رها کردن اینطوریه که بعدش
انگار آسمون آبی تر از همیشست
برگ درختا سبز تر از هرروزه
رنگا پررنگ تر و زنده تر از قبلنشونن)))
میپرسی کجایی؟ در جواب میگویم:
گمم در تکرارهای لبخند های پنهان.
گمم در پیج و تاب این زندگی.
گمم در همنشینی خیال و واقعیت؛
شاید گمم در جستوجوی بی پایان.