هرچه قضاوت آنها درباره من سخت بوده باشد، نمیدانند که من پیشتر خودم را سختتر قضاوت کردهام.
چیستم من؟ زلف یارم! در تمام عمر خویش
یا پریشان بوده ام یا پشت گوش افتادهام
مشق عشقم میدهی تا باز تنبیهم کنی؟
ای فلک بس کن که صد بار امتحان پس دادهام!
در جامعه ما سیگار ریه های مرد را خراب میکند؛
و آبروی زن را نابود...
نمیدانم،
منظورشان این است که
زن ریه ندارد یا مرد ابرو ندارد!
گاهی به این حقیقت یأسآور اندیشه میکنید
که زندههای امروزی
چیزی به جز تفالهی یک زنده نیستند؟
زندگی شعلهای در بادِ گذر،
مرگ آرامشِ یک خوابِ سحر.
زندگی قصهٔ لبخند و غم است،
مرگ پایان نه، آغازِ دگر.
هدایت شده از جنگل سبزم؛
و انسان قطعا هرگز نخواهد فهمید
که فراموش میکند یا تظاهر به آن!
نمیدونم چه کسی نیاز داره اینو بشنوه اما
اگر "غم" رهات نمیکنه،
شاید واسه اینه که یاد نگرفتی آدمایی رو رها کنی که غمگینت میکنن!