#صحنه همانطور که به سمت در می‌رود، صدای خونسردش را از پشت سرش می‌شنود. "جانی." مکث کوتاهی می‌کند. "واسه خودت هم یه لیوان شیر بریز. داری رشد می‌کنی." صدایش کمی به شوخی نزدیک می‌شود. "صدرصد به قد من نزدیک هم نمیشی، ولی حداقل می‌تونی یه کم بلندتر بشی." پشت سرش، صدای خنده‌ای کوتاه و خشک می‌آید.

چشم.

ویلیام از موریاتی وطن پرست مثلا: #Sketch

چه عجب مغزشو کار انداخت فهمید استادش چقدر خوبی کرده بود بهش.

اسم استادش "نیکو" بود.

نیکو، این اوهما (پسره، نقش اصلی) رو یه حالت سرپرست مانندش شد. نجاتش داد در اصل.

یه نیکو رو بزارید جای استادم، دیگه چیزی از زندگی نمیخوام اون وقت.

ای دلم شیرینی رولتی خواست