[لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَن إِنَّا مُنَجُّوكَ..]

با خون شهیدان بنویسید بماند حتی اگر آتش زِ در و بام ببارد... آماده به رزمیم و دعامان به سجود است اینجا وطنِ قاتل اقوام یهود است ما دلهره از کشتن این نحس نداریم از وَغ وَغ و هوهوی سَگان ترس نداریم ما وارث بَدریم و همین نکته دَم ماست «جمهوری اسلامی ایران حرمِ ماست» این صفحه‌ی پایانیِ این قوم کثیف است پایان خوش آزادی آن قدس شریف است ما در رَهِ این ظلم شهادت طلب هستیم دل را به خوشی‌های جهان هیچ نبستیم اما؛ برسانید به گوش کَرِ جلاد «با آل علی هر که در افتاد ور افتاد»

می‌زنه قلبم داره میاد دوباره باز بوی مُحرم...

اصلا حسین‌ع جنس غمش فرق می‌کند..

این راه عشق پیچ‌ و خمش فرق می‌کند

...

ای بهترین بهانه برای گریستن...

تا غمت در دل ما هست، مگر غم داریم؟

هر چه داریم ز شب های مُحرم داریم...

‏می‌گفت: «علف هرزی؟ تو زمین حسین‌ع باش.»