📖🕊داستان راستان 🕊📖 💠 چراغ نیمه‌روشن در کارگاه پیرمرد شیشه‌گر، ده‌ها فانوس و چراغ آویزان بود. هر کدام با دقت تراشیده و رنگ‌آمیزی شده بودند. تنها یک فانوس در گوشه‌ای خاک می‌خورد و نور ضعیفی می‌داد؛ نوری نارنجی و لرزان. یکی از فانوس‌های آویزان، با بدنه‌ای آبیِ شفاف که با نقوش طلاکاری شده بود، با ترحم به فانوس گوشه نگاه کرد و گفت: «تو چه مشکلی داری؟ چرا اینقدر کم‌نور هستی؟ مردم دنبال نور کامل و شفاف می‌گردند. تو نه آبیِ درخشانی داری، نه طلاییِ پرزرق و برق. تو ناقص هستی.» فانوس آبی که تمام زیبایی‌اش را در بازتاب نور کامل می‌دید، با صدای بلند و شفاف خود تأیید کرد: «بله، تو هرگز در جشن بزرگ باغ نخواهی درخشید.» فانوس نیمه‌روشن، به آرامی لرزید و پاسخی نداد. شب فرا رسید. طوفانی ناگهانی شروع شد. باد و باران به شدت به پنجره‌های کارگاه می‌کوبیدند. فانوس‌های آبی و طلایی، هرچند زیبا، برای تحمل این فشار طراحی نشده بودند. با اولین وزش شدید، شیشه‌های طلاکاری شده ترک خوردند و نور شفافشان در برابر سیاهی گم شد. اما فانوس گوشه، که فانوس «نارنجی لرزان» بود، به آرامی گفت: «من برای طوفان ساخته شده‌ام.» او آرام و پیوسته سوخت. نور او نه برای جلب توجه، بلکه برای دفع تاریکی اطراف خودش بود. نوری که از درونش می‌تابید، نه از بازتاب نور بیرونی، بلکه از سوختن آرام و مداومِ وجود خودش بود. او در آن طوفان، تنها منبع امنی بود که پیرمرد شیشه‌گر برای یافتن ابزار کارش به آن نیاز داشت. @gheyamelelah

🕊نسیم انتظار⏳ 🌿پشت این بارون بیا...🌿 @gheyamelelah

🌿نسل نور🌿 💠 «پرورش فرزند مسئول» 🍃 «يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ» 🍂 «ای پسرم، نماز را برپا دار و به نیکی فرمان بده.» 📚 سوره لقمان، آیه ۱۷ ➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔻 پی‌نوشت: ⛔️ تربیت، فقط آموختن چند رفتار خوب یا انجام چند عبادت فردی نیست؛ 👈 تربیت یعنی پرورش روحی که خود را در برابر خدا، خانواده و جامعه مسئول بداند. ☘️ قرآن، فرزند را تنها به نماز دعوت نمی‌کند؛ نماز، ستون ارتباط با خداست، اما در کنار آن «امر به معروف» می‌آید؛ ⬅️ یعنی خروج از دایره‌ی خودخواهی و ورود به میدان مسئولیت اجتماعی. ✅ فرزندِ تربیت‌شده‌ی قرآنی، تنها اهل عبادت نیست؛ اهل تعهد است. 🔸 بی‌تفاوت از کنار خطاها نمی‌گذرد، نسبت به سرنوشت دیگران حساس است، و می‌فهمد که خوب بودن کافی نیست؛ باید خوبی را گسترش داد. 🔹 تربیت یعنی آماده‌کردن فرزند برای نقش‌آفرینی؛ برای اثر گذاشتن، نه صرفاً تأثیر پذیرفتن. 👈🏻 چنین انسانی، هم بنده‌ی خداست و هم آبادگر جامعه. @gheyamelelah

🍀رَه‌بَر🍀 آرزوی شاعر هندی که برآورده شد😍 @gheyamelelah

❤️همسرانه❤️ 💠 «همسر؛ لباس و پناه» 🍃 «هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ» 🍂 «آنان لباس شما هستند و شما لباس آنان.» 📚 سوره بقره، آیه ۱۸۷ ➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔻 پی‌نوشت: 📌 لباس بودن یعنی محافظت، صمیمیت و نزدیکی؛ 👈 یعنی آن‌قدر به هم نزدیک باشیم که سردی‌ها به گرمی بدل شود و گرمای افراط، با آرامشِ حضور دیگری متعادل گردد. 🔹 لباس، عیب را می‌پوشاند و زیبایی را نمایان می‌کند؛ 🪴 همسر نیز چنین است؛ پناهِ روزهای خستگی، همراهِ شب‌های دلتنگی، و تکیه‌گاهِ مسیر رشد. 🔸 در کنار یکدیگر، انسان کامل‌تر می‌شود؛ دل قرص‌تر می‌تپد و خانه، معنای حقیقیِ آرامش را پیدا می‌کند. 🔹 همسر، آیینه رشد است و مأمن امنِ روح در فراز و فرود زندگی. @gheyamelelah

🌱اخلاق بندگی🌱 🌙 علامه مصباح یزدی: 🔆 محبت‌ها که همیشه یک طرفه نیستند! گاهی خدا کاری می‌کند که بنده‌اش غافل نشود... @gheyamelelah

📖🕊داستان راستان 🕊📖 روزی، پادشاهی سنگی نسبتاً بزرگ را در میانهٔ گذرگاهی باریک قرار داد، به گونه‌ای که ارابه‌ها، گاری‌ها، و حتی پیاده‌ها برای عبور از آن به زحمت می‌افتادند. خودِ پادشاه نیز در کمینی پنهان شد تا واکنش مردم را تماشا کند. مدت زیادی گذشت و همهٔ رهگذران با زحمت از کنار سنگ رد می‌شدند و تنها به غر زدن و گلایه کردن اکتفا می‌کردند. روزی پیرمرد روستایی از آنجا عبور می‌کرد و سنگ را دید. او کوله‌بارش را به زمین گذاشت و با زحمت فراوان، آن سنگ عظیم را جابه‌جا کرد و راه را باز نمود. ناگهان متوجه کیسه‌ای زیر سنگ شد! کیسه را گشود و دید که در آن، نامه‌ای همراه با سنگ‌های قیمتی بسیار قرار دارد. در نامه نوشته شده بود: «این پاداش کسی است که به جای غر زدن و اعتراض کردن به روزگار، زحمت تغییر دادن اوضاع را به خود می‌دهد.» @gheyamelelah

🕊نسیم انتظار⏳ 🌿اللهم أغن کل فقیر🌿 پیامبر اکرم(ص) فرمودند : امت من در زمان ظهورِ آن گرامی، طوری از نعمت‌های الهی برخوردار می‌شود که انسان‌های خوب و بد دنیا، چنان موقعیتی را هرگز به خود ندیده‌اند. آسمان با کمال سخاوت باران خویش را فرو می‌ریزد و زمین گیاهان خود را می‌رویاند و همه جا سبز و خرم و آبادان خواهد شد. 📚 بحارالانوار ج ۳۶ ص ۳۶۹ @gheyamelelah

🌿نسل نور🌿 🌺 اهمیت تغافل 🌺 🔸 به فرزندتان تنه نزنید!🔸 🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 فرض کنید شما ظرفی پر از شیر، از مغازه ای گرفته و می خواهید به منزل ببرید. چون این ظرف پر می باشد، بسیار آهسته و با احتیاط کامل حرکت می کنید، تا چیزی از شیر بر زمین نریزد. اما اگر در این حال کسی آمد و به شما تنه زد، و نصف ظرف شیر بر زمین ریخت، در این هنگام، دیگر شما در حرکت، احتیاط نمی کنید و آهسته نمی روید؛ بلکه بدون هیچ هراسی، می توانید به سرعت حرکت کنید؛ چون دیگر خوف ریختن شیر وجود ندارد. دربارۀ کودکانِ خود نیز سعی کنید کودک شما خیال کند که ظرف حیثیت و حرمت او پر می باشد و باید با احتیاط کامل رفتار کند، و تلاش کند کسی به او تنه نزند؛ امّا اگر شما آمدید و به او تنه زدید، دیگر ظرف حرمت و شخصیت او تقلیل خواهد یافت، و طبعاً دیگر نباید توقع داشته باشید که این کودک رفتارش با شما مثل سابق باشد. پس، این نکتۀ مهم را فراموش نکنید که گاهی «تغافل» لازم است، به این معنا که شما از عیوب فرزندانتان آگاه باشید، اما کودک شما اطلاع نداشته باشد که شما از عیوب او آگاه هستید. آگاه بودن شما از عیوب فرزندانتان خوب است، اما آگاه بودن ایشان از این که شما عیوب وی را می دانید، خوب و به صلاح نیست. @gheyamelelah

🍀رَه‌بَر🍀 ما عزاداریم🇮🇷 @gheyamelelah

💠 «مودت و رحمت» 🍃 «وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً» (روم، ۲۱) 🌹 «و میان شما محبت و رحمت قرار داد.» 📚 سوره روم، آیه ۲۱ ➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔻 پی‌نوشت: 🪴 عشق، ریشه‌ی رویشِ زندگی است؛ 👈🏻 اما اگر با نسیمِ گذشت و سایه‌ی مهربانی همراه نشود، زود می‌خشکد. 🌱 مودّت، آغازِ دلدادگی است؛ 🌷 و رحمت، رازِ ماندگاری آن. ❤️ محبت، دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند؛ 👈 اما این رحمت است که آن‌ها را کنار هم نگه می‌دارد. @gheyamelelah