من عاشق اوناییم که زندگی رو رنگی میبینن.
کسایی که موقع بارون بدونِ چتر میرن بیرون که خیس بشن
واسه چاییِ خوشرنگ خوشحال میشن
روی جدول راه میرن چون راه رفتن روی زمین حوصله سربره
واسه طلوع و غروبِ خورشید ذوق میکنن
از منظره ها عکس میگیرن
با موسیقی لبخند میزنن
این آدما با یه لبخند ساده زندگی رو خیلی واست قشنگتر میکنن.🌟
بیشتر مردم میترسن تنها بمونن، ولی من میترسم که وقتمو با کسایی بگذرونم که اصلا ارزش نداشته باشن .
زندگی به عنوان خورشید.`
متنفرم.
دقت کنین نوشته از ادایی کتاب خوندنتون *