خیلی آدم «به من چه»ای شدم. کی چی میگه و کی چیکار میکنه و کی چی فکر میکنه واقعا مثل قبل برام مهم نیست.
یه وقتهایی در زندگیم همیشه درحال عجله کردن و دویدن بودم. انگار که دیرم شده، بهش نمیرسم، از دستش میدم، تمومش نمیکنم.. هیچوقت هم از اون کاری که '' درحال انجام دادنش'' بودم لذت نبردم.