تمام عمر در آیینه گریستم.. از ترس راه،به تنهایی گریختم کدوم قله؟ کدوم اوج؟ زمین زیر پاهام سوخت.. بهار اون وهم سبز پوش، گمشده بود..

هم نظری ، هم خبری ، هم قمران را قمری هم شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکری...

بی‌مقدمه، کُت قطعا و یقینا تنِ اونیه که الان مشهده و هوای حرم رو نفس می‌کشه. یه استکان چای مهمون شده. توی یکی از حُجره‌ها نشسته و جلسه‌ی تراپی با امام رضا رو می‌گذرونه.💘 و الا ما که از داشتنِ هرگونه کُت محرومیم.

ــــــ

من عاشق شعرم، موقع مرگم منو زیر خروار خروارها شعر دفن کنید✨>>

بی من خوبه زندگی الان؟ منکه فکر تو نزاشته زندگی برام

لطفاً تو ناشناس اینقدرسخنان گران قدر نگید .