اولین واکنشم به دلخوری از آدمها اینه که دیگه جزئیات روزمرهم رو با ذوق براشون تعریف نمیکنم.
من یک ثانیه هم نباید بیکار باشم چون مغزم تا وقت گیر میاره شروع میکنه حرف زدن و من باهاش هیچ حرفی ندارم.
کاش یاد بگیریم وقتی یک نفر داره باهامون از سختی هایی که کشیده صحبت میکنه دلیلش ناله کردن نیست، دلیلش اینه که مارو ادم مورد اعتماد خودش دونسته و داره دردودل میکنه.