من نمکگیر کرم، سفرهی احسان حسن
جان من هست گرفتار حسن جان حسن
چشمهی فیض از او جوشش شعرم داده
قافیه می چکد از گوشه دیوان حسن
هرکجا هرکس و هروقت از او رحمت دید
رو به رشد است از آن جمع مریدان حسن
بیجهت نیست وفاداری من در حقش
خوردهام عمر درازی فقط از نان حسن
تا دلم روشنی از نور ولایش دارد
دست کی می کشم از پرتو دامان حسن
شوق دیدار حرم برده قرار از روحش
این غزلخوان که شده بلبل نالان حسن
میرسد روزی و آنروز چه دلخوشهستم
سر به دیوار حرم گوشهی ایوان حسن
#یاامامحسنمجتبیسلاماللهعلیه
#میلادشمبارک
✍#اسماعیلعلیخانی
✒️@sherkadeh