اینجا ۵۰ نفر باشن بهتر نیست؟

من نمیدونستم ادمای اشتباهین)

چون احمقم بازم میشینم فکر میکنم

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید داستان غم پنهانی من گوش کنید روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم ساکن کوی بت عربده جویی بودیم عقل و دین باخته دیوانه ی رویی بودیم بسته ی سلسله ی سلسله مویی بودیم نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت سُمبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت این همه مشتری و گرمی بازار نداشت یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت اول آنکس که خریدار شدش من بودم باعث گرمی بازار شدش من بودم بسکه دادم همه جا شرح دل آرایی او شهر پر گشت زِ غوغای تماشایی او این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد کِی سر برگ من بی سر و سامان دارد چاره این است و ندارم بِه از این رای دِگر که دهم جای دِگر دل به دلارای دِگر بعد از این ما و سر کوی دلارای دگر با غزالی به غزل خوانی و غوغای دگر

اگه امروز یه آهنگ بود:

خدایا شکرت برای خواب.

من که میدونم اینم باز میفته شب امتحان