قهوه و نسکافه را هم دوست می دارم ولی؛ چای اگر روزی نباشد من تشنج می کنم!

نمی‌دونم چجوری بگم که متوجه بشید.اما من واقعا دلم می‌خواست یه دختر شمالی باشم که دامنای رنگی رنگی می‌‌پوشه و توی توت بگی که روش گل بابونه داره، کتاب و خودکار و دفتری که هر روز توش می‌نویسه رو با خودش لبِ دریا می‌بره و از زندگی تا می‌تونه استفاده می‌کنه:)

کی گفته لالایی برای بچه هاس؟)

اگه یه روز من نبودم بارون آمد منو به یاد بیار..‌

خونه‌ی ستاره ها - تکست های چنلش رو میپرستم ، خیلی نازه 🌟.

زندگی قبلا هم انقدر صدا داشت؟ موتورها انقدر صدا داشتن؟ همسایه‌ها انقدر سر و صدا می‌کردن؟حرکت ماشین روی آسفالت از دور صدای موشک می‌داد؟

‌کاش قرص anti-overthink وجود داشت هر شب میخوردم.

اینکه ستاره ها افتادن به این معنی نیست که ارزش آرزو کردن نداشتن.