eitaa logo
کتاب سُها؛ نشر هنر و اندیشه
250 دنبال‌کننده
27 عکس
0 ویدیو
7 فایل
ارتباط و ارسال نوشته‌ها: @sm_oboodatian انتشارات #کتاب_سُها
مشاهده در ایتا
دانلود
برشی‌از؛ 📖کتابِ؛ 🔻فصلِ در تیررسِ تکنیک؛ این گرفتاری انسان در چنگ تکنیک، پدیده‌ای است که گویی خود غربی‌ها هم به‌نوعی دچار آن هستند. برای مثال چرا آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردند؟ اگر کمی به آن فکر کنیم می‌بینیم این حمله، احمقانه بود! آنها چیزی در این حمله به‌دست نمی‌آوردند کمااینکه به‌دست نیاوردند ولی چه‌چیزی باعث شد که دست به این حماقت بزنند؟ اینکه ابزارهایی داشتند که این ابزارها حمله به ایران را میسر کرده بود و به‌همین دلیل نمی‌توانستند تصمیم بگیرند! اینجاست که می‌توانیم دریابیم چرا حتی آمریکا هم گرفتار کسی مثل ترامپ می‌شود! چون در تکنیک یک قدرت افسارگسیخته‌ای هست که اقدامات زیادی در آن میسر است و چون میسر است انسان اقدام می‌کند. اینجاست که عقل و فهم کنار می‌رود و قدرت است که جای آن را می‌گیرد. به‌تعبیری می‌گوییم این اراده، اراده معطوف به‌قدرت است! این قدرت،خرد و تصمیم را کنار می‌زند. به‌تعبیری انسان در دنیای امروز، قدرت عملکرد دارد ولی اختیار ندارد. یعنی تکنیک، به‌انسان قدرت عمل‌کرد داده و اختیار را از او سلب کرده است! 🖨 🖋 @sohabook
برشی از؛ 📖 کتابِ 🔻فصلِ شور حیات در افق مثالی وجود؛ به راستی حقیقتی که با شهادت حاج‌قاسم متوجه آن شدیم، همان افق مثالی وجود یعنی آنجایی است که تمام شور حیات به ما برمی‌گردد و این راه انقلاب اسلامی است که می‌تواند چنین افقی را مقابل انسان قرار دهد! اگر این افق مقابل ما نباشد یعنی شوری که با حاج‌قاسم داریم را کنار بگذاریم چگونه می‌توانیم با آمریکا مبارزه کنیم؟ ممکن است تصور کنیم که با فراهم کردن انبوهی از اسلحه‌ها می‌توانیم با آمریکا مبارزه کنیم و آمریکا را نابود کنیم آیا این تصور می‌تواند به ما شور بدهد؟ یا اینکه آینده این تصور محکوم به ناامیدی است! در توجه به‌حاج قاسم افقی مقابل ما قرار گرفت که می‌توانیم نوعی از حیات را در مبارزه با آمریکا و استکبار بیابیم که به معنای مرسوم در به دست آوردن قدرت نیست! حرکت حاج قاسم در ظاهر با شهادتش تمام شد، ولی در حقیقت شهادت او آغاز یک حیات تاریخی است که در افق انقلاب پیش آمده است به همان معنایی که بیست و دوم بهمن ۵۷ رخ می‌دهد به همان معنایی که فتح خرمشهر رخ می‌دهد به همان معنایی که ۷ اکتبر رخ می‌دهد به همان معنایی که حرکت مدافعان حرم پیش می‌آید! همه این رخدادها در دل جستجوی حیاتی اتفاق افتاد که با افق شهادت مقابل ما قرار گرفته است و ما در این افق به حیاتی می‌رسیم که در عین حال قدرتی هم در دل آن نهفته است؛ قدرتی که پیروزی و فتحی را هم به دنبال دارد که امام خمینی رحمت الله علیه از آن به عنوان پیروزی خون و شمشیر تعبیر می‌کنند. 🖨 🖋 @sohabook
برشی از؛ 📖 کتابِ 🔻فصلِ حیات علمی در افق انقلاب اسلامی ما وقتی به غرب نگاه می‌کنیم حضور دانشمندانی که مسئله علم برای آنها اهمیت دارد، در قرن‌های هجدهم، نوزدهم و بیستم زیاد به چشم می‌خورد. ولی گویی در مسیری که به تکنیکی شدن انسان می‌انجامد، بشر جدید روحش را به تکنیک می‌فروشد و برای به دست آوردن قدرت تکنیک، وارد معامله می‌شود و جای خود را به پژوهشگری می‌دهد! پژوهشگرهای امروز آن نسبت وجودی تاریخی و عمیق‌تری که دانشمندان با تاریخ قبل داشتند را ندارند و گویی بیشتر در خدمت توسعه تکنولوژی هستند و به همین دلیل پژوهشگران امروز همچون دانشمندان گذشته نامدار نیستند و بیشتر کسانی هستند که صرفاً به‌لطف هوشمندی بیشتر، فرایند پژوهش را بهتر انجام می‌دهند. به همین دلیل هم هست که امروز هوش مصنوعی تا حدودی جای پژوهش را گرفته است و دانشمندان واقعی بسیار کم و نادر هستند. دانشمندی به معنای واقعی و عمیق آن، همان حضور تاریخی است! به این معنا که با پدید آمدن تاریخی که در آن تاریخ، دانش جایگاه پیدا کند (نه پژوهش به معنای توسعه تکنولوژی) دانشمندی هم وجود خواهد داشت. با این نگاه، آیا می‌شود به این فکر کرد که انقلاب اسلامی یک تاریخی است که در توجه به این تاریخ، یک نوع حیات علمی جدیدی در نسبت با تکنیک رخ می‌دهد؟ ما نشانه‌هایی از این حیات را در دانشمندان موشکی و هسته‌ای خودمان می‌بینیم. 🖨 🖋 @sohabook
برشی از؛ 📖کتابِ 🔻فصلِ حیات در بی‌قراری تکنیک، حقیقت را به روش تبدیل می‌کند. چرا که نمی‌خواهد در مسیر دوباره گم کردن و دوباره یافتن قرار بگیرد! نمی‌خواهد دوباره در (نمی‌دانم) قرار بگیرد! تکنیک به انسان می‌گوید: اینکه امروز می‌دانی را حفظ کن. غافل از اینکه با دانسته‌های امروز نمی‌توان راه فردا را سپری کرد؛ چرا که طلب و اضطرار انسان بود که راه را برای او باز می‌کرد. به این معنا ما همیشه باید در یک اضطرار و طلبی باشیم تا علمی پیش بیاید. اگر این طلب تمام شود علم هم تمام می‌شود و نکته اینجاست که آیا یک افق تاریخی وسیعی هست که یک طلبی را در انسان پیش بیاورد که این طلب تمام نشدنی باشد؟ یعنی به هر چیز که برسد بگوید: باز هم نه! به این معنا افق تاریخی از جنس عدم است و هیچ چیز نیست یعنی هر چقدر به سمت آن برویم، باز هم نیست و انتها ندارد! 🖨 🖋 @sohabook
‌‌‌ کودکی و در ادامه نوجوانی، از جنس آینده است. حیات و پویایی آینده بسته به همین کودکی و نوجوانی است. کودکی و نوجوانی‌ای که همۀ پیش رویش ابهام و حیرت است و یا تو بگو آینده است. و از قضا همه جرم کودکی و نوجوانی آدمی در جهان روزمره امروز همین ابهام و حیرت اوست... ● بخشی از مقدمه کتاب؛ 📗 بخت نوجوان ◇زبانی که در آن هستی نوجوان به جوشش می‌آید◇ ...گفتار‌هایی با نگاه به نوجوان به مثابه مواجهه با آینده... ● چاپ اول/ زمستان ۱۴۰۴ 🖊 تالیف و تدوین: سرای هنر و اندیشه 📨 سفارش و ارسال @sohabook
برشی از 📖کتابِ 🔻فصلِ جایگاه تاریخی پدیده‌ها؛ وقتی یک پدیده را به عنوان امر تاریخی محل بررسی قرار می‌دهیم باید به این نکته توجه کنیم که این پدیده تاریخی، پدیده‌ای نیست که بتوانیم با مناسبات روزمره آن را واکاوی کنیم. وقتی از یک تاریخ و پیدا کردن جایگاه تاریخی خودمان صحبت می‌کنیم باید توجه کنیم که در هر تاریخی، تقدیری هست که با قرار گرفتن در آن، راه‌ها و مسیرهایی مقابل ما باز می‌شود؛ به این معنا، مواجهه ما با یک امر تاریخی با تفکر همراه است یعنی بیشتر از آنکه بخواهیم با یک نوع تصور، مسیر خودمان را ادامه دهیم باید در جستجوی آیت‌ها، نشانه‌ها و نداهایی باشیم که از دل این تاریخ پیش می‌آید و آن آیت‌ها مسیر ما را برای یک حضور تاریخی روشن می‌کنند و با توجه به این آیت‌ها یا شنیدن آن نداهای بی‌صدا است که ما می‌توانیم راه را طی کنیم. این نکته‌ای است که ما، در نسبت با انقلاب اسلامی و این تاریخی که ملت ایران در آن قرار گرفته‌اند باید مدّنظر قرار بدهیم! 🖨 🖋 @sohabook
کتاب سُها؛ نشر هنر و اندیشه
‌‌‌ کودکی و در ادامه نوجوانی، از جنس آینده است. حیات و پویایی آینده بسته به همین کودکی و نوجوانی است
‌ شاید به نظر غریب باشد، اما اکنون نسبت به ده سال پیش یک اتفاقی در خانواده‌های ما افتاده است که می‌توان آینده آن را در اروپا به طور واضح‌تر دید. آن جایی که شروع می‌کنید تا از حقوق کودک و نوجوان و بزرگسال بگویید. در واقع اینها واژه‌هایی هستند که ابداع شده‌اند تا این جدایی را بپذیرید البته این صحبت نفی قانون نیست، بلکه تأکید بر عالمی است که باید به آن توجه داشت تا درک شود چه چیزی در این میان گم شده است؟ آن جایی که داریم از تفکر تاریخی صحبت می‌کنیم، به چنین معضلی فکر میکنیم. وقتی سخن از تفکر تاریخی به میان می‌آید، عده‌ای فکر میکنند برای امورات عادی مانند رفتن به مدرسه و دانشگاه نیاز به تفکر تاریخی نداریم و امورات عادی زندگی با همین روش‌ها می‌چرخند. ماجرا دقیقاً همین جا است؛ این که من نمی‌توانم با یک نوجوان صحبت کنم، با او در تعامل باشم و زندگی کنم. زندگی کردن با این که قوانینی داشته باشیم که هرکدام حریم خودمان را داشته باشیم، فرق می‌کند. باید احساس شود که یک نوجوان در خانه ما هست و خانواده با انرژی این نوجوان دارد یک حیات جدید میگیرد و اینجاست که اتفاقا جایگاه و شان هرکس پیدا می شود و قوانین و حرمت ها حفظ می‌شوند! برشی از کتاب: 📗 بخت نوجوان ...گفتار‌هایی با نگاه به نوجوان به مثابه مواجهه با آینده... ● @sohabook
برشی از؛ 📖کتابِ 🔻فصلِ دانش‌بنیان، حضور در تقدیر این تاریخ؛ رهبر انقلاب بارها این مسئله را مدنظرها گذاشته‌اند و تاکید کرده‌اند که ما باید کاری کنیم که مردم در صحنه‌های مختلف وارد میدان شوند که اگر مردم در هر میدانی وارد شوند، می‌دانند چگونه باید عمل کنند! وقتی به تاکید رهبر انقلاب که به شکل‌های مختلف بر حضور مردم و به خصوص حضور نخبگان در حل مسائل کشور دارند نگاه می‌کنیم این سوال برای ما پیش می‌آید که: واقعاً آنها چه کاری می‌توانند بکنند؟ آیا واقعاً می‌توانند مسئله‌ای از کشور حل کنند؟ یا نهایتاً یک ابتکاری به خرج می‌دهند، یک دستگاه می‌سازند یا یک ماده‌ای تولید می‌کنند که شاید سود خوبی هم دارد؟! آیا مشکلات کشور را می‌توانیم با آنها حل کنیم؟ مثلاً در مسئله خودرو هواپیما و همه این مسائلی که با آنها درگیر هستیم آیا آنها می‌توانند مسئله کشور را حل کنند؟ اگر بخواهیم به این موضوع به عنوان یک ایده نگاه کنیم، خب نمی‌شود! ولی اگر بتوانیم متوجه شویم که با این حضور می‌توانیم راه خودمان را طی کنیم، این به همان معناست که گویی مسئله در بستر ربوبیت الهی پرورش پیدا می‌کند و کار به نتیجه می‌رسد! همانطور که وقتی دانه‌ای را در دل خاک می‌کاریم نمی‌توانیم تصور کنیم که چه می‌شود! ولی گویی این کشت با یک نوع ربوبیتی همراه است. خداوند در قرآن می‌فرماید: اَ اَنتم تزرعونه اَم نحن الزارعون؟ این دانه را چه کسی کشت و زرع می‌کند، شما یا من؟ مسئله این است که وقتی ما می‌خواهیم از یک نوع ولایت الهی در تاریخ خودمان صحبت کنیم، آیا می‌توانیم به نسبتی فکر کنیم که با درک تقدیر تاریخی خودمان یک راهی را می‌توانیم آغاز کنیم و با حضور موثر و همراه با صبری که داریم این راه می‌تواند به شکوفایی خودش برسد؟ 🖨 🖋 @sohabook
برشی از؛ 📖 کتابِ 🔻فصلِ؛ دانش‌بنیان، حضور در تقدیر این تاریخ؛ نکته عجیب این است که ما امروز وقتی با غرب روبرو می‌شویم با صورت افول‌یافته علم و پژوهش روبرو می‌شویم. ولی می‌پنداریم که با جدیدترین روش‌های علمی و پژوهشی روبرو هستیم. در حالی که این جدیدترین کارهای علمی و جدیدترین روش‌های پژوهشی که امروز از آن صحبت می‌کنیم، نسبت به آن انکشافات علمی که در غرب وجود داشته است ناکارآمدترین هستند و به همین دلیل هم هست که امروز می‌بینیم هوش مصنوعی می‌تواند جای بسیاری از این پژوهش‌ها را بگیرد! با این توصیف آیا می‌توانیم به این فکر کنیم که ما در تاریخ انقلاب اسلامی‌ قرار داریم که در دل این تاریخ، یک مسیری در مواجهه با تکنیک برای ما پیدا می‌شود که اسم آن را دانش‌بنیان می‌گذاریم؟ این دانش‌بنیان دیگر یک ایده نیست، بلکه یک راه در دل آن تاریخی است که ما در آن قرار داریم و چون این راه، در دل آن تاریخ هست باید به امکان‌های عملی که در خودش هست فکر کرد! باید چشم و گوش را برای حضور در این مسیر باز کرد! چرا که ما گرفتار وضعیتی هستیم که در آن، چشم و گوش‌ها بسته است! یعنی ما یک مواجهه کورکورانه با دنیای جدید داریم. یک مواجهه‌ای داریم که از سر تقلید است. یعنی نشانه‌ای نمی‌بینم و راه را طی می‌کنیم. اما گویی با این حضوری که ما در تاریخ خودمان داریم، می‌شود راهی را پیدا کنیم که در آن راه، چشم و گوش‌ها آینده ما را به ما نشان بدهند و با یک یقینی قدم برداریم و مطمئن باشیم که این مسیر، با یقینی که داریم پیش می‌رویم به نتیجه می‌رسد! 🖨 🖋 @sohabook
‌ عنوان دفتر پیش رو بخت نوجوان است و تلاش برای گفتگو با کسی است که طلب آینده دارد. تا زبان و سخنی به میان آید که بیش از آنکه راهکاری برای تربیت نسل بعد باشد، سرآغاز ایجاد نسبتی با نوجوان باشد. زیرا در آن نسبت است که می‌توانیم به یک آینده‌ای توجه کنیم و از تصوراتی که افق راه ما را می‌پوشانند و در راه دیدمان سد ایجاد کنند، آزاد شویم. مسئله بیشتر از اینکه تربیت نوجوان باشد خود ما هستیم که می‌خواهیم چشم اندازی برای حرکت پیدا کنیم و از دام تصورات خود آزاد شویم. نوجوان به مثابه آینده است و می‌تواند خبر از یک آینده به ما بدهد؛ خبری که مظهر امید باشد. ● بخشی از مقدمه کتاب؛ ● "بخت نوجوان" تازه ترین اثر منتشر شده است. گفتارهایی با نگاه به نوجوان به مثابه مواجهه با آینده. تالیف و تدوین کتاب در سرای هنر و اندیشه صورت پذیرفته است. و در ۱۰۲ صفحه با قطع پالتویی به چاپ رسیده است. ● اگر مایل به تهیه کتاب هستید امکان ارسال آن به سراسر ایران فراهم است. برای خرید آثار نشر میتونید؛ از طریق @aseman_book یا شماره تلفن: ۰۹۹۰۱۱۸۳۵۶۵ و یا به صورت حضوری اقدام کنید. ◇نشر هنر و اندیشه◇ @sohabook
برشی از؛ 📖 کتابِ 🔻فصل؛ حضور در سرآغاز یک تاریخ در نگاه به مسئله تاریخ، دو رویکرد می‌توانیم داشته باشیم؛ در یک نگاه می‌توان فعلیت تاریخ را دید، و با نگاهی دیگر، به امکان‌های یک تاریخ می‌توان نظر کرد. به طور کلی، سیر تاریخ را به یک آتشفشان تشبیه می‌توان کرد که زمانی شروع به جوشیدن می‌کند و هر چقدر که گدازه‌های آن جلوتر می‌آید سرد می‌شود و به یک سنگی تبدیل می‌شود. ما در نسبت با تاریخ هم می‌توانیم چنین تصوری داشته باشیم. تاریخ یک بنیانی دارد، یک آغازی دارد که این آغاز، در یک جوش و خروش است. اما وقتی از آن جوش و خروش کمی فاصله می‌گیریم با یک صورت صلبی از آن روبرو می‌شویم. وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم آیا آن جوش و خروش را مدنظر می‌گذاریم یا آنجایی که یک صورتی پیدا کرده است را می‌بینیم؟ عمدتاً وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم از آن اساس، که یک نوع بی‌قراری و جوش و خروش است و به تعبیری یک امکانی در آن هست غفلت می‌کنیم و به آنچه که دیدنی شده، و به آنچه که یک تجسد و تجسمی پیدا کرده است توجه می‌کنیم. به این معنا ما تاریخ را در تمدن می‌بینیم. تمدن آن‌‌جایی است که تاریخ به صورت‌هایی تبدیل شده است. آن صورت ممکن است علم، هنر یا معماری باشد و معمولاً آن صورت نهایی، صورت انتهایی آن تاریخ هم هست. یعنی در این نقطه از تاریخ باید دوباره به دنبال یک آغاز بگردیم؛ مثلاً وقتی می‌گوییم در تاریخمان ابن‌سینا داریم، به ابن‌سینا در آن حضور آغازینش که در یک نوع بی‌قراری و طلب شدید است توجه نداریم. آنچه که از ابن سینا حاصل شده است، آن سیاهی‌های روی کاغذها، آن کتاب‌های او را ابن سینا می‌دانیم. در حالی‌که ابن سینا آن سفیدی‌های کاغذ‌هاست. آن نمی‌دانم‌ها و آن طلب حقیقی است که در او هست. وقتی ما می‌خواهیم به یک تاریخ رجوع کنیم در این رجوع به تاریخ چه چیزی را می‌یابیم؟ آیا آن طلب عمیق را می‌یابیم یا آن صورت را؟ 🖨 🖋 @sohabook