"سِتي࣫͝ ☫︎"
_
_ اللَّهُم اغْفِزْلِي الذُّنُوبَ الَّتى تُحْرِمُنِيَ الْحُسَيْنَ
خدايا گناهانى كه مرا از حسين محروم مىكند ؛
بر من ببخش . .
مـا عـقـل ِخویـش را سـر ِعــشـق ِتُو باخـتیم
بگذارد عـمر ما به دیوانـگی تُو بگذرد؛ 𝟏𝟐𝟖
مـن کجا ؟ روضـه کجا ؟ معرفت آقـا¹²⁸ بود
من حواسم به خودم بود ، حسین صدا کرد مرا