تو مرا آزردی... که خودم کوچ کنم از شهرت، تو خیالت راحت! میروم از قلبت، میشوم دورترین خاطره در شب‌هایت. تو به من میخندی! و به خود میگویی: باز می‌آید و میسوزد از این عشق ولی... برنمی‌گردم، نه! میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد... عشق زیباست و حرمت دارد - سهراب سپهری

:)))))))))) الحمدلله زنده‌باد علم!

109

دیروز چیز های کوچکی مثل اینها رو شروع کردم و توی 12 ساعت تموم شد🥰 [ بینش کلی کارای دیگه هم کردم]

خیلی حس و حال قشنگی داشت، خیلی واقعی و ملموس بود، انگار که همزمان با خوندن جمله هاش تو هم توی خیابانا، کنار صومعه، کنار درخت کریسمس قدم میزنی و هوا رو بو میکشی😭😭

خیلی بحث بزرگی رو نویسنده در این صد صفحه جا کرده. بحثی که شاید هیچکس بهش تاحالا فکر نکرده بود و شاید قابل تغییر نباشه

* یکم تو حس و حال قلعه حیوانات بود

کلا این سبک رمانا»»»

چرا به شادی حسودی میکنم