eitaa logo
پایگاه شهید بهشتی(ره)
147 دنبال‌کننده
3.7هزار عکس
591 ویدیو
59 فایل
کانال اطلاع رسانی پایگاه مقاومت بسیج شهید بهشتی حوزه مقاومت بسیج سیدالشهداءع #پایگاه_شهید_بهشتی #مسجد_امام_حسین_ع_هجرت #حوزه_مقاومت_بسیج_سیدالشهداءع_بجنورد لینک کانال حوزه مقاومت سیدالشهداءع https://eitaa.com/h_sseyedoshohada
مشاهده در ایتا
دانلود
۸ أَوْ يُلْقَىٰ إِلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ يَأْكُلُ مِنْهَا ۚ وَقَالَ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُورًا یا گنجی (از آسمان) برای او فرستاده شود، یا باغی داشته باشد که از (میوه) آن بخورد (و امرار معاش کند)؟!» و ستمگران گفتند: «شما تنها از مردی مجنون پیروی می‌کنید!» بسیار خوب به فرض که قبول کنیم رسول خدا می‌تواند انسان باشد، ولی آخر چرا یک انسان تهی دست و فاقد مال و ثروت؟ «چرا گنجی از آسمان برای او انداخته نمی‌شود و یا لااقل چرا باغی ندارد که از آن بخورد و امرار معاش کند»؟ (أَوْ یُلْقی إِلَیْهِ کَنْزٌ أَوْ تَکُونُ لَهُ جَنَّةٌ یَأْکُلُ مِنْها). و باز به اینها قناعت نکردند و سر انجام با یک نتیجه گیری غلط او را متهم به جنون ساختند چنانکه در پایان همین آیه می‌خوانیم: «و ستمگران گفتند: (ای مردمی که به او ایمان آورده‌اید) شما تنها از یک انسان مجنون و کسی که مورد سحر ساحران قرار گرفته است پیروی می‌کنید»! (وَ قالَ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً). چرا که آنها معتقد بودند ساحران می‌توانند در فکر و هوش افراد دخالت کنند و سرمایه عقل را از آنها بگیرند؟ 📚 برگزیده تفسیر نمونه
۱۰ تَبَارَكَ الَّذِي إِنْ شَاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِنْ ذَٰلِكَ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَيَجْعَلْ لَكَ قُصُورًا زوال ناپذیر و بزرگ است خدایی که اگر بخواهد برای تو بهتر از این قرار می‌دهد: باغهایی که نهرها از زیر درختانش جاری است، و (اگر بخواهد) برای تو کاخهایی مجلّل قرارمی‌دهد. این آیه همانند آیه قبل روی سخن را به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله کرده- به عنوان تحقیر سخنان آنها، و این که قابل جوابگویی نیست- می‌فرماید: «زوال ناپذیر و بزرگ است خدایی که اگر بخواهد برای تو بهتر از این قرار می‌دهد، باغهایی که از زیر درختانش نهرها جاری باشد، (و اگر بخواهد) برای تو قصرهای مجلل قرارمی‌دهد» (تَبارَکَ الَّذِی إِنْ شاءَ جَعَلَ لَکَ خَیْراً مِنْ ذلِکَ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ یَجْعَلْ لَکَ قُصُوراً). مگر باغها و قصرهای دیگران را چه کسی به آنها داده جز خدا؟ اصولا چه کسی این همه نعمت و زیبایی را در این عالم آفریده جز پروردگار! ولی او هرگز نمی‌خواهد مردم شخصیت تو را در مال و ثروت و قصر و باغ بدانند، و از ارزشهای واقعی غافل شوند. برگزیده تفسیر نمونه 📗
۱۷ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَٰؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ (به خاطر بیاور) روزی را که همه آنان و معبودهایی را که غیر از خدا می‌پرستند جمع می‌کند، آنگاه به آنها می‌گوید: «آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید یا خود آنان راه را گم کردند؟!» محاکمه معبودان و عابدان گمراه: از آنجا که در آیات گذشته، سخن از سرنوشت مؤمنان و مشرکان در قیامت و پاداش و کیفر این دو گروه بود، در اینجا همین موضوع را به شکل دیگری ادامه می‌دهد و سؤالی را که خداوند از معبودهای «مشرکان» در قیامت می‌کند همراه جواب آنها به عنوان یک هشدار بیان می‌فرماید. نخست می‌گوید: «و (به یاد آور) روزی را که خداوند همه آنها و معبودهایشان را که غیر از «اللّه» پرستش می‌کردند جمع و محشور می‌کند» (وَ یَوْمَ یَحْشُرُهُمْ وَ ما یَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ). منظور، معبودهای انسانی (همچون مسیح) یا شیطانی (همچون جن) و یا «فرشتگان» است. «آنگاه به آنها می‌گوید: آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید یا خود آنها راه را گم کردند»؟! (فَیَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِی هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِیلَ). 📚 برگزیده تفسیر نمونه
۶۰ وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسۡجُدُواْۤ لِلرَّحۡمَٰنِ قَالُواْ وَمَا ٱلرَّحۡمَٰنُ أَنَسۡجُدُ لِمَا تَأۡمُرُنَا وَزَادَهُمۡ نُفُورٗا و هنگامى كه به آنان گفته شود: «براى خداوند رحمان سجده كنيد!» مى گويند: «رحمان چيست ؟! (ما اصلاً رحمان را نمى شناسيم!) آيا براى چيزى سجده كنيم كه تو به ما دستور مى دهى ؟!» (اين سخن را مى گويند) و بر نفرتشان افزوده مى شود! تفسير: برجهاى آسمانى از آنجا كه در آيات پيشين سخن از عظمت و قدرت خدا بود و هم وسعت رحمت او در نخستين آيه مورد بحث مى‌افزايد: "هنگامى كه به آنها گفته شود براى خداوند رحمان كه سراسر وجود شما غرق رحمت او است سجده كنيد آنها از روى كبر و غرور، و يا از سر استهزاء مى‌گويند: رحمان چيست" ؟! ( وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمُ‌ اُسْجُدُوا لِلرَّحْمٰنِ قٰالُوا وَ مَا اَلرَّحْمٰنُ‌  ). ما اصلا "رحمان" را نمى‌شناسيم و اين كلمه براى ما مفهوم روشنى ندارد. "آيا ما براى چيزى سجده كنيم كه تو به ما دستور مى‌دهى" ؟! ( أَ نَسْجُدُ لِمٰا تَأْمُرُنٰا  ). ما زير بار هيچكس نمى‌رويم و تابع فرمان اين و آن نخواهيم شد!. "اين سخن را مى‌گويند و بر نفرت و دوريشان از خدا افزوده مى‌شود" ( وَ زٰادَهُمْ نُفُوراً  ). بدون شك مناسبترين نام از نامهاى خدا براى دعوت به خضوع و سجده در برابر او همان نام پر جاذبه رحمان با مفهوم رحمت گسترده‌اش مى‌باشد، ولى آنها بخاطر كوردلى و لجاجت نه تنها انعطافى در برابر اين دعوت نشان ندادند، بلكه به سخريه و استهزاء پرداخته و از روى تحقير گفتند رحمان چيست‌؟ همانگونه كه فرعون در برابر دعوت موسى ع گفت: و ما رب العالمين: "پروردگار جهانيان چيست" ؟ (آيه 23 سوره شعراء) آنها حتى حاضر نبودند بگويند كيست‌؟! گرچه جمعى از مفسران معتقدند كه نام "رحمان" براى خدا در ميان عرب جاهلى نامانوس بود، و هنگامى كه اين توصيف را از پيامبر ص شنيدند واقعا از روى تعجب به اين سؤال پرداختند، حتى بعضى از آنها مى‌گفتند: ما كسى را به نام رحمان نميشناسيم تنها كسى را كه به اين نام مى‌دانيم همان كسى است كه در سرزمين "يمامه" است! (منظورشان مسيلمه كذاب بود كه به دروغ دعوى نبوت كرد و مردم او را به اين نام رحمان مى‌شناختند). ولى اين سخن بسيار بعيد به نظر مى‌رسد، زيرا ماده اين اسم و صيغه‌اش هر دو عربى است، و هميشه پيامبر ص در آغاز سوره‌هاى قرآن در آيه بِسْمِ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ‌  اين نام را براى آنها بيان مى‌كرد، بنا بر اين هدف آنها جز بهانه جويى و سخريه نبوده است. جمله بعد نيز گواه اين حقيقت است، زيرا آنها مى‌گويند: آيا ما مطيع فرمان تو شويم و به دستور تو سجده كنيم ( أَ نَسْجُدُ لِمٰا تَأْمُرُنٰا  ). برگزیده تفسیر نمونه
إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا مسلّماً آن (جهنم)، بد جایگاه و بد محلّ اقامتی است!» «چرا که جهنم بد جایگاه و بد محل اقامتی است» (إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً). با این که آنها شبها به یاد خدا هستند و به عبادتش مشغول، و روزها در مسیر انجام وظیفه گام بر می‌دارند باز هم قلوبشان مملوّ از ترس مسؤولیتهاست، همان ترسی که عامل نیرومندی برای حرکت به سوی انجام وظیفه بیشتر و بهتر است. 📚 برگزیده تفسیر نمونه 📚
۷۵ أُولَٰئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا (آری،) آنها هستند که درجات عالی بهشت در برابر شکیباییشان به آنان پاداش داده می‌شود؛ و در آن، با تحیّت و سلام روبه‌رو می‌شوند بعد از تکمیل این اوصاف دوازده گانه اشاره به این بندگان خاص خدا با تمام این ویژگیها کرده، و در یک جمع بندی کوتاه پاداش الهی آنان را چنین بیان می‌کند: «آنها کسانی هستند که درجات عالی بهشت در برابر صبر و استقامتشان به آنها پاداش داده می‌شود» (أُوْلئِکَ یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا). «صبر» وصف تازه‌ای نیست بلکه ضامن اجرای تمام اوصاف گذشته است و در اینجا مفهوم وسیعی دارد که شکیبایی و استقامت در برابر مشکلات راه اطاعت پروردگار و جهاد و مبارزه با هوسهای سر کش و ایستادگی در مقابل عوامل گناه همه در آن جمع است. سپس اضافه می‌کند: «در آن غرفه‌های بهشتی با تحیت و سلام رو برو می‌شوند» (وَ یُلَقَّوْنَ فِیها تَحِیَّةً وَ سَلاماً). بهشتیان به یکدیگر تحیت و سلام می‌گویند و ملائکه به آنها، و از همه بالاتر خداوند به آنها سلام و تحیت می‌گوید. 📚 برگزیده تفسیر نمونه