_

_مَن از تو یِک خواهِش دارَم؛ می‌خواهم قَدࢪِ خُودَت و خوبی‌هایت را بِدانی، و مُراقِبِ خُودَت و گُل‌هایِ قَشَنگِ زِندگی‌ات باشی. می‌خواهم باز هَم آدم‌ها را اَهلی کُنی؛ چون آدم‌ها هَمِه تَنهایَند... به‌خُصوص پَدَرت؛ چون می‌دانَم از تَهِ تَهِ قَلبَش دوستَت دارَد. مَن تا هَمیشه به یادَتَم. دوستَت دارَم. نیلوفَر

_

_یِک بار داستانی شِنیدَم؛ راجِع به پِسربَچّه‌ای که عاشِقِ دࢪیا بود. هیچ‌وقت هَم دࢪیا را نَدیدِه بود. یِک روز، بالاخِرِه به دࢪیا رَسید... و دࢪ هَمان دࢪیا غَرق شُد.

_

_و چه تَلخ اَست، آن‌گاه که دِل، هَزار باࢪ به آن لَحظه بازمی‌گَردد، تا خُداحافِظیِ نِگُفتِه‌ای را بَر زبان بیاوَࢪَد.

_شاید مَرگ اینگونه باشد؛ آࢪام، اَمّا شَبیهِ ࢪسیدنِ خَسته‌ای به خانِه.

چه آمد بر سر لیلی و مجنون خیابون ها؟ #برتا @shadow_Frame

"جانم داداش قشنگم. #گل‌سنگ @shadow_Frame

برای جانِ ایران؛ که وطن را با تن‌های مردمانش می‌نویسد، با صبر مادرانی که اندوه را در سکوت به دوش می‌کشند، با دستان پینه‌بسته‌ای که بار فردای این خاک را بر شانه دارند، با نام‌هایی که از زبان‌ها می‌افتند تا نام ایران بر زمین نماند، با چشمان اشک‌باری که هنوز در ویرانه‌های روزگار، نشانی آرامش را می‌جویند. برای سرزمینی که هر برگ تاریخش، به جوهر رنج و ایستادگی مردمانش نوشته شده است. @shadow_Frame

_ #بامدادِخمار