ردیوهد عزیزم، منم مثل تو هر روز تظاهر میکنم که همه چیز خوبه، و تهش باز هم فقط خودمم و سکوتی که توش غرق میشم.
من هنوز که هنوزه مامان بابام برام "یه دختر دارم شاه نداره" میخونن بعد تو میگی چرا توقعت بالاست؟
اگه هنوز مرغت یه پا داره یعنی به قدر کافی بزرگ نشدی. پای دومت میشه تجربهها، شکستها، پشیمونیها، فرصتهای از دست رفته بخاطر لجبازی که هیچوقت برنمیگردن. اصلا ادم وقتی زیاد زمین میخوره تازه میفهمه نیاز به یه پای دیگه هم داره تا تعادلش حفظ شه!
وای))))))تا همین الان فکر میکردم امروز چهارشنبست و یادم اومد فردا چهارشنبست و برای فردا درسی نخوندم))))))
یه روز از خواب پا میشی، صبحانهت رو میخوری، مسواکت رو میزنی، میری به کارات برسی و دیر یا زود میفهمی که بهش فکر نکردی؛ به اون اتفاق، به اون روز، به اون حرف، به اون آدم.
این همون لحظهست که میفهمی میتونی فراموشش کنی و وقتی که متوجه میشی این اتفاق ممکنه، بعد اون همه چیز ساده تر میشه؛ ساده تر و غمانگیز تر.