🎞 تنگه هرمز باید بسته بماند 🔻 برادران عزیز رزمنده! خواست توده‌های مردم، ادامه دفاع موثر و پشیمان‌کننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود. | ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ ✍🏼 بخشی از اولین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب 📲 @rahbar_enghelab_ir چند نکته مهم در این متن وجود دارد که از نظر تحلیل محتوا و نحوه برداشت باید با دقت به آن نگاه کرد: ۱. نوع خطاب در متن 📌عبارت «برادران عزیز رزمنده» نشان می‌دهد مخاطب مستقیم نیروهای نظامی یا نیروهای درگیر در میدان هستند، نه عموم مردم یا صرفاً مسئولان اداری. یعنی مستقیما نیروها نظامی مخاطب قرار گرفته پس دستور بدون واسطه باید اجرا شود ۲. اشاره به «خواست توده‌های مردم» در متون سیاسی و نظامی، وقتی از «خواست مردم» یاد می‌شود معمولاً هدف نشان دادن پشتوانه اجتماعی برای یک اقدام یا سیاست است. این نوع بیان بیشتر جنبه مشروعیت‌بخشی دارد؛ یعنی گفته می‌شود اقدام مورد نظر صرفاً تصمیم یک نهاد نیست بلکه مطالبه عمومی تلقی می‌شود. پس دست مسئولین و واسطه ها اینجا بسته هست تا زمانی که مردم خسته بشوند و خیابان ها را از مطالبگری خالی کنند ۳. عبارت «ادامه دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده» این ترکیب در ادبیات سیاسی‑نظامی به معنی ادامه پاسخ بازدارنده است؛ یعنی اقدامی که هزینه‌ای برای طرف مقابل ایجاد کند تا او را از ادامه اقدامش منصرف کند. چنین چیزی را فعلا در دشمن نمی بینیم و حجم اتش اش هم بیشتر از قبل هست ۴. تأکید زبانی در «قطعاً» و «همچنان» این دو واژه در تحلیل گفتمان نشانه تأکید و استمرار هستند. ممکن است فضای رسانه شک و تردیدی درست کند که این قطعیت پاسخ به اون هست «قطعاً» : بیانگر قطعی بودن تصمیم یا سیاست. بدون هیچ شک و شبهه ای «همچنان» : تأکید بر ادامه داشتن یک روند از گذشته تا حال. دستور موقت و لحظه ای نیست ادامه دار هست در هر شرایطی ۵. موضوع «اهرم تنگه هرمز» در ادبیات راهبردی منطقه، تنگه هرمز به عنوان یک اهرم ژئوپلیتیک شناخته می‌شود چون بخش بزرگی از انتقال انرژی جهان از آن عبور می‌کند. به همین دلیل در برخی گفتمان‌های سیاسی از آن به عنوان ابزار فشار یا بازدارندگی یاد می‌شود. برای مرحله جنگ فعلا اهرم خوبی هست که اگر رها شود مشخص نیست که دوباره بشود از فرصت اون استفاده کرد(برگ برنده ماست که تنگه احدی هست که فرمانده به نیروهایش تاکید کرد لحظه ای از اون غافل نشوند) @slamLifeStyles

برشی از پیام نوروزی رهبر انقلاب به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۵؛ سال «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملّی و امنیّت ملّی» لازم است به مناسبت پیروزی‌های چشم‌گیر رزمندگان اسلام به همگان تبریک عرض کنم و به همه خانواده‌ها و بازماندگان شهدای والامقام جنگ تحمیلی دوم و کودتای دی‌ماه و جنگ تحمیلی #سوم و شهداء امنیت و مرزبانی و سربازان گمنام شهید، مراتب تسلیت و همدردی خود را ابراز نمایم... جنگ #اول، جنگ خردادماه بود که دشمن صهیونی با کمک خاص آمریکا و در بین مذاکرات، با تهاجمی ناجوانمردانه بعضی از بهترین سرداران و دانشمندان برجسته کشور و در ادامه حدود ۱۰۰۰ نفر از هموطنان ما را به شهادت رسانید. دشمن بخاطر اشتباه فاحش محاسباتی گمان می‌کرد که بعد از یک یا دو روز، این مردم خواهند بود که نظام اسلامی را سرنگون می‌سازند. ولی با هوشیاری شما مردم و رشادت‌های بی‌نظیر رزمندگان اسلام و فداکاری‌های فراوان، خیلی زود آثار بیچارگی و مَسکنَت در او ظاهر شد و با واسطه‌تراشی و اقدام به ترک مخاصمه، به نوعی خود را از لبه پرتگاه نجات داد... جنگ #دوم، کودتای دی‌ماه بود که آمریکا و نظام صهیونی به تصور اینکه مردم ایران در اثر مشکلات اقتصادی تحمیل شده، نظر دشمن را عملی مینمایند، با استفاده از مزدوران خود فجایع بی‌شماری را رقم زدند و عده بیشتری از هموطنان عزیزمان نسبت به جنگ سابق را به شهادت رسانیده و خساراتی فراوان وارد کردند... شما قبلاً در ۲۲ دی کودتا را سرکوب کردید و در ۲۲ بهمن بار دیگر ضدّیت خود با استکبار جهانی، و خستگی‌ناپذیری خود را نشان دادید. والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای ۲۹/اسفند/۱۴۰۴ #جنگ_اول ( بین #مذاکرات ) #جنگ_دوم ( کوتادی دی ماه و #مشکلات_اقتصادی تحمیل شده ) #جنگ_سوم #بانک_اهداف_تغییر_نظام @slamLifeStyles

مخاطب :👇 بعضی دوستان ظاهرا پایشان روی زمین نیست مگر جنگ قرار است الی الابد ادامه پیدا کند پیروزی ما عین همین شروطی است که به طرف مقابل اعلام شده، طرف مقابل هم قطعا در شرایط فعلی زیر بارش نمیرود و باید ضربات بیشتری بخورد، و دارد می‌خورد برای مسئولین از جان گذشته ای که هر کدام عامل استشهادی هستند تعیین تکلیف نکنید پاسخ مخاطب : 👇 مگر در تمام سال‌های پس از انقلاب اسلامی جنگ واقعاً متوقف شده است؟ اساساً آیا قرار بوده جنگ به طور کامل متوقف شود؟ آیا جنگ می‌تواند یک‌طرفه پایان یابد؟ آیا در این ۴۸ سال در شرایطی شبیه یک زندگی آرام و بدون تهدید زندگی کرده‌ایم؟ واقعیت این است که در تمام این ۴۸ سال در نوعی از جنگ به سر برده‌ایم. شکل، شدت و جغرافیای آن متفاوت بوده، اما ماهیت تقابل همواره وجود داشته است. در این مدت، بارها در کوچه و خیابان‌های همین کشور شاهد ترور و ناامنی بوده‌ایم؛ از دانشمندان و نخبگان گرفته تا کسبه، مرزبانان، نیروهای پلیس، نمایندگان مجلس و حتی مردم عادی، زنان و کودکان قربانی شده‌اند. اگر این وضعیت را جنگ ننامیم، پس چه نامی می‌توان بر آن گذاشت؟ در چنین شرایطی، سخن گفتن از صلح، آتش‌بس یا شروط آن نیازمند تأمل جدی است. تجربه نشان می‌دهد که در طول این سال‌ها بارها مذاکره، توافق یا نوعی آتش‌بس مطرح شده است؛ اما پرسش اصلی این است که نتیجه عملی آن‌ها چه بوده است؟ ▫️ اگر حتی یکی از این تجربه‌ها دستاوردی پایدار و قابل اتکا داشت، شاید امروز می‌شد با اطمینان بیشتری درباره آتش‌بس سخن گفت. از این منظر، برخی معتقدند که مفهوم آتش‌بس در چنین تقابلی چندان معنا ندارد و این رویارویی تا زمانی که ریشه‌های تنش و تهدید در منطقه از میان نرود ادامه خواهد داشت. در این نگاه، هرگونه ارسال سیگنال ضعف ـ مانند تأکید یک‌طرفه بر صلح یا آتش‌بس ـ می‌تواند زمینه فشار و امتیازگیری بیشتر را فراهم کند. واقعیت این است که بسیاری معتقدند آنچه امروز دیده می‌شود، هنوز مرحله اصلی جنگ نیست؛ بلکه بیشتر شبیه آماده‌سازی و شکل‌گیری بسترهای آن است. به تعبیر استعاری، گویی هنوز در مرحله «ساخت جاده» هستیم، نه در میانه مسیر اصلی درگیری. در مجموع، از این دیدگاه، جامعه‌ای که دهه‌ها در شرایط تقابل و فشار زندگی کرده است باید همواره آمادگی خود را حفظ کند؛ زیرا تجربه نشان داده که این وضعیت، دست‌کم در چهار دهه گذشته، بخش جدایی‌ناپذیر از واقعیت امنیتی کشور بوده است. @slamLifeStyles