🔺رویترز: ایتالیا به صحنه تظاهرات اقتصادی تبدیل شده‌ 💭پ.ن: اینارو نشون بدین به اونایی که میگن اروپا بهشته! #EuropeOnFire ✅ @shebrahimiii | رِسانو

#سواد_رسانه بیانات فرمانده معظم کل قوا در دیدار فرماندهان ارشد نظامی با 26 هزار و 500 مطلب در رسانه های فضای مجازی، بیش از 28 میلیون و 300 هزار بازدید تا این لحظه داشته است. دستور حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای مبنی بر ایجاد آمادگی برای پاسخ «فوری، اثرگذار و بدون محدودجغرافیایی» نیروهای مسلح به هرگونه تهدید دشمن به تنهایی با بیش از 21 میلیون و 200 هزار بازدید، در صدر توجهات و پسوندهای کاربران قرار گرفت. ✅️@shebrahimiii | رِسانو

نبض رسانه تا دقایقی دیگر...⌛👇🏻

🎙 شاهرخ ابراهیمی • | نبض رسانه شماره هشتاد و سه تهدید یا مذاکره؟ پشت‌پرده روایت‌های منطقه 🔻 وقتی خبرهای تهدید نظامی و مذاکره هم‌زمان منتشر می‌شن، باید منتظر جنگ باشیم یا توافق؟ 🔻 چرا بعضی تیترها ما رو به این نتیجه می‌رسونن که آینده از همین حالا مشخصه؟ 🔻 و چطور ممکنه قبل از اینکه واقعیت تکلیف خودش رو روشن کنه، ذهن ما یک سناریو رو قطعی بدونه؟ در نبض رسانه امشب، از تحولات منطقه فراتر می‌ریم؛ از نقش رسانه‌ها در شکل دادن به برداشت ما از واقعیت می‌گیم و با نگاهی به علوم شناختی، بررسی می‌کنیم چرا در شرایط پرتنش، قضاوت‌هامون گاهی زودتر از شواهد به نتیجه می‌رسن. 🎧 این قسمت رو بشنوید؛ شاید مهم‌ترین سؤال این روزها نه این باشه که «چه اتفاقی می‌افته؟»، بلکه این باشه که «از کجا می‌فهمیم برداشتمون از اتفاقات، چقدر به واقعیت نزدیکه؟» ✅️@shebrahimiii | رِسانو

‌‌... آگاه بشیم و آگاهی ببخشیم 🤝🏻💯 #اَمینا

سلام بر تو و آن هنگام که ظلمت هزاران ساله‌ی جور و ستم را تنها بارقه‌ای از خورشید نگاهت، صبح می‌کند... سلام بر تو و بر مطلع‌ الفجرِ آمدنت که پایان تمامی ستمگری‌هاست... السَّلَامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمَنْصُورُ عَلَی مَنِ اعْتَدَی ✅️@shebrahimiii | رِسانو

#دلنوشته ✍شاهرخ ابراهیمی 📱 تا حالا به این فکر کردیم که چقدر کنار همیم، اما کمتر با همیم؟ توی مترو، سر سفره غذا، وسط مهمونی‌های خانوادگی... آدم‌ها کنار هم نشستن، اما حواس‌هاشون جای دیگه‌ست؛ پشت صفحه‌های کوچیکی که هر روز بیشتر از قبل، وقت و توجه‌مون رو به خودشون مشغول می‌کنن. نه قراره از گوشی بگیم و نه از شبکه‌های اجتماعی بدگویی کنیم؛ فقط می‌خوایم چند دقیقه به یه اتفاق آشنا فکر کنیم؛ اتفاقی که شاید خودمون هم بارها تجربه‌اش کردیم، بی‌اینکه جدی گرفته باشیم. 👌 این دلنوشته رو بخونیم؛ شاید تلنگری باشه برای دیدن چیزهایی که درست کنارمون هستن، اما گاهی از چشم‌مون دور می‌مونن... ❤️

... یه واگن پر از آدم، یه دنیا فاصله... امروز توی مترو، یه صحنه‌ای دیدم که شاید برای همه‌مون عادی شده باشه. واگن شلوغ بود. یکی سرش توی گوشی بود، یکی فیلم می‌دید، یکی پیام می‌داد و یکی هم همین‌طوری انگشتش رو روی صفحه می‌کشید و از این پست می‌رفت سراغ اون یکی. قطار ایستگاه به ایستگاه جلو می‌رفت و ما هم چشم‌مون به صفحه‌ها بود. با خودم فکر کردم، چقدر عادی شده که توی یه فضای کوچیک، کنار ده‌ها آدم بشینیم، اما انگار هیچ‌کدوم رو نبینیم! هرکسی توی دنیای خودشه؛ دنیایی که با چند تا لمس ساده باز می‌شه و گاهی به این راحتی‌ها هم بسته نمی‌شه. صبح که از خواب بیدار می‌شیم، قبل از اینکه درست‌وحسابی چشم‌هامون باز بشه، گوشی رو برمی‌داریم. توی مسیر کار و دانشگاه گوشی دستمونه، توی صف و مترو گوشی دستمونه، شب هم با گوشی می‌خوابیم. گاهی حتی وقتی کار خاصی با گوشی نداریم، باز سراغش می‌ریم. انگار چند دقیقه بدون نگاه‌کردن به صفحه، یه چیزی کم داریم! اما ماجرا فقط به مترو و مسیر رفت‌وآمد ختم نمی‌شه. گاهی همین اتفاق، درست وسط خونه‌هامون می‌افته؛ جایی که قرار بوده نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌مون دور هم جمع بشن. تصور کن یه خانواده دور سفره نشستن. غذا آماده‌ست، همه هم حضور دارن؛ پدر، مادر، بچه‌ها... اما یکی داره پیام می‌ده، یکی فیلم می‌بینه و یکی هم درگیر شبکه‌های اجتماعیه. یا مثلاً مهمونی خانوادگیه. بعد از مدت‌ها همه دور هم جمع شدن؛ همون آدم‌هایی که شاید ماه‌ها فرصت دیدن همدیگه رو نداشتن. اما چند دقیقه نگذشته، گوشی‌ها یکی‌یکی بیرون میان. یکی عکس می‌گیره، یکی استوری می‌ذاره، یکی مشغول جواب‌دادن به پیامه و یکی هم حوصله‌اش سر رفته و توی گوشی دنبال سرگرمی می‌گرده. عجیب نیست؟ گاهی برای دیدن آدم‌هایی که کیلومترها از ما دورن، ساعت‌ها وقت می‌ذاریم؛ اما برای شنیدن حرف‌های کسی که درست کنارمون نشسته، چند دقیقه هم حوصله نداریم. البته قرار نیست هرکسی گوشی دستشه، حتماً از خانواده‌اش غافله. مسئله اینه که گاهی بدون اینکه متوجه باشیم، توجه‌مون رو از آدم‌های واقعی زندگی‌مون می‌گیریم و به صفحه‌ای می‌دیم که همیشه محتوای تازه‌ای برای نشون‌دادن داره. ما فقط زمان‌مون رو با گوشی پر نمی‌کنیم؛ گاهی فرصت با هم بودن رو هم باهاش عوض می‌کنیم. و تلخی ماجرا اینجاست که خیلی از این لحظه‌ها دیگه تکرار نمی‌شن. بچه‌ای که امروز می‌خواد یه خاطره مدرسه‌اش رو تعریف کنه، شاید فردا دیگه اون شور و شوق امروز رو نداشته باشه. پدر و مادری که امروز کنارمون نشستن، همیشه همین‌قدر فرصت و توان کنار ما بودن رو ندارن. یه مهمونی خانوادگی، یه شام ساده یا حتی یه گفت‌وگوی کوتاه، ممکنه بعدها به خاطره‌ای تبدیل بشه که دلمون بخواد دوباره تجربه‌اش کنیم. اما اون موقع، دیگه نمی‌شه به گذشته برگشت. از اون طرف، نباید همه تقصیرها رو گردن تلفن همراه بندازیم. گوشی وسیله‌ایه که می‌تونه خیلی از کارهای ما رو راحت‌تر کنه، فاصله‌ها رو کم کنه و فرصت‌های خوبی برای یادگیری و ارتباط بسازه. مسئله اینه که گاهی وسیله‌ای که قرار بود در خدمت ما باشه، داره برای وقت و توجه ما تصمیم می‌گیره. ما به دیدن و شنیدنِ پشت‌سرهم عادت کردیم؛ اون‌قدر که حتی چند دقیقه بیکاری هم برامون سخت شده. انگار باید هر لحظه یه چیزی ببینیم، یه چیزی بخونیم یا از اتفاقی باخبر بشیم. ولی شاید بد نباشه گاهی گوشی رو کنار بذاریم؛ توی مترو، سر سفره، وسط مهمونی یا وقتی یکی از اعضای خانواده داره باهامون حرف می‌زنه. دفعه بعد که دور خانواده نشستیم، شاید بد نباشه یه پیشنهاد ساده بدیم: چند دقیقه گوشی‌ها رو کنار بذاریم و واقعاً با هم باشیم. نه اینکه فقط توی یه اتاق باشیم، بلکه حواسمون هم پیش همدیگه باشه. و دفعه بعد که توی مترو ناخودآگاه دستمون رفت سمت گوشی، از خودمون بپرسیم: «واقعاً کاری با این گوشی دارم، یا فقط یادم رفته چطور چند دقیقه بدون اون زندگی کنم؟» قطار به ایستگاه بعدی می‌رسه. آدم‌ها پیاده می‌شن، بعضی‌ها سوار می‌شن و هرکدوم دنبال زندگی خودشون می‌رن. توی خونه هم روزها می‌گذرن؛ بچه‌ها بزرگ می‌شن، پدر و مادر پیرتر می‌شن و دورهمی‌ها یکی‌یکی به خاطره تبدیل می‌شن. و شاید یه روز، وقتی به عقب نگاه می‌کنیم، بیشتر از پیام‌هایی که جواب دادیم و ویدئوهایی که دیدیم، دلمون برای حرف‌هایی تنگ بشه که نشنیدیم؛ برای نگاه‌هایی که ندیدیم و لحظه‌هایی که می‌تونستیم کنار عزیزانمون باشیم، اما حواسمون جای دیگه بود. بعضی وقت‌ها، فاصله ما با زندگی واقعی، فقط به‌اندازه بیرون‌آوردن گوشی از جیب و دوباره برگردوندنش به جیبمونه. و کاش قبل از اینکه دلتنگ لحظه‌های ازدست‌رفته بشیم، یاد بگیریم قدر لحظه‌هایی رو بدونیم که هنوز فرصت زندگی‌کردنشون رو داریم. ✍ شاهرخ ابراهیمی ✅️@shebrahimiii | رِسانو

زردکه احمق....🤭😁 ✅️@shebrahimiii | رِسانو

🌻بسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 💛💭السّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمانِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَلیفَةَ الرَّحْمانِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا شَریکَ الْقُرْآنِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا قاطِعَ الْبُرْهانِ . اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا إِمامَ الْإِنْسِ وَ الْجانِّ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلى آبائِکَ الطَّیِّبینَ ، وَ أَجْدادِکَ الطَّاهِرینَ الْمَعْصُومینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ... ✅ @shebrahimiii | رسانو