عاشق این هوام، میتونم براش جون بدم.

ما تو را عزیز می‌داریم. پدرت اینطور خواسته بود. ما تو را عزیز می‌داریم. روز میلادت، روز صف‌های طویل ما در گل‌فروشی‌ها و شیرینی‌فروشی‌هاست. روز هدیه خریدن‌ها. جشن گرفتن‌ها. آذین بستن‌ها. روز بغل‌ها. ما تو را عزیز می‌داریم. و از یمن وجود تو مادرانمان را و زنانمان را بزرگ‌ می‌داریم. تو خانوم همه خانوم‌هایی. داشتی باز مادر می‌شدی؛ پست‌های زن‌نشناس، دخترکش‌های سیه‌قلب نگذاشتند. لعنت به هرکه عزیزت نداشت. روز میلادت مبارک دختر محمد عربی ما.

OMG.

حقیقتا اونجایی که داستین و سوزی داشتن باهم never ending story رو می‌خوندن یکی از مورد علاقه ‌ترین تیکه‌هاش بود برام، چون انگار وسط اون اضطراب و تشویش یک وقفه بود، یک لحظه آروم، یک نفس عمیق.

Stranger things? شاهکاری که هرگز تکرار نخواهد شد.

هربار گوشش میدم بازم مثل بار اول حالم خوب میشه.

باید بین افتادن قطعی فیزیک اونم ترم یک و احساس معذب بودن تو ماشین یه خانواده دیگه یکیو انتخاب می‌کردم.

که انتخابم دومی بود، امیدوارم فردا حداقل یه نمره ای بگیرم و جدی جدی نیفتم حالا که قراره این خفتو تحمل کنم.

صد در صد افتادن

=)

اون کیه که یه کلمه ام نخونده؟