داشتم تلف میشدم بدون گوشی

تو این چند روز که نبودم: موهامو کوتاه کردم چیز شد توش و دیروز واکسن زدم

و مگر من به راستی عاشق او نیستم؟

یه سری چیزا میشنوم و میبینم که شک میکنم دارم تو کدوم قرن زندگی میکنم

چطور ممکنه هنوز کسی همچین تفکراتی داشته باشه؟

[ هفتمین کتاب امسال ۱۴۰۴] خرزهره الن ژگادو، زنی که صرفا برای " به قتل رسوندن " هست که دست به قتل میزند و در این راه عذاب وجدان و ترس جلودارش نیستند. زنی که با خورجینی وارد خانه ها میشود و با خورجینی سنگین تر از پیش از در خارج میشود. آقا جان این کتابو من فکر کنم یک هفته و نیمی هست که از کتاب فروشی خریدم و از اون موقع تا الان خوندنش طول کشید با اینکه حجم آنچنانی نداره (۲٠۹ صفحه) ولی اشتباه نکنید، زمان بر شدن خوندن این کتاب برای این نیست که جذاب و گیرا نبوده. ببین از همون اول کتاب دارکی میباره ازش جوری که من باید بعد از چند صفحه به مغزم استراحت میدادم تا بتونم ادامه بدم و خب زمانی دارک تر میشه که این داستان واقعیه و واقعا یه زمانی تو فرانسه یه همچین زنی بوده ویپیتیننینی. بعد زمانی دارک تر شد که فهمیدم نویسنده این کتاب ده سال بعد از نوشتن کتاب به طرز عجیبی بر اثر مسمویت غذایی ( همون روشی که الن قربانی هاشو به قتل میرسوند) میمیره ( من: 💀) بین تمام کتاب هایی که تو ژانر جنایی معمایی خوندم که کم هم نیستن این اصلا متفاوت ترین بودد آره دیگه حتما حتما پیشنهادش میکنم بخونیدش تا مغزتون تجزیه شه