برا منی که قسمتم شد و رفتم بیت ؛ اون زیلو های آبی حسینیه‌،از هزار تا فرش ابریشم بهتر بود..

من هنوز اون ثانیه هایی که محو آقا شده بودمو یادمه

یادمه برامون دست تکون داد..

اشک شوقمو یادمه..

ولی یادم نیست به نبودنش فکر کرده باشم:)

هوم

منم هیچ وقت یادم نمیاد همچین فکری توی زندگیم کرده باشم همیشه فکر میکردم... آقا تا ظهور امام زمان پیشمونه :)))))) و ما با آقا ظهور امام زمانمون رو میبینیم😭

+++

خب دیگه،اصلا شوخی جالبی نبود ؛ سخنرانی بعدی آقا کیه؟

فی‌الحال و خادمی:) (البته تنها نیستم و رزا خانومُ کنارم دارم)

قبلا حضرت آقا به گوشه گوشه‌ی ایران سفر میکردن و مردم اشك شوق میریختن ؛ حالا الان مردم از گوشه گوشه‌ی ایران اومدن تهران،ولی این بار آقایی نیست که براشون دست تکون بده ،بهشون چفیه بده،این بار دیگه مردم اشك شوق نمیریزن،اشك‌شون اشك دوریه..

بازم پرده ها کنار رفت و آقا اومد ،ولی این دفعه پرده های حسینیه کنار نرفت،پرده های مصلی بود که کنار می‌رفت و مردم رو با پیکر عزیزترین فرد زندگیشون رو‌به‌رو میکرد !