتیم سخنرانی کند چنین گفت؟ به اینجا رسیدند که معلم مکتب‌دار او، عمر القصوص، یک شیعه بوده و او از همان طفولیت برای معاویه‌بن یزید همه‌چیز را گفته و جریانات را به اطلاعش رسانده است. عمر القصوص را گرفتند. گودالی کندند و زنده زنده او را خاک کردند، که چرا فرزند یزید را اینطوری تغییر داده‌ای. زنده به‌گور کردن او چه نتیجه‌ای داد؟ قبل از آن‌که عمر القصوص را زنده به‌گور کنند او بنی‌امیه را زنده به گور کرده بود. قدرت معلم این است که برخلاف جریان محیط می‌تواند شنا کند و حتی فرزند را برخلاف خواست پدر و مادر می‌تواند جهت دهد. من به آن معلمی که شاگردان او فرزندان خانواده‌هایی هستند که اهل انقلاب نیستند می‌گویم که: شما #مأیوس_نباشید که از این فرزندان، جوانانی انقلابی و قاطع بسازید. #شما_می‌توانید مثل عمر القصوص تعلیم بدهید و شاگردانتان را متعهد و انقلابی بار بیاورید. #روز_معلم ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet

💎 آفت سخنان ناآگاهانه 🔻امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام: «لَو سَكَتَ الجاهِلُ مَا اختَلَفَ النّاسُ» ➖ اگر جاهل سکوت می‌کرد، مردم اختلاف نمی‌کردند. 📚 بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۸۱ #حدیث ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 پایان این قصه، مرگ اسرائیل خواهد شد #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 بازخوانی فرمایشات رهبر شهید در مورد مذاکره #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

🗞 دزدان دریایی بدون نقاب 📩 نگاهی به اعتراف بی‌شرمانه رئیس‌جمهور آمریکا در شماره جدید صدای ایران.

🗞 دزدان دریایی بدون نقاب 📩 نگاهی به اعتراف بی‌شرمانه رئیس‌جمهور آمریکا در شماره جدید صدای ایران 🖼 سرمقاله این شماره👇 📝 «ما کشتی را گرفتیم، محموله را برداشتیم، نفت را هم بردیم… ما مثل دزدان دریایی هستیم». این جمله‌ای بی‌شرمانه است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در اشاره به سرقت نفتکش‌های ایرانی توسط پنتاگون به کار برد. وقتی رئیس‌جمهور آمریکا این جمله را بر زبان می‌آورد، دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت. این یک اعتراف است؛ اعترافی که نه فقط یک رفتار، بلکه یک الگوی دیرینه را آشکار می‌کند. 🔹 در اینجا آنچه اهمیت دارد، خودِ واژه «دزدی دریایی» نیست؛ بلکه پذیرش آن به‌عنوان یک رویه است. سال‌ها بود که همین رفتارها با عناوین دیگری بازتعریف می‌شد: تحریم، کنترل صادرات، مقابله با تهدید، یا حفاظت از امنیت انرژی. اما اکنون همان سیاست، بدون روتوش، در ساده‌ترین و صریح‌ترین شکل ممکن بیان می‌شود. این صراحت، بیش از هر تحلیل انتقادی، ماهیت ماجرا را روشن می‌کند. 🔹 اگر این سخنان را در کنار تحولات اخیر قرار دهیم، تصویر کامل‌تر می‌شود. ترامپ در جنگ چهل‌روزه اخیر علیه ایران، نه‌تنها به اهداف اعلامی خود نرسید، بلکه در عمل با بن‌بست راهبردی مواجه شد. حملات گسترده، نمایش قدرت نظامی و تلاش برای تغییر معادله، هیچ‌کدام نتوانست موازنه را به نفع واشنگتن تغییر دهد. نتیجه، چیزی جز فرسایش توان و عقب‌نشینی تدریجی نبود. در چنین شرایطی، اعلام آتش‌بس از سوی ترامپ و در ادامه، تمدید یک‌طرفه آن به‌عنوان یک ضرورت تحمیلی انجام شد. 🔹 وقتی گزینه‌های نظامی به نتیجه نمی‌رسد و مسیر دیپلماتیک نیز به بن‌بست می‌خورد، بازیگر متجاوز به سراغ ابزارهای جایگزین می‌رود. اینجاست که «دزدی دریایی» از یک تعبیر، به یک سیاست تبدیل می‌شود. توقیف کشتی‌ها، مصادره محموله‌ها و ایجاد ناامنی در مسیرهای انرژی، جایگزین ناکامی‌های میدانی می‌شود. این رفتار، ادامه همان منطقی است که در میدان جنگ شکست خورده و حالا در دریا دنبال جبران می‌گردد. 🔹 برای فهم بهتر این الگو، باید به عقب‌تر نگاه کرد. آنچه امروز درباره ایران گفته می‌شود، پیش‌تر در قبال ونزوئلا اجرا شده است؛ کشوری با بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان که تلاش کرد مستقل از اراده واشنگتن عمل کند و بلافاصله با فشارهای چندلایه مواجه شد. از تحریم‌های فلج‌کننده تا توقیف محموله‌های نفتی، همه در راستای یک هدف شکل گرفت: محروم‌سازی یک کشور از حق بهره‌برداری از منابع خود. این همان دزدی است، حتی اگر با مهر و امضای رسمی انجام شود. 🔹 در این چارچوب، سخنان ترامپ اهمیت مضاعف پیدا می‌کند. او کاری می‌کند که دیگران سال‌ها از آن پرهیز می‌کردند: نام واقعی این سیاست را به زبان می‌آورد. این بیان صریح نشان می‌دهد که در ذهنیت حاکمیت آمریکا، مالکیت منابع جهانی یک مفهوم سیال است؛ مفهومی که با قدرت تعریف می‌شود، نه با قانون. هر جا که قدرت اجازه دهد، «حق» نیز بازتعریف می‌شود. 🔹 این همان نقطه‌ای است که باید آن را امتداد استعمار کلاسیک دانست. در گذشته، قدرت‌های استعماری با ناوهای جنگی وارد می‌شدند و منابع را تصرف می‌کردند. امروز همان هدف با ابزارهای پیچیده‌تر دنبال می‌شود: تحریم‌های مالی، فشار بر شبکه‌های حمل‌ونقل و در نهایت، مداخله مستقیم در مسیرهای تجارت. تفاوت در شکل است، نه در محتوا. آنچه تغییر نکرده، منطق غارت است. 🔹 اما آنچه وضعیت کنونی را متمایز می‌کند، پیوند این رفتار با یک شکست میدانی است. آمریکا در مواجهه اخیر با ایران، نتوانست اراده خود را تحمیل کند. این ناکامی باعث شد که ابزارهای غیرمستقیم اهمیت بیشتری پیدا کنند. دزدی دریایی در اینجا نشانه فقدان گزینه‌های مطلوب است. وقتی راه‌حل‌های اصلی از کار می‌افتد، راه‌حل‌های حاشیه‌ای به متن می‌آید. 🔹 این نکته را نیز نباید نادیده گرفت که چنین رفتاری، پیامدهای بلندمدتی دارد. عادی‌سازی توقیف و مصادره در آب‌های بین‌المللی، به‌تدریج قواعد بازی را تغییر می‌دهد. اگر این روند تثبیت شود، دیگر هیچ کشوری از امنیت مسیرهای تجاری خود مطمئن نخواهد بود. در این شرایط، قدرت نظامی و توان بازدارندگی، بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده می‌شود. 🔹 در نهایت، سخنان ترامپ را باید فراتر از یک جمله جنجالی دید. این سخنان، خلاصه یک رویکرد است؛ رویکردی که از ونزوئلا تا ایران امتداد دارد و از تحریم تا توقیف را در بر می‌گیرد. تفاوت امروز با گذشته، فقط در این است که این منطق دیگر پنهان نمی‌شود. رئیس‌جمهور آمریکا آن را به زبان می‌آورد، از آن دفاع می‌کند و حتی آن را سودآور می‌داند. 👇 دریافت PDF