هان ای فلک بکوش و مرا زودتر بکش حسرت‌کش یمت‌یرنی را چه باکِ مرگ...

از قضا ما را خدا از اهل ایمان می‌نویسد ما أطیعوالله می‌دانیم، قرآن می‌نویسد «قُل تَعالَو نَدعُ» می‌خوانیم، ثابت می‌کند ما مؤمنِ عشقیم، آری آلِ عمران می‌نویسد در مسلمانی قدم برداشتیم، آنجا که حیدر ما مسلمانِ علی هستیم، سلمان می‌نویسد... •@sormeh_110•

الحمدللّٰه الذی جعلنا من ‌المتمسکین بولایة مولانا أمیرالمؤمنین علی‌بن‌أبی‌طالب✨

هر گوشه را که می‌نگرم ، ذکر خیرِ توست؛ آقای من، عبادت عالم علی ‌علی‌ست... •@sormeh_110•

گامی به راه و گامی در انتظار دارم سرگشته روزگاری پَرگاروار دارم... دلبسته‌ی امیدی در سنگلاخ گیتی رَه بی‌شکیب پویم، دل بی‌قرار دارم یک عمر می‌زدم لاف از اختیار و اینک چون شمع، اشک و آهی بی‌اختیار دارم گو ابرِ غم ببارد تا هم‌نشین عشقم از غم چه باک دارم کاین غمگسار دارم نبود روا که گیرم جا در حضیض پَستی سِیلم که هستی خود از کوهسار دارم سرشارم از جوانی هر چند پیر دهرم چون سرو در خزان نیز رنگ بهار دارم... - شـهـیـد سـیـدعلی خـامـنـه‌ای •@sormeh_110•

مجنون که به دیوانه‌گری شهره‌ی شهر است در دشت جنون هم‌سفر عاقل ما بود!

ما سر بنهادیم و به سامان نرسیدیم در درد بمردیم و به درمان نرسیدیم

عقل به ماندن می‌خواند و عشق به رفتن... و این هر دو را خداوند آفریده است تا وجود انسان در آوارگی و حیرت، میان عقل و عشق، معنا شود. رنج، مفتاح‌الخزائن غیبت است و نه عجب اگر راه حق محفوف در بلایا و دشواری‌هاست. سر مبارک امام عشق بر بالای نی، رمزی است بین خدا و عشاق... یعنی این است بهای دیدار.» 📻|شـهـید آویـنـی

یک جبهه‌ایم: «ایران»، «یمن»، «لبنان» یک سنگر: از «بیروت» تا «تهران» از «غزه» تا «بغداد» یک فریاد از «کربلا» تا «قدس» یک طوفان ما را به هم پیوند داد آن تیغ کز هم جدامان خواست ناگاهان عاشق‌تر از «تهران» کجا؟ «بیروت»! عاشق‌تر از «بیروت» کو؟ «تهران»! زیباست در این دشت‌های سرخ هم‌رزمی بشکوهِ تنهایان این سو خدا در معرکه حاضر آن سو خودِ شیطان، خودِ شیطان لبنان شکوه «لا فتی الّا»ست «لا سیف الّا ذوالفقار»: ایران ما شیعهٔ یک عشق دیرینیم سرمست یک پیمانه، یک پیمان وحدت گل صد برگِ توحید است دریاست نام دیگر باران! نور علیٰ نور است، هم‌سنگر! شلیک با یک یا علی! یک آن! یک رشته‌کوه: «البرز» تا «عامِل» فرزندهای «بوذر» و «سلمان» نبض زمان اینک به دست ماست ای عاشقان این گوی و این میدان |محمدمهدی سیار

بشارتی به من از کاروان بیار ای عشق همیشه رفتن و رفتن! ز آمدن چه خبر؟! - حسین‌ منزوی

فرقِ مبارزِ مومن با ظالمِ بی‌ایمان در این است که زندگی و مرگ، هردو، موهبتی‌ست برایِ مبارزِ مومن؛ امّا زندگی و مرگ، هردو، عذابی‌ست برای ظالم بی‌ایمان. من رویِ خاک آسوده‌ام، زیرِ خاک نیز آسوده خواهم بود. 📖| آتشِ بدون دود ـ نادر ابراهیمی