💠حزب الله براساس رسم سالانه پیش از آغاز محرم شعار سال را برای ایام عاشورای حسینی انتخاب و منتشر می‌کند 🔸شعار امسال: الحسين نهجنا (حسین، راه و رسم ماست) 🔴شعار سال گذشته، ما ترکتک یا حسین بود ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 سلاح‌های روی میز؛ آیا عراق وارد مرحله تازه‌ای از کشمکش داخلی می‌شود؟ 🔸 اقدامات اخیر برای محدودسازی و ساماندهی سلاح که از سوی برخی جریان‌های عراقی دنبال شده است، از دید حامیان آن دارای توجیهات منطقی و قانونی است. با این حال، موافقان و مخالفان این روند بر سر یک موضوع اتفاق نظر دارند؛ اینکه این اقدامات می‌تواند مقدمه‌ای برای اعمال فشار بر گروه‌های مقاومتی باشد که حاضر به تحویل سلاح خود نیستند. در چنین شرایطی، این گروه‌ها ممکن است به عنوان نیروهای مسلح خارج از چارچوب قانون و مخالف ثبات کشور معرفی شوند. 🔸 این برداشت پس از موافقت جریان‌هایی مانند جریان صدر و عصائب با تحویل سلاح، بیش از پیش تقویت شده است. در نتیجه، سایر گروه‌هایی که با این روند مخالفت می‌کنند، ناخواسته در موضع تقابل با این دو جریان قرار می‌گیرند. این تقابل الزاماً ناشی از مخالفت با اصل تحویل سلاح یا حتی ایده مقاومت نیست، بلکه از آنجا ناشی می‌شود که جریان صدر و عصائب تمایلی ندارند خارج از معادله مقاومت و در موقعیتی متفاوت از سایر گروه‌ها قرار گیرند. 🔸 در همین راستا، کارزارهای رسانه‌ای علیه مخالفان تحویل سلاح شکل گرفته که در آن‌ها این گروه‌ها به مخالفت با توصیه‌های مرجعیت یا کشاندن کشور به درگیری‌های غیرضروری متهم می‌شوند. هدف این رویکرد، جلوگیری از شکل‌گیری این تصور عمومی است که برخی جریان‌ها از عنوان مقاومت بهره می‌برند اما در عمل از ایفای نقش مورد انتظار خودداری می‌کنند؛ موضوعی که می‌تواند به کاهش حمایت مردمی از آن‌ها منجر شود. 🔸 با این وجود، جزئیات طرح محدودسازی سلاح همچنان به‌طور کامل روشن نیست. فالح فیاض اعلام کرده است که برخی گروه‌ها سلاح خود را به حشد الشعبی تحویل خواهند داد، در ساختار آن ادغام می‌شوند و فعالیت نظامی‌شان از فعالیت سیاسی تفکیک خواهد شد. در مقابل، وزارت دفاع از تحویل گرفتن سلاح سرایا السلام و عصائب خبر داده است. 🔸 صرف‌نظر از اهداف و انگیزه‌های پشت پرده این اقدامات، برخی معتقدند که این روند می‌تواند استقلال نسبی حشد الشعبی از ساختار امنیتی کشور را که از نگاه آنان تحت نفوذ آمریکا قرار دارد، کاهش دهد و در نهایت سلاح گروه‌های مقاومت را هدف قرار دهد. شیخ ناظم السعیدی، مسئول شورای اجرایی حرکت النجباء، نیز به‌صراحت چنین برداشتی را مطرح کرده است. 🔸 از سوی دیگر، شیخ اکرم الکعبی، دبیرکل حرکت النجباء، در پیامی اعلام کرد که موضوع محدودسازی سلاح با تحریک مستقیم اسرائیل و از طریق کاردار سفارت آمریکا در بغداد پیگیری می‌شود. وی همچنین ابراز تأسف کرد که به گفته او، شماری از عراقی‌ها به بازتاب‌دهندگان این دیدگاه‌ها تبدیل شده‌اند. 🔸 در همین حال، کتائب سیدالشهداء، انصارالله الاوفیاء و کتائب حزب‌الله مخالفت خود را با تحویل سلاح اعلام کرده‌اند. بر اساس اظهارات مسئول امنیتی کتائب حزب‌الله، این گروه‌ها به همراه کتائب کربلاء قصدی برای واگذاری سلاح خود ندارند. ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 مرکز لبنانی المفكرة القانونية نوشت: با گذشت نزدیک به سه ماه از آغاز جنگ ایران_اسرائیل و پیشروی زمینی نیروهای صهیونیستی در جنوب لبنان، حتی روستاهای مسیحی‌نشین نیز در امان نمانده‌اند. با توجه به تصاویر و نقشه‌های منتشرشده، می‌توان گستردگی تجاوزات اسرائیلی به روستاهای مسیحی‌نشین جنوب لبنان را به وضوح مشاهده کرد. در این میان، روستای تاریخی «یارون» تقریباً به طور کامل نابود شده است؛ روستایی که تا چندی پیش حدود ۱۰۰۰ خانه داشت، اکنون کمتر از ۲۰ ساختمان سالم در آن باقی مانده است. همچنین نمونه‌هایی از ربودن جوانان مسیحی وجود دارد؛ از جمله «پاتریک انترانیک بکاریان» از روستای زحله منتشر شده است 🔴سه مسیحی از روستای عین الابل در حملات هوایی صهیونیستی به شهادت رسیده‌اند. #لبنان_بدون_روتوش ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠زینب دشتی، مجری تلویزیون دولتی کویت به دلیل پست‌های شبکه‌های اجتماعی که همدردی با ایران در جنگ رمضان تلقی شد، به ۳ سال زندان محکوم شد. اتهامات وارد شده بود عبارت اند از: همدردی با یک دولت دشمن، تحریک به درگیری فرقه‌ای، آسیب رساندن به امنیت ملی. کویت تاکنون در یک سرکوب گسترده علیه طرفداران ایران، حدود ۱۲۰۰ نفر را بازداشت کرده است. ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 سعید زیاد ، تحلیلگر فلسطینی 🔸 پیش‌بینی واکنش ایران به گستاخی اسرائیل[در حمله امروز به ضاحیه]، بر پایهٔ ارزیابی میزان پایبندی رهبری ایران به پروندهٔ «وحدت جبهه‌ها» استوار است؛ به‌ویژه جبههٔ لبنان. 🔸 طرز فکر مسئولین جدید ایران، به‌ویژه رهبر جمهوری اسلامی، اهمیت و نقشی که جبههٔ لبنان با ورود حزب‌الله به جنگ بر تحولات جنگ تحمیل کرد، درس‌های سخت و خونینی که موجودیت‌های دشمن اسرائیل در منطقه آموخته‌اند، و نیز باور به وحدت سرنوشت مشترک، همگی باعث شده‌اند که این پرونده ارزشی هم‌سنگ با تنگهٔ هرمز و شاید حتی پروندهٔ هسته‌ای پیدا کند؛ زیرا هر سه از مسائل سرنوشت‌ساز به شمار می‌روند که برای نظام، موضوع مرگ و زندگی محسوب می‌شوند ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 براء نزار ریان، تحلیلگر و فعال فلسطینی ای تاریخ، گواهی بده: جمهوری اسلامی در پاسخ به بمباران یک پایتخت عربی، به رژیم صهیونسیتی حمله موشکی کرد ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 حسن الدر فعال رسانه ای نزدیک به حرکت أمل در لبنان ✅ امروز روزی بی‌سابقه در تاریخ منطقه است. ✅ ایران در دفاع از لبنان، به «اسرائیل» پاسخ داد. ✅ ایران به وعده خود وفادار ماند و در کنار متحدانش ایستاد. 🔸 امروز، ادعای «شما برای ایران می‌جنگید» فرو ریخت و واقعیتِ یک ائتلاف مبتنی بر اصول آشکار شد؛ هرچند اگر این ائتلاف جنبه‌های مبتنی بر منافع نیز داشته باشد، ایرادی بر آن نیست. 🔸 درامروز ایران صداقت خود در قبال متحدانش و آمادگی‌اش برای جنگیدن در دفاع از آنان را نشان داد و با پایبندی به مواضع و اصول اعلام‌شده‌اش، سرزمین، مردم و منافع خود را در معرض احتمال وقوع جنگی دیگر قرار داد. 🔸 امروز ایران، آمریکا را در برابر «هم‌پیمانانش» در لبنان در تنگنا قرار داد؛ زیرا آمریکا به دشمن لبنان سلاح می‌دهد تا بخشی از مردم لبنان را بکشد، در حالی که ایران دشمن لبنان را در دفاع از لبنان و مردم آن هدف قرار می‌دهد. 🔸 امروز ایران انحصار آمریکا در ادعای حمایت از دیگران خارج از مرزهایش را شکست و عملاً سرنوشت خود را با سرنوشت متحدانش گره زد. 🔸 امروز ایران تنها موشک‌های خود را به سوی این رژیم شلیک نکرد، بلکه آغازگر مسیری تازه برای خاورمیانه‌ای جدید شد؛ نه آن‌گونه که نتانیاهو می‌خواهد، بلکه آن‌گونه که صاحبان اراده در سرزمین خود خواهان آن هستند. ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

بلال التوم، بلاگر میلیونی غزه : خوشحالی اهالی غزه با دیدن موشک های ایرانی در آسمان فلسطین ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠پس از دستگیری حدود ۵۰ نفر از علما و روحانیون شیعی بحرین و لغو تابعیت برخی از آنها وزیر داخلی بحرین در سخنانی گفته بود مرجعیت فقه شیعی در بحرین، دولت است ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠ماجد عبدالفتاح نماینده اتحادیه عرب در سازمان ملل که مواضع ضد ایرانی او مشهور است؛ در پاسخ به سؤال احمد طه مجری سرشناس الجزیره برای انتخاب دشمن اول جهان عرب پاسخ میدهد: ❗️اولین دشمنان عرب اسرائیل و ایران هستند، ایران را میتوان کنترل کرد (و با آن توافق کرد) ولی اسرائیل به هیچ وجه. توافقات صلح، ابراهیم و..‌ همه نشان داده است ممکن نیست. او به دنبال اسرائیل بزرگ است ⬅️  شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

یادداشت مخلوف ستون نویس روزنامه الاخبار لبنان حول سیاسی شدن فوتبال: 💠 اولتراسِ سیاست: وقتی فوتبال به گفتمان تبدیل می‌شود 1️⃣بخش اول ژوئن ۱۹۸۲. یک تابستان فراموش‌نشدنی لبنانی. اسپانیا میزبان جام جهانی فوتبال بود در حالی که دشمن اسرائیلی با تانک به بیروت پیشروی می‌کرد. در جبهه‌های نبرد، جنگجویان با هم کلاشینکف و رادیو حمل می‌کردند. 🔸بیروت کمتر از دو هفته پس از شروع حمله اسرائیل سقوط کرد و ایتالیا جام جهانی را برد. تیم ایتالیا پیروزی خود را به سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLO) تقدیم کرد. حرکت تیم ایتالیا، هرچند شاعرانه، اما دوام چندانی نداشت، زیرا به عنوان کارت قرمز تعبیر شد. به سرعت وارد عرصه سیاسی شد و معنای متفاوتی به خود گرفت. در برخی سخنرانی‌ها، پیروزی فداکارانه ایتالیا به نوعی جبران شکست خردکننده‌ای که PLO در بیروت متحمل شد، تبدیل شد. این اولین باری نبود که سیاست بر فوتبال سایه افکنده بود و مطمئناً آخرین بار هم نخواهد بود. جام جهانی قبلی یکی از زیباترین مسابقات تاریخ فوتبال را به نمایش گذاشت: فینال بین فرانسه و آرژانتین. تعداد هواداران آرژانتین در آن فینال به صورت تصاعدی افزایش یافت، نه از عشق به مسی یا دی ماریا، بلکه از نفرت به فرانسه و تاریخ استعماری آن. فینال به فضایی برای فرافکنی سیاسی و اخلاقی تبدیل شد، گویی نود دقیقه حضور در زمین می‌تواند حساب‌های تاریخی را تسویه کند. برای بسیاری، این بازی کمتر یک مسابقه فوتبال و بیشتر آزمونی برای میراث استعماری بود. آرژانتین در نهایت بر فرانسه پیروز شد و مسی که در طول سال‌ها رابطه‌ای "معنوی" با اسرائیل برقرار کرده است، جام جهانی را بالای سر برد. در همین حال، تماشاگری که برای جبران نمادین شکست سیاسی خود به فوتبال روی آورده بود، درست همانطور که قبل از سوت آغاز بازی آن را ترک کرده بود، به واقعیت شکسته خود بازگشت. 🔸درست است که تیم ملی ایرلند و هوادارانش در کنار ما ایستاده‌اند، پرچم‌های فلسطین را برافراشته و در همبستگی با آرمان ما شعار می‌دهند. همچنین درست است که این نویسنده، به عنوان حامی تیم ایتالیا، هر زمان که داستان اهدای جام جهانی توسط تیم ملی ایتالیا به سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به یاد می‌آورد، در مقابل دوستانش احساس غرور می‌کند. در نهایت، ورزشگاه‌ها در برابر تراژدی‌ها، امیال و هویت‌ها مصون نیستند و نفوذ مواضع سیاسی به فضاهایی که با آنها بیگانه است، امتداد خود بازی است. مشکل از لحظه‌ای آغاز می‌شود که سیاست تا جایی به فوتبال دست درازی می‌کند که آن را کاملاً در خود فرو می‌برد و در نتیجه آن را به یک نهاد حاشیه‌ای و مطیع تبدیل می‌کند. وقتی تیم‌های رقیب به گروه‌هایی تبدیل می‌شوند که نماینده آرمان‌ها هستند، یا به عنوان بیان‌کننده کامل سیستم‌ها و تاریخ‌های ملی خود تلقی می‌شوند، و وقتی یک مسابقه به یک محاکمه ایدئولوژیک تبدیل می‌شود، آنگاه فوتبال از گوشت، خون و عرق به استعاره‌ای طنین‌انداز تبدیل می‌شود که در تضاد کامل با بازی قرار دارد. بازی، در ذات خود، در برابر معنای ناب مقاومت می‌کند؛ بداهه‌پردازی، امکان، آزادی، غافلگیری، خودانگیختگی و زیبایی محاسبه‌نشده است. لحظه‌ای که از فوتبال خواسته می‌شود خود را از نظر سیاسی توجیه کند، آن افراط زیبایی‌شناختی ذاتی را که در وهله اول آن را به فوتبال تبدیل می‌کند، از دست می‌دهد. سبکی خود را از دست می‌دهد، همان کیفیتی که آن را به رویدادی تبدیل می‌کند که پذیرای شگفتی، عامل انسانی و انفجارهای ناگهانی است. ذات خود را به عنوان رویدادی که در معرض یک پاس اشتباه، غافلگیری یک گل، سردرگمی دروازه‌بان، یا بداهه‌پردازی یک بازیکن است، از دست می‌دهد. 🔸دلیلش این است که فوتبال یک تجربه زنده است، نه مجموعه‌ای از مواضع دوگانه (موافق/مخالف) که آماده اتخاذ هستند. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba