ای بانی روضه‌های «هل من ناصر...» گریان اسیران پریشان‌خاطر آب و گل ما سرشته از طینت توست ما زنده‌ترینیم به «قال الباقر»

در آفرینش آسمانها و زمین، و در آمد و شد شب و روز، و کشتی‌هایی که در دریا به سود مردم در حرکتند، و آبی که خداوند از آسمان نازل کرده، و با آن زمین را پس از مرگ؛ زنده نموده و انواع جنبندگان را در آن گسترده و همچنین در تغییر مسیر بادها و ابرهایی که در میان زمین و آسمان معلقند، نشانه هایی است از ذات پاک خدا و یگانگی او برای مردمی که عقل دارند و می‌اندیشند... ـ سـورهٔ بـقـره‌, آیـه ۱۶۴ ـ •@sormeh_110•

گفتند که: چونی؟ نتوانم که بگویم این بود که گفتم، دگرم هیچ مپرسید...

دردی از هجر تو دیدم، که ندیدم هرگز و آنچه این بار کشیدم، نکشیدم هرگز...

دلم، گهوارهٔ غمهای‌ِ عالم ز مشرق تا به مغرب تاب می‌خورد!

هوا آرام ، شب خاموش ، راه آسمان‌ها باز خيالم چون كبوترهاى وحشى مى‌كند پرواز...

التماس دعا...

آفت زده بر حاصل من بار ندارد این بار به غیر از تو خریدار ندارد این بنده خودش آمده پس جار ندارد اصلا زمین خورده که آزار ندارد بر آنکه زمین خورده جفا را نپسندند

رفتم همه جا جز تو گدا را نپسندند

حالا که من افتاده‌ام از نام و نشان ها حالا که نشستم ز فراغت به فغان ها مگذار بیفتد سخنم روی زبان ها مگذار شود فاش ز من راز نهان ها من آبرویم در خطر افتاده نظر کن حالا که گدا پشت در افتاده نظر کن هر چند ندیدم ز دعایم اثراتی نه حال بکا دارم و نه حال صلاتی من را برسانید به یار عرفاتی جز عشق حسین نیست مرا راه نجاتی شرمنده کند باز مرا از کرم خود ما را به سلامی ببرد در حرم خود

🕊ـ

تو پناهگاه منی :) زمانی که راه ها با همه وسعتشان، در مانده‌ام می‌کنند و زمین با همه پهناوری‌اش، بر من تنگ گیرد؛ - دعای عرفه -

که کیمیای سعادت سکوت بود، سکوت چه زخم ها که نخوردم من از زبان خودم...

القصه پیِ شکستِ ما بسته صفی مرگ از طرفی و زندگی از طرفی..