eitaa logo
"هر آنکه جز خود"
49 دنبال‌کننده
213 عکس
42 ویدیو
0 فایل
- تنها بُعدِ نامیرای من / ک‌ح •| اوجِ پیچیدگی در نهایتِ سادگی |•
مشاهده در ایتا
دانلود
تا کدامین دلِ بیدار مرا دریابد چون شب قدر نهان در رمضانم کردند - صائب تبریزی
4.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛰 تحلیل جالب غربی ها درباره حمله موشکی ایران به اسرائیل
آقا (علیه‌السلام): با ذلیل‌نمایی نمی‌شود، مانعِ ظلمِ ظالم در حقِ خود شد! حق را نمی‌توان بدست آورد؛ مگر با جدیت.. - نهج‌البلاغه،خطبه۲۹
باران گلبرگ است و من آرام پارو می‌زنم فانوس تو در چشم من،سوی تو سوسو می‌زنم فردا ولی در ساحلت آرام پهلو می‌زنم دروازه‌های نور تو راهی است تا فردا که من در ساحل آرامشت آرام زانو می‌زنم - عباس موزون
زان به تاریکی گذاری بنده را تا ببیند آن رخ تابنده را
امید ساختنی‌ست و نه یافتنی! امید معطوف به عمل و تعهد و کنش است، و هرکس به میزان عملی که انجام می‌دهد دارای امید است. امید هم مثل ترس از نوعی عجز جوانه می‌زند، در حالی که محصول آنها کاملا متفاوت است! امید یعنی من چیزی را می‌خواهم و در دسترس‌ نیست و معلوم هم نیست اگر دست به کنش بزنم بتوانم آن را به دست بیاورم..، اما به‌عنوان تنها راه، دست به اقدام می‌زنم. هم در ترس و هم در امید ما با حجم زیادی از عدم قطعیت و کنترل ناپذیری مواجه‌ایم؛ در ترس ما فلج می‌شویم و منتظر می‌مانیم تا رخداد‌های مصیبت‌بار آوار بشوند رو سرمان، در صورتی که در امید ما دست به اقدام می‌زنیم؛ به هر اندازه که می‌توانیم و برای‌مان میّسر است که عمل کنیم. در "امید" ما عمل می‌کنیم، اما در "ترس" یخ‌زده و راکد، فقط منتظرِ فاجعه باقی‌ می‌مانیم!
روش برخورد با مردم در ۱۰ کلمه از زبان عطار: ‏دورِ دور مرو که مهجور گردی؛ و نزدیکِ نزدیک میا، که رنجور گردی! 📚تذکرة الاولیا - عطار
دنیا همین است دریای پرنعمتِ گلالودِ هجوم‌آور نه در او غرق شو نه از او قهر کن پرهیزانه از او دور باش زیرکانه از او صید برگیر.. - عباس موزون
آقا (ع) در خطبه ۳۳۳ نهج‌البلاغه می‌فرماید: وَ قَالَ (عليه السلام) فِي صِفَةِ الْمُؤْمِنِ: الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ فِي وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِي قَلْبِهِ، أَوْسَعُ شَيْءٍ صَدْراً وَ أَذَلُّ شَيْءٍ نَفْساً، يَكْرَهُ الرِّفْعَةَ وَ يَشْنَأُ السُّمْعَةَ، طَوِيلٌ غَمُّهُ، بَعِيدٌ هَمُّهُ، كَثِيرٌ صَمْتُهُ، مَشْغُولٌ وَقْتُهُ، شَكُورٌ، صَبُورٌ، مَغْمُورٌ بِفِكْرَتِهِ، ضَنِينٌ بِخَلَّتِهِ، سَهْلُ الْخَلِيقَةِ، لَيِّنُ الْعَرِيكَةِ، نَفْسُهُ أَصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ وَ هُوَ أَذَلُّ مِنَ الْعَبْدِ. در صفت مؤمن چنين فرمود: مؤمن را شادمانى در چهره است و اندوه در دل حوصله‌اش از همه بيش است و نفسش از همه خوارتر. برترى‌جويى را خوش ندارد و از خودنمايى بيزار است. اندوهش بسيار و همتش بلند و خاموشی‌اش دراز و وقتش مشغول است. مؤمن صبور و شكرگزار است، همواره در انديشه است و در اظهار نياز امساك كند. نرم‌خوى و نرم رفتار است. نفسش از صخره سخت‌تر است، در عين حال، خود را از بردگان كمتر مى‌گيرد.
ما غایب و او منتظر آمدن ماست...
" دَوامَ الحال مِنَ المُحال " هیچ حالی دائم و همیشگی نیست. پس به هیچ شرایطی و به هیچ وضعی اعتماد نکنید. همه چیز در لحظه قابل دگرگونی است؛ چه غم چه شادی..
آقا (ع): عهدها و پيمان‌ها قلاده‌هايى هستند؛ كه تا روز قيامت بر گردن شماست! - غررالحکم،حدیث۳۶۵۰