eitaa logo
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
14.1هزار دنبال‌کننده
26.7هزار عکس
14هزار ویدیو
388 فایل
﷽ رِسـآنو | رسـانه‌ ای برای آگاهـی و تغییر تیم آموزشی مهندس شاهرخ ابراهیمی ▪️ تربیت رسانه ای ▪️ هوش مصنوعی ▪️ علـــوم شنـاختـی برای آنکه رسانه را فقط مصرف نکنیم؛ آن را بفهمیم.💡 ✔️ارتباط با رسانو: @resano_admin ✔️جهت هماهنگی جلسات: @hamahangi_resano
مشاهده در ایتا
دانلود
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
تاسیسات نفتی عربستان 🚀 ✅ @shebrahimiii | رسانو
📸
تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهند که در پی حملات مداوم یمن، 
آتش‌سوزی‌های گسترده‌ای
 در تأسیسات نفتی شهرهای «ابها» و «جیزان» در جنوب عربستان سعودی رخ داده است.
✅ @shebrahimiii | رسانو
143.1K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ا༻⃘⃕࿇﷽༻⃘⃕❀ا ❤️ ⇇قَســـــم بہ مــــٰـاه دو² نیـــمہ↓↓ ◇◇بہ وَقـــــتِ تنهــــٰـایے۔۔۔۔ ⇇قســـــم بہ زِلـــــزلة ألـــقـَــــلب و عِشـــــق و شِیـــــدٰایے...⇆ ❍↲قَســـــم بہ آیِـــہ؎ چِشمـــــت بہ، ⇦مُعجـــــزه بہ غـــــزل۔۔۔ تـــُــو را قســـــم بہ خُـــــدٰایـــَــت ⇇چـــہ وَقـــــت میـــٰــایے؟ ‌#﴿سَـــــلام‌مـــُــولٰا‌جـــٰــانــَـــم𔘓➛﴾ أللَّھُـمَ ؏َـجِّـلْ لِوَلیِڪْ ألْـفَـرَج🌤 ♥ ✅ @shebrahimiii | رِسانو
و مردم بی بدیل ایران ❤️ ✅ @shebrahimiii | رِسانو
✍ شاهرخ ابراهیمی گاهی یک اتفاق ساده، آدم را می‌برد به یک فکر بزرگ... دیشب، در یک پیاده‌روی معمولی، گفت‌وگویی کوتاه با یکی از دوستان سال‌های دورم داشتم؛ گفت‌وگویی که بیشتر از چند ثانیه طول نکشید، اما یک سؤال جدی برایم ساخت: چرا بعضی آدم‌ها برای بزرگ دیده شدن، این‌قدر تلاش می‌کنند دیگران را کوچک کنند؟ از همان‌جا ذهنم رفت سمت «خودتحقیری»؛ از آدم‌ها و جامعه گرفته تا سیاست و فضای مجازی... این نوشته، نه درباره یک نفر؛ که درباره یک رفتار آشناست؛ رفتاری که شاید گاهی خودمان هم بی‌آنکه بفهمیم، گرفتار آن می‌شویم. 👇 بخوانید؛ شاید این دلنوشته، آینه‌ای برای خودمان باشد.
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
#دلنوشته ✍ شاهرخ ابراهیمی گاهی یک اتفاق ساده، آدم را می‌برد به یک فکر بزرگ... دیشب، در یک پیاده‌ر
خودتحقیریِ ورشکستگان اجتماعی و سیاسی بخش اول | ماجرای چهل ثانیه دیشب مثل چند وقت اخیر، برای پیاده‌روی رفته بودم بیرون... خیابان تقریباً خلوت بود. هوا هم مناسب بود و من هدفون توی گوشم و بی‌دغدغه قدم می‌زدم که یک ماشین آرام‌آرام کنارم حرکت کرد... اول توجهی نکردم... اما چند ثانیه بعد دیدم سرعت ماشین را با قدم‌های من تنظیم کرده! انگار راننده می‌خواست چیزی بگه! از گوشه چشم نگاهی به ماشین انداختم. ماشین خوبی بود؛ نو و نسبتاً گران... سرم را کمی بالا آوردم و راننده را نگاه کردم. شناختمش! یکی از دوستان سابقم بود؛ چند سال پیش با هم ارتباط کاری داشتیم. راستش را بخواهید، همیشه سعی کرده بودم فاصله‌ام را با او حفظ کنم. نه به خاطر اینکه آدم بدی بود؛ بیشتر به این دلیل که یک عادت عجیب داشت: تقریباً هیچ‌وقت درباره کسی حرف خوبی نمی‌زد! اگر پنج دقیقه با او می‌نشستی، احتمالاً از وضعیت کشور ناراضی بود، مدیران بی‌عرضه بودند، همکاران دزد بودند، فلانی بی‌سواد بود، بهمانی پارتی داشت و خلاصه همه مشکل داشتند؛ جز خودش! حتی وقتی درباره کسی حرف خوبی برای گفتن نداشت، باز هم چیزی پیدا می‌کرد که بگه... دیشب هم دقیقاً همین اتفاق افتاد. فقط حدود چهل ثانیه کنارم حرکت کرد. در همین چهل ثانیه، درباره سه نفر حرف زد! از یکی بد گفت، از دیگری گلایه کرد و وقتی به نفر سوم رسید، با خنده گفت: «خوبه که بالاخره کله‌پا شد!» تعجب کردم. نه از اینکه آن فرد از موقعیت شغلی‌اش کنار رفته بود؛ از اینکه یک انسان می‌تواند از شکست انسان دیگری این‌قدر خوشحال شود! همان لحظه یک خاطره قدیمی برایم زنده شد. زمانی که با همین فرد کار می‌کردم، می‌دانستم پشت سر من هم حرف‌هایی می‌زند. برای همین اگر می‌دیدم می‌خواهد درباره شخص دیگری برایم حرف بزند، خیلی ساده می‌گفتم: «قبل از اینکه درباره اون حرف بزنیم، بیا اول تکلیف حرف‌هایی که پشت سر من زدی رو روشن کنیم!» معمولاً بحث همان‌جا تمام می‌شد... چون بعضی آدم‌ها وقتی پشت سر دیگران حرف می‌زنند، تصور می‌کنند هیچ‌کس متوجه نمی‌شود. اما واقعیت این است که آدم‌ها خیلی زود متوجه می‌شوند چه کسی اهل نقد است و چه کسی اهل تخریب. ادامه دارد...
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
خودتحقیریِ ورشکستگان اجتماعی و سیاسی بخش اول | ماجرای چهل ثانیه دیشب مثل چند وقت اخیر، برای پیاده‌
... بخش دوم | چرا بعضی‌ها همیشه دیگران را پایین می‌کشند؟ دیشب، بعد از اینکه از هم جدا شدیم، با خودم فکر کردم: چرا بعضی آدم‌ها این‌قدر انرژی برای خراب کردن دیگران می‌گذارند؟ جواب شاید ساده باشد: چون بالا رفتن برایشان سخت است؛ پس سعی می‌کنند دیگران را پایین بیاورند. کسی که از توانایی خودش مطمئن است، لازم نیست مدام بگوید فلانی بی‌سواد است. کسی که خودش جایگاه محکمی دارد، برای اثبات خودش نیاز ندارد شکست دیگران را جشن بگیرد. و کسی که از داشته‌های خودش راضی است، تمام زندگی‌اش را صرف شمردن نداشته‌های دیگران نمی‌کند. اینجاست که به پدیده‌ای می‌رسیم که من اسمش را می‌گذارم: «خودتحقیری» خودتحقیری فقط این نیست که بگوییم «ما بدیم و بقیه خوبند». گاهی خودتحقیری شکل پیچیده‌تری دارد. اینکه مدام داشته‌های جامعه، کشور، فرهنگ و مردم خودمان را کوچک کنیم؛ مدام بگوییم: «هیچ‌چیز درست نیست»؛ «همه‌جا بهتر از اینجاست»؛ «هیچ‌کس بلد نیست»؛ «همه دزدند»؛ «هیچ پیشرفتی اتفاق نیفتاده»؛ و بعد هم تصور کنیم چون این حرف‌ها را می‌زنیم، پس خیلی روشنفکریم! نقد کردن با تخریب فرق دارد. دیدن ضعف‌ها با ندیدن قوت‌ها فرق دارد. و مطالبه‌گری با نفرت از خود و جامعه فرق دارد. مشکل از جایی شروع می‌شود که «نداشتن» تبدیل به افتخار می‌شود! آدمی که می‌خواهد پیشرفت کند، کاستی را می‌بیند و می‌پرسد: «حالا برای حلش چه کار کنیم؟» اما یک عده فقط دنبال پیدا کردن کاستی‌اند. کشف می‌کنند، بزرگش می‌کنند، در فضای مجازی منتشرش می‌کنند و بعد با افتخار می‌گویند: «دیدید؟ من گفتم!» خب که چه؟ اگر مدرسه‌ای مشکل دارد، راه‌حل چیست؟ اگر مدیری ضعیف است، چه باید کرد؟ اگر اقتصادی مشکل دارد، نسخه چیست؟ اگر جامعه‌ای گرفتار آسیب اجتماعی است، سهم من برای اصلاح آن چیست؟ ادامه دارد...
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
... بخش دوم | چرا بعضی‌ها همیشه دیگران را پایین می‌کشند؟ دیشب، بعد از اینکه از هم جدا شدیم، با خودم
... بخش سوم | منتقد یا نق‌زن؟ اینجاست که تفاوت منتقد با نق‌زن مشخص می‌شود. منتقد، درد را نشان می‌دهد تا درمان شود. نق‌زن، درد را نشان می‌دهد تا خودش دیده شود! و عجیب‌تر اینکه... گاهی این رفتار فقط در سطح اجتماعی نمی‌ماند و وارد سیاست می‌شود. آدم‌هایی که خودشان در یک مسیر سیاسی شکست خورده‌اند، به جای پاسخ‌گویی درباره نتیجه عملکردشان، دوباره شروع می‌کنند به دوگانه‌سازی. دوباره همان حرف‌های قدیمی را تکرار می‌کنند. دوباره دیگران را متهم می‌کنند. دوباره می‌گویند اگر ما بودیم، همه‌چیز بهتر می‌شد! در حالی که مردم حق دارند بپرسند: «خب، وقتی مسئولیت دست شما بود، نتیجه چه شد؟» این سؤال درباره هر جریان و هر فردی باید پرسیده شود. نه از روی دشمنی؛ از روی عقلانیت. سیاستمداری که کارنامه دارد، باید درباره کارنامه‌اش حرف بزند؛ نه اینکه با تخریب دیگران، حافظه مردم را پاک کند. ادامه دارد...
رِسانو |‌ شاهرخ‌ ابراهیمی
... بخش سوم | منتقد یا نق‌زن؟ اینجاست که تفاوت منتقد با نق‌زن مشخص می‌شود. منتقد، درد را نشان می‌د
... بخش چهارم | شاید مسئله خودِ ما باشیم... دیشب آن ماشین چند دقیقه بیشتر کنار من نبود. اما همان چهل ثانیه برای من یک درس بزرگ داشت: بعضی آدم‌ها برای اینکه خودشان را بزرگ نشان بدهند، دنبال کوچک کردن دیگران‌اند. در جامعه هم همین اتفاق می‌افتد. در سیاست هم همین اتفاق می‌افتد. در فضای مجازی هم همین اتفاق می‌افتد. و شاید بد نباشد قبل از اینکه از شکست دیگری خوشحال شویم، یک لحظه از خودمان بپرسیم: «من از موفقیت خودم خوشحالم یا فقط از شکست دیگران؟» چون اگر تمام افتخار ما این باشد که ثابت کنیم دیگری بدتر از ماست، شاید مسئله واقعاً «دیگری» نباشد... شاید مسئله خودِ ما باشیم... ✅ @shebrahimiii | رِسانو