تو نان نداشته باش، آب نداشته باش اما لااقل کمی شرف داشته باش.

سایه‌ی غم چنان سنگین بود که نمی‌دانستند برای کدام بخش ایران گریه کنند. به آیندگان بگو که شبِ ما چقدر شب بود و روز و روزگار ما چطور مُرد و پیکر رویاباخته‌ی ما در کدام درّه یا پستو پرت شد، رها شد، لگد شد.